ΝΤΙΝΤΛΟ: Άναρχο, ευφυέστατο, μοναδικό…

Ένα πλησίασμα στην ανθρώπινη ψυχή, με βαθιά αίσθηση του χιούμορ.

Ένα βιβλίο 215 σελίδων που προκαλούν την λογική σου και την «παραλογία» σου. Το δεύτερο μυθιστόρημα (μετά την «Μπαμπούσκα») του Βασίλη Κατσικονούρη, γνωστού κυρίως για τα θεατρικά του έργα, εκδόσεων «ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ» (2014).

Δυο φίλοι, ο Στέλιος και ο Αγγελής, που κάνουν θρύψαλα κάθε δόση πραγματικότητας, που επικοινωνούν με τον δικό τους μοναδικό τρόπο, συνειρμοί και σκέψεις, που δύσκολα κάποιος μπορεί να παρακολουθήσει. Ο Στέλιος που δεν γεννήθηκε ούτε γκαρσόνι, ούτε σεκιουριτάς, που κάθεται και περιμένει την ασφάλεια για να στήσει πάλι το μπαρ «Lizard 2″ και τελικά αισθάνεται ασφάλεια..περιμένοντας την ασφάλεια! Ο Αγγελής, πιστός φίλος, δούλευε στην «Τάουρους Σεκιούριτι». Πέντε χρόνια φυλακής για ένα όνειρο. Η Τάνια το όνειρο του Αγγελή… εκείνο το κυριακάτικο πρωινό όμως ήταν το πιο ευτυχισμένο της ζωής του. Και η Σύλβια, η κοπέλα του Στέλιου, η προσωποποίηση της λογικής, που τόσο ήθελε ένα παιδί, η τελευταία της ελπίδα να μάθει να αγαπάει.

Σ΄ ένα σενάριο που οι ήρωες μπλέκονται μεταξύ τους, αλλά που τελικά δεν είναι αυτό που έχει και τόση σημασία, όσο τα θέματα που προσεκτικά και πρωτότυπα αγγίζει ο συγγραφέας: η στιγμή, οι στιγμές, ο χρόνος και η διαφορετική διάσταση που τον αντιλαμβάνεται ο καθένας, ο χρονισμός και ο καλός συν-χρονισμός, οι σχέσεις, η μοναξιά, οι αποφάσεις, τα τυχαία και απρόβλεπτα και τα μη τυχαία, οι πληγές και οι «μαύρες τρύπες» που έχουν την δική τους διαχρονικότητα, τα όνειρα κι ο τρόπος που τα κυνηγάμε… Και η επιτυχία – τι είναι τελικά επιτυχία ή αποτυχία;

«…μπορεί να ήταν οι όψεις ενός νομίσματος που κάποιος, κάποτε το είχε στρίψει στον αέρα και συνέχιζε να γυρίζει, πότε κορόνα, πότε γράμματα, κι όταν έπεφτε κάτω, κανείς δεν προλάβαινε να δει ποτέ τίποτα, γιατί πήγαινε και χανόταν σε μια σχισμή στον υπόνομο.»

Η αναζήτηση ενός Ντίντλο, ενώ αυτό εκεί δίπλα τους περίμενε υπομονετικά μήπως κάποιος το προσέξει. Ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο, μήνες μετά τα Χριστούγεννα, και τα αξιοσημείωτα κοκτέιλ: «ο δρόμος του Μεταξιού», «ο δρόμος για το Φως»: όταν η απλήρωτη ΔΕΗ κόβει κάθε άλλο, «ο δρόμος για την Ηδονή»: όταν όλα φαντάζουν δυσοίωνα, «ο δρόμος του Κεραυνού»: Αυτός ο δρόμος που ανοίγεται μπροστά μας και μπορεί να μας πάει οπουδήποτε πιο πέρα  απ΄ ότι ονειρευτήκαμε.

«Ντίντλο»… το σωματίδιο που ορίζει τη σωστή στιγμή, όπως ένα ένζυμο ρυθμίζει την χρονική διάρκεια ωρίμανσης για να συμβεί κάτι!