Η υπόθεση: Η Μαρία, μία από τις εκατοντάδες ανήλικες κοπέλες που αγωνίζονται στο πλευρό των ανταρτών στον πολύχρονο εμφύλιο πόλεμο της Κολομβίας, αναλαμβάνει μια δύσκολη αποστολή: μαζί με άλλους τρεις συντρόφους πρέπει να μεταφέρει τον νεογέννητο γιο του διοικητή της ομάδας σε ένα πιο ασφαλές μέρος. Το ταξίδι μέσα από τη ζούγκλα της Λατινικής Αμερικής δεν θα είναι εύκολη υπόθεση, αφού σε κάθε βήμα η θέση τους κινδυνεύει να προδοθεί από το κλάμα του μωρού. Την κατάσταση δυσκολεύει ακόμα περισσότερο ο τραυματισμός του μικρού Γιούλντρο από σφαίρα καθώς και το μυστικό της δικής της ανεπιθύμητης – τουλάχιστον για τον στρατό – εγκυμοσύνης.

 

Το έργο: Η ταινία στο ξεκίνημά της θυμίζει περισσότερο ντοκιμαντέρ που κυλά μάλλον αργά και μονότονα, αλλά στη συνέχεια βρίσκει τον κινηματογραφικό της ρυθμό. Στο πρόσωπο της πρωταγωνίστριας ο σκηνοθέτης Χοσέ Λουίς Ρουχέλες καθρεφτίζει τον αγώνα κάθε γυναίκας που τολμά να αντισταθεί σε οποιαδήποτε μορφή βίας και παγιωμένης εξουσίας. Παρά τον κίνδυνο εξαιτίας της θεματολογίας – γυναίκες και παιδιά χειρίζονται όπλα, ξαγρυπνούν κρατώντας σκοπιά και φορτώνονται τεράστια σακίδια με προμήθειες, παράλογη βία και θάνατος – δεν ξεφεύγει στον εύκολο μελοδραματισμό. Σκηνοθετικές εκπλήξεις δεν υπάρχουν και οι διάλογοι είναι υποτυπώδεις, ωστόσο αναδύονται κλειστοφοβικές σκηνές καταδίωξης, όμορφα φωτογραφικά κάδρα και παιχνίδι με φυσικό φως και σκιές. Η κάμερα μοιάζει να ρίχνει κλεφτές ματιές στα χλωμά πρόσωπα των ηρώων ενώ τα μεγάλα διαστήματα σιωπής συχνά κάνουν την αφήγηση καθαρά οπτική. Ο Ρουχέλες δεν παραλείπει να παραλληλίσει το βαρύ ανθρώπινο φορτίο τόσο σωματικά όσο και ψυχικά με αυτό της Φύσης με κοντινά πλάνα από τα μυρμήγκια που κουβαλούν αενάως ένα βάρος πολύ μεγαλύτερο απ’ όσο τους αναλογεί.

 

Οι ερμηνείες: Όλοι ηθοποιοί είναι ερασιτέχνες και τα γεγονότα βασίστηκαν σε συνεντεύξεις γυναικών με ανάλογες εμπειρίες. Η Κάρεν Τόρες (Μαρία), η οποία αποτελεί τον βασικό άξονα της ιστορίας, δίνει μια αξιοπρόσεχτη ερμηνεία αν και μερικές φορές η στωική και ανεξιχνίαστη έκφρασή της κάνει τον θεατή να αναρωτιέται ποιά συναισθήματα μπορεί να κρύβονται πίσω από την απότομη ενηλικίωση.

 

Την ελάχιστη διακριτική μουσική επένδυση των σκηνών (Καμίλο Σανάμπρια) ξεπερνούν σε ένταση οι φυσικοί ήχοι της ζούγκλας που ενισχύουν τον ήδη έντονο ρεαλιστικό τόνο που διέπει την ατμόσφαιρα της ταινίας.

 

Το έργο «Alias Maria» αποτελεί μια οικεία πολιτική ιστορία με το κέντρο βάρους να εστιάζει στη γυναίκα μαχήτρια με την ευρύτερη έννοια. Την επίγεια κόλαση που γίνεται όλο και πιο σκοτεινή φωτίζουν το μητρικό ένστικτο και μια ακατανίκητη θέληση για ζωή ακόμα κι όταν τα πάντα φαίνονται να έχουν φτάσει στο μηδέν.

 

Info

Η ταινία συμμετείχε επίσημα στο τμήμα «Ένα Κάποιο Βλέμμα» του Φεστιβάλ Καννών.

 

Χώρα: Κολομβία, Αργεντίνη, Γαλλία

 

Έτος: 2015

 

Παραγωγή: Φεντερίκο Ντουράν

 

Σκηνοθεσία: Χοσέ Λουίς Ρουχέλες

 

Σενάριο: Ντιέγκο Βιβάνκο

 

Φωτογραφία: Σέρτζιο Ιβάν Καστάνιο

 

Μοντάζ: Ντελφίνα Καστανίνο

 

Μουσική: Καμίλο Σανάμπρια

 

Πρωταγωνιστούν: Κάρεν Τόρες, Ερίκ Ρουίζ, Άντερσον Γκόμεζ, Κάρλος Κλαβίχο, Λόλα Λάγος

 

Διάρκεια: 91 λεπτά