Η “ΠΟΛΗ” ΜΟΥ…

μοιάζει καθόλου με τη δική σας;

Η “πόλη” μου…

Ψάχνοντας τρόπο, να υπάρχω σ’ αυτή…

Μπορεί να μην έχει πάντα “ήλιο”, αλλά τότε φτιάχνω τους δικούς μου ήλιους από λουλούδια…

Κι όταν βρέχει, μπορεί να μη βγαίνει πάντα μετά ένα ουρανιο τόξο, αλλά τα χρώματα που ψάχνουμε υπάρχουν παντού, αρκεί να θέλουμε να τα δούμε…

Κι αν όλα μοιάζουν μουντά και τσιμεντένια, αλήθεια είναι, ωστόσο δεν μπορεί, πάντα θα υπάρχει μια γωνίτσα κάπου γύρω μας, κάτι να δούμε, που να μας κάνει να χαμογελάσουμε, κάτι, που θα μας θυμίσει ότι δεν όλα και τόσο άσχημα…

Κι αν όλα μοιάζουν αναμενόμενα και μη αναστρέψιμα… ποιος λέει, πως δεν μπορούμε εμείς, να φέρουμε τα πάνω κάτω κι έτσι όλα να αποκτήσουν άλλο ενδιαφέρον.

Γωνίτσα-γωνίτσα, η πόλη γίνεται σιγά σιγά πιο όμορφη, γιατί της δίνω ευκαιρίες να υπάρξει κι αλλιώς. Γωνίτσα-γωνίτσα,  παίζω μαζί της, αλληλεπιδρώ και κρατάω τις “εικόνες”  αυτές που με αντιπροσωπεύουν. Ένα πεταμένο τραπουλόχαρτο στις γραμμές του τρένου που μου υπενθυμίζει, ότι ζωή δεν είναι παρά μια παρτίδα. Ένα μπλε τριαντάφυλλο…που για κάποιον θα σημαίνει τόσα πολλά κι ένα σωρό σκορπισμένα φύλλα που όλοι τα πατάνε, αλλά εμένα με έκαναν να σταματήσω για ένα λεπτό και να σκεφτώ, πόσο όμορφες είναι αυτές οι αναπάντεχες εκπλήξεις που δίνουν λίγο χρώμα στο γκρι. Η βιτρίνα ενός ζαχαροπλαστείου, ένα κρύο βράδυ που με «γύρισε» πίσω…τότε, που μου διάβαζαν  το “Κοριτσάκι με τα σπίρτα” και  άξαφνα με πλημμύριζαν ένα σωρό απροσδιόριστα συναισθήματα.

Μια σαπουνόφουσκα είναι η πόλη μου, που κρύβει μέσα της, όλες τις αποχρώσεις …Και ναι,φυσικά! τρέμω κάθε στιγμή μη μου σκάσει αυτή  η σαπουνόφουσκα…αλλά μετά, θυμίζω στον εαυτό μου, ότι μια σαπουνόφουσκα δεν χρειάζεται και πολλά, λίγο σαπούνι, λίγο νεράκι και φαντασία και έφτιαξες πάλι τη δική σου «ιπτάμενη πόλη» όπως τη θες.

Κι αν ο ρυθμός είναι γρήγορος κι αν όλοι είναι βιαστικοί, εγώ προσπαθώ  να δίνω μια μελωδία σ’ αυτή την “ηχορύπανση” και να κινούμαι στο δικό μου ρυθμό…

Σταματάω…παίρνω μια ανάσα…κοιτάω γύρω μου…

Προσπαθώ να δω πιο “πίσω” απ’ την ασχήμια της πόλης…

Το πόσο ενδιαφέρουσα θα κάνουμε τη “διαδρομή” μας, από μας εξαρτάται…

my special town_03

[φωτογραφίες: Αντωνία Κοσμίδη]