Έγκλημα και τιμωρία, θέατρο Άνεσις

 Εγκλημακαιτιμωρια

 

Έχει κάποιος το δικαίωμα, ακόμα κι αν τα κίνητρά του είναι ευγενή, να αφαιρέσει μια ανθρώπινη ζωή; Πόσο καλή δικαιολογία αποτελεί ο αγώνας για το κοινό καλό; Ο σκοπός τελικά αγιάζει τα μέσα;

Ο Ρασκόλνικοφ, ο απελπισμένος ήρωας του Ντοστογιέφσκι, διαπράττει διπλό φόνο με αρχικό κίνητρο τη ληστεία. Στη συνέχεια, η συνειδητοποίηση της πραγματικότητας έρχεται να τον συντρίψει: τύψεις, κατάρρευση, παράνοια.

Το παζλ των χαρακτήρων συμπληρώνουν η αδερφή του Ντούνια, η Σόνια  – μια πόρνη με κρυμμένη αθωότητα – ο πατέρας της Μαρμελάντωφ ο οποίος βασανίζεται χρόνια από το αλκοόλ και ο μοναδικός του φίλος Ραζουμίχιν.

Το κείμενο είναι γεμάτο από ερωτήματα με φιλοσοφική και θρησκευτική χροιά, ενώ ο βασικός του άξονας περιστρέφεται γύρω από την ανθρώπινη ύπαρξη που ποτέ δεν ησυχάζει.

Ο σκηνοθέτης Λεβάν Τσουλάτζε βουτά βαθιά στην ψυχολογία των ηρώων του

φροντίζοντας ταυτόχρονα να διατηρήσει γρήγορους ρυθμούς τόσο στην εξέλιξη της ιστορίας όσο και στην κινηματογραφική εναλλαγή των σκηνών.

Οι ερμηνείες του Τάσου Ιορδανίδη, του Θοδωρή Κατσαφάδου και της Θάλειας Ματίκα αποτυπώνουν εύγλωττα τις έντονες ψυχολογικές μεταπτώσεις των κεντρικών χαρακτήρων και την πάλη με τους εσωτερικούς τους δαίμονες κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή.

Info

Διασκευή – Σκηνοθεσία/Φωτισμοί/Μουσική επιμέλεια: Λεβάν Τσουλάτζε

Μετάφραση (από τα γεωργιανά): Xάτια Γκόσουα

Σκηνικά: Σταύρος Λίτινας

Κοστούμια: Ηλένια Δουλαδίρη

Παίζουν: Ιεροκλής Μιχαηλίδης (ανακριτής Πορφύρης), Τάσος Ιορδανίδης (Ρασκόλνικοφ), Θάλεια Ματίκα (Σόνια), Σοφία Πανάγου (Ντούνια), Δημήτρης Καπετανάκος (Ραζουμίχιν), Δημήτρης Διακοσάββας (γριά τοκογλύφος-Λούζιν) και ο Θοδωρής Κατσαφάδος (Μαρμελάντωφ).

 

Κατερίνα, Νέο Θέατρο Βασιλάκου

 Κατερινα - θεατρο Βασιλακου

 

Η Κατερίνα, μητέρα του συγγραφέα Αύγουστου Κορτώ, εγκαταλείπει για λίγο τη χάρτινη μορφή του βιβλίου κι ανεβαίνει στη σκηνή του ανακαινισμένου θεάτρου Βασιλάκου για να μας διηγηθεί την ιστορία της. Από πολύ νωρίς η ζωή της σκοτείνιασε από το βάσανο της διπολικής διαταραχής κι ό,τι αυτή κουβαλούσε μαζί της: ενοχές, φοβίες και ακραία συμπεριφορά που θα φτάσει μέχρι το τελικό απονενοημένο διάβημα. Ακόμα κι έτσι όμως, μέσα σε όλα αυτά καταφέρνουν να ανθίσουν οι έρωτές της, ο γάμος της και πάνω απ’ όλα η σχεδόν εμμονική αγάπη για τον γιο της. Με γλώσσα καυστική και ειλικρινή, ο συγγραφέας αποκαλύπτει ταυτόχρονα πολλές μελανές πτυχές της νοοτροπίας της ελληνικής οικογένειας.

Ο σκηνοθέτης Γιώργος Νανούρης ζωντανεύει τη μορφή της Κατερίνας με ωριμότητα κι ευαισθησία, όσο του επιτρέπει ένα κείμενο γεμάτο πληγές. Τοποθετεί την πρωταγωνίστριά του σε έναν χώρο αφαιρετικό, με ελάχιστα σκηνικά μέσα δίνοντας βάρος στην αλήθεια και την ουσία του έργου. Με έναν απλό φακό χειρός, μας αποκαλύπτει τις φωτεινές αναλαμπές αλλά και τις σκιές που την τυραννούν. Η Λένα Παπαληγούρα σηκώνει με επιτυχία το φορτίο ενός δύσκολου ρόλου με ακραίες συναισθηματικές μεταπτώσεις διατηρώντας καθαρή εκφορά λόγου.

Το αυτοσαρκαστικό χιούμορ και οι μουσικές ανάσες του Λόλεκ αφαιρούν λίγο από το βάρος της θεματολογίας και δίνουν την ευκαιρία στον θεατή να προετοιμαστεί για να αντέξει τη συνέχεια.

Τα αγκάθια του αχινού που κουβαλούσε μέσα της η Κατερίνα στο τέλος κερδίζουν τη μάχη. Ωστόσο, μέσα σε μια θάλασσα από πόνο, φάρμακα και απόπειρες αυτοκτονίας εκείνο που τελικά αναδύεται και κυριαρχεί είναι ο καταλυτικός και λυτρωτικός ρόλος της αγάπης.

Info

Συγγραφέας: Αύγουστος Κορτώ

Διασκευή – Σκηνοθεσία: Γιώργος Νανούρης

Ερμηνεία: Λένα Παπαληγούρα,

Μουσική: Λόλεκ

μαζί τους και ο Γιώργος Νανούρης

Φωτογράφος: Ιωάννα Χατζηανδρέου

Παραγωγή: Λυκόφως – Γιώργος Λυκιαρδόπουλος

 

Σταματία το γένος Αργυροπούλου, Θέατρο του Νέου Κόσμου

 Σταματια

 

Η Σταματία είναι μια γυναίκα γαλουχημένη με αυστηρές θρησκευτικές, πολιτικές και προσωπικές αρχές. Η προσκόλλησή της αυτή τη γεμίζει ασφυκτικά και δεν αφήνει καθόλου χώρο για να ανασάνει και να εξελιχτεί την ίδια στιγμή που η ζωή της κλείνει το μάτι περιπαικτικά και την προσπερνά. Αντιμετωπίζει τους πάντες και τα πάντα καλοπροαίρετα, αρνούμενη πεισματικά να δει το κακό ακόμα και στο πιο προφανές. Έτσι, εγκλωβισμένη κι αποκομμένη από ένα κόσμο που προχωρούσε με ταχύτητα, στο τέλος έμεινε μόνη.

Ο μονόλογος του Κώστα Σωτηρίου από τη φύση του κάνει τον θεατή να τον αντιμετωπίζει με καχυποψία. Κι όμως, ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος τον έχει δουλέψει με κάθε λεπτομέρεια ενώ η Ελένη Ουζουνίδου του δίνει πνοή, χρώμα, γέλιο και συγκίνηση. Με παρουσία άμεση, αυθόρμητη και πληθωρική, πλάθει με όλο της το είναι τη γυναίκα της διπλανής πόρτας, μια φυσιογνωμία οικεία, με αρκετές κωμικές στιγμές αλλά κατ’ ουσίαν βαθιά τραγική.

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αποτελεί το μπλέξιμο δημοτικής και καθαρεύουσας γλώσσας που προσδίδει στο κείμενο ιδιαίτερο ύφος.

Μέσα από την ιστορία της Σταματίας έρχονται στο φως γεγονότα από το παρελθόν της ηρωίδας, παρατηρούμε όμως παράλληλα και την τροχιά που διαγράφει η ιστορία της μεταπολεμικής Ελλάδας.

Info

Παίζει η Ελένη Ουζουνίδου

Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

Σκηνικά-Κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού

Μουσική επιμέλεια: Νέστορας Κοψιδάς

Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης