«Θέλω να εκφράσω τον τόπο μου. Εδώ έχω γεννηθεί, εδώ έχω μεγαλώσει. Τα μάτια μου, το φως που χύνεται στον ελληνικό χώρο αντικρίζουν όλα αυτά τα χρόνια».

Ο Παναγιώτης Τέτσης δεν χρειάζεται συστάσεις. Ούτε και τα έργα του. Ο σημαντικότατος και καταξιωμένος υδραίος ζωγράφος, χαράκτης και Ακαδημαϊκός που επηρέασε τη μεταπολεμική ελληνική ζωγραφική έκανε πολλές ατομικές εκθέσεις και συμμετείχε σε συλλογικές, δίδαξε στη Σχολή Καλών Τεχνών δεκαπέντε χρόνια, τιμήθηκε με διακρίσεις και βραβεία και δώρισε στην Εθνική Πινακοθήκη πάνω από 200 πίνακές του. Κομβικό σημείο της πορείας του αποτέλεσε η γνωριμία του με τους Δ. Πικιώνη και Ν. Χατζηκυριάκο-Γκίκα, τους οποίους ο ίδιος ονομάζει δασκάλους του.

Στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος από τις 23 Ιουνίου φιλοξενούνται 35 αντιπροσωπευτικοί πίνακες, τους οποίους το κοινό θα έχει την ευκαιρία να επισκεφτεί και να θαυμάσει από κοντά μέχρι τέλη Ιουλίου 2016. Η θεματογραφία του είναι ευρεία και περιλαμβάνει στιγμές της καθημερινής δράσης, προσωπογραφίες, ζωντανή και νεκρή φύση και τοπία. Για τις συνθέσεις του προτιμά το λάδι και την υδατογραφία. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι η φροντίδα στα φωτεινά σαν ήλιος χρώματα που πάλλονται γεμάτα πνοή δίνοντας ζωή στις εμπνεύσεις του ενώ είναι εμφανές το εξπρεσιονιστικό στοιχείο. Αποτυπώνει το περιβάλλον γύρω του, τόσο το φυσικό όσο και το ανθρώπινο, ενώ στα τοπία του, τα γεμάτα αλμυρό νερό, γη και αέρα απαθανάτισε την Ύδρα της παιδικής του ηλικίας, τη Σίφνο και άλλα ελληνικά νησιά.

Ορισμένα από τα πιο γνωστά έργα που περιλαμβάνονται στην έκθεση με τίτλο «Φως και Χρώμα Ελληνικό στη Ζωγραφική του Τέτση»:

Η Λαϊκή Αγορά (1979-1982)

Η ζωφόρος ξεπερνά σε μήκος τα πενήντα μέτρα. Είναι η ανάδειξη μιας λαϊκής καθημερινής εικόνας που επαναλαμβανόταν κάθε Παρασκευή στην οδό Ξενοκράτους όπου βρισκόταν το σπίτι του καλλιτέχνη. Έργο πυκνό, με τις τεράστιες, πλατιές ανθρώπινες μορφές να μπλέκονται με πάγκους, εργαλεία και εμπορεύματα σε μια οικεία σκηνή γεμάτη έντονα, «ζαλιστικά» χρώματα.

Βάρκα (1977-1978)

Μία από τις πιο αγαπημένες δημιουργίες του ίδιου του καλλιτέχνη η βάρκα που κυλά ήρεμα, μοναχικά και η φιγούρα της αντανακλά στο σκούρο νερό της θάλασσας.

 Ο Άγγελος Κοτρώνης με βυσσινὶ πουλόβερ (1998-1999)

Πρόκειται για το πορτραίτο του  Δημάρχου Υδραίων Άγγελου Κοτρώνη. Η όλη σύνθεση εκπέμπει φυσικότητα, με το ανθρώπινο σώμα σε μια άνετη, νωχελική στάση και το πρόσωπο σε μια έκφραση δυναμισμού.

Θάλαττα (2006)

Εδώ το ενδιαφέρον τραβά η ζωντανή καμπύλη ενός κινουμένου πράσινου κύματος που σχεδόν μπορείς να νιώσεις τη δροσιά του.

Ζάστανι (2011-2014)

Το τρίπτυχο των βράχων δίνει την αίσθηση του πελώριου και του απότομου στο μεγαλείο της φύσης την ίδια στιγμή που κομμάτια στερεής μολυβί μπογιάς το κάνουν να δείχνει ρεαλιστικά πιο τραχύ, βαρύ και συμπαγές.

Ακρωτήριο Σκύλαιον ΙΙ (2011-2014)

Αρχικά η προσοχή στρέφεται προς τον μεγάλο όγκο των βράχων και στη συνέχεια το βλέμμα ακουμπά πάνω στον λευκό αφρό και το βαθύ μπλε των κυμάτων που βρίσκονται σε κίνηση.

[Φωτογραφίες: Ελισσάβετ Αναστασάκου]

 

Info:

http://www.snf.org/el/grafeio-typou/lista-neon/2016/06/ekthesi-me-erga-tou-panagioti-tetsi-sto-kentro-politismou-idryma-stayros-niarhos/