Στην εποχή της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, το κεντρικό μοτίβο της ιστορίας μας δεν προκαλεί καμία έκπληξη: η Στεφανί, έχοντας μόλις χάσει τη δουλειά της και πάρει διαζύγιο, θέλοντας και μη ξαναγυρίζει στο σπίτι της μητέρας της για να ζήσει μαζί της. Η επιστροφή στα «πάτρια εδάφη» μπορεί να ακούγεται γλυκιά, όχι όμως όταν συμβαίνει στα 40 σου. Η Στεφανί τελικά θα ανακαλύψει ότι η φράση «home sweet home» δεν της ταιριάζει και τόσο, αφού θα αναγκαστεί να κάνει αρκετή υπομονή προκειμένου να βιώσει εκ νέου τις συνήθειες και τις παρεμβάσεις της μητέρας της. Βέβαια, σε αντίθεση με τα παιδιά της, η Ζακλίν είναι μονίμως ευδιάθετη, σιγοτραγουδά, μαγειρεύει, παίζει Scrabble, περιποιείται τον εαυτό της και….κρύβει ένα σοβαρό μυστικό: είναι ερωτευμένη εδώ και χρόνια με τον γείτονα του πάνω ορόφου, γεγονός που την κάνει να συμπεριφέρεται ξανά σαν έφηβη που προσπαθεί να κρύψει το πρώτο της φλερτ. Το παζλ θα συμπληρωθεί αργότερα με την άφιξη των δύο άλλων παιδιών της με αφορμή ένα συνηθισμένο οικογενειακό δείπνο κι εκεί θα δοθεί το έναυσμα για πολλές αποκαλύψεις.

Ο σκηνοθέτης Ερίκ Λαβέν πλάθει μια κοινωνική-οικογενειακή κωμωδία με το κέντρο βάρους να πέφτει στις δυναμικές γυναικείες παρουσίες. Καθώς η πλοκή ξετυλίγεται, το ενδιαφέρον περιστρέφεται γύρω από τις σχέσεις μητέρας – παιδιών, των αδελφών μεταξύ τους αλλά και με τον πατέρα που δεν ζει πια. Κυρίως προσεγγίζει με διασκεδαστικό τρόπο το δικαίωμα για μια καινούρια αρχή και το ταμπού της σεξουαλικότητας σε ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας. Παίρνει επίσης στοιχεία της επικαιρότητας – όπως η ανεργία – με χαρακτηριστική μια από τις πρώτες σκηνές στο γραφείο ευρέσεως εργασίας όπου ο υπάλληλος προτείνει περιχαρής στην πρώην επιτυχημένη αρχιτέκτονα μια θέση που δεν τη θέλει κανείς.

Η σκηνή του δείπνου είναι απολαυστική, καθώς σταδιακά βγαίνουν στην επιφάνεια παράπονα και φαρμάκι που έχουν τις ρίζες τους στην παιδική ηλικία των τριών αδελφών ξεκινώντας έτσι ένα αδιάκοπο πινγκ πονγκ αλληλοκατηγοριών και υπονοούμενων την ίδια στιγμή που η μητέρα τους μετρά τον χρόνο με ακρίβεια Γκρίνουιτς μέχρι να έρθει η ώρα για τις δικές της εκμυστηρεύσεις. Παρ’ όλο που οι παρεξηγήσεις είναι λίγο πολύ αναμενόμενες, ο γοργός ρυθμός τους σε συνδυασμό με το διάσπαρτο ανάλαφρο χιούμορ παρασύρουν τον θεατή σε μια ευχάριστη διάθεση.

Τα βλέμματα πάντως κλέβει η Ζακλίν της Ζοσιάν Μπαλασκό, που εκτός από το αδιαμφισβήτητο κωμικό της ταλέντο βγάζει ταυτόχρονα και μια γνήσια, ζεστή αίσθηση πραγματικής «μαμάς». Πειστικές και οι υπόλοιπες ερμηνείες των Αλεξάντρα Λαμί, Ματίλντ Σενιέ, Φιλίπ Λεφέμπρ και Ζερόμ Κομαντέ.

Εννοείται ότι το τέλος είναι happy με τη μητρική και αδελφική αγάπη να νικούν, ενώ τα πάντα (και οι πάντες) μπαίνουν στη θέση τους. Παρά λοιπόν το τετριμμένο της θέμα και τη σιγουριά ότι η ταινία δεν θα παραμείνει ανεξίτηλη, θα περάσετε σχεδόν δύο ευχάριστες ώρες σε κάποιο θερινό σινεμά και το χαμόγελο δεν θα λείψει από τα χείλη σας.

 

Info:

Είδος: Κωμωδία

Χώρα: Γαλλία, 2016

Διάρκεια: 97΄

Σκηνοθεσία: Ερίκ Λαβέν

Παίζουν: Ζοσιάν Μπαλασκό, Αλεξάντρα Λαμί, Ματίλντ Σενιέ, Φιλίπ Λεφέμπρ, Ζερόμ Κομαντέ

Εταιρεία Διανομής: Seven Films