«ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ» :

Το ταξίδι, φίλε μου ταξιδευτή…

Αρχινάει ακριβώς την ώρα εκείνη που θα αναρωτηθείς: » και τώρα, πού πηγαίνω

θα κοντοσταθείς για λίγο, αλλά θα συνεχίσεις να πηγαίνεις,

θα συνεχίσεις κι ας μην ξέρεις ακριβώς,

θα συνεχίσεις…

και μπορεί να μην έχει «φως»,

μπορεί να μη βλέπεις μακρυά,

μπορεί να σε τρομάζει το «σκοτάδι» και η αβεβαιότητα του «θολού»…

 

Μα μέσα σ’αυτό το θολό και απροσδιόριστο τοπίο που απλώνεται μπροστά σου,

θα δεις σιγά-σιγά να ξεπροβάλλουν με ευκρίνεια τα όνειρά σου,

θα δώσεις χώρο στον «άγνωστο» εαυτό σου να εκφραστεί,

θα ανακαλύψεις τα «όρια» του δικού σου ορίζοντα…

θα γοητευτείς απ’ την ελευθερία του «ασαφούς» και «μη προκαθορισμένου»,

απ’ το μυστήριο, που «πλάθει» τη φαντασία σου και αφυπνίζει όλες σου τις αισθήσεις…

 

Μέσα σ’ αυτό το θολό τοπίο,

μπορείς να ταξιδέψεις χωρίς χάρτη…

και ναι, δεν θα ‘σαι ποτέ σίγουρος…

και θα συναντήσεις σταυροδρόμια καμπόσα…

και ποτέ δεν θα ξέρεις ποιό να διαλέξεις

και θα ‘ρχεσαι πάντα αντιμέτωπος με την απόφαση και το φόβο σου,

μήπως και πάρεις το λάθος μονοπάτι…

Μα δεν υπάρχει λάθος «δρόμος» υποψιάζομαι.

Γιατί η πορεία χαράσσεται αφού τη διασχίσεις…

Γιατί ο προορισμός δεν κρύβει κανένα θησαυρό.

Γιατι ο προορισμός δεν υπάρχει !

Γιατί ταξίδι είναι η διαδρομή αυτή,

που προκύπτει απ’ τους προορισμούς που συνεχώς αναθεωρούνται…

 

Το ταξίδι φίλε μου ταξιδευτή, δεν μετριέται σε χιλιόμετρα….

Μετριέται σε χρόνο άχρονο,

Σε βάθος και όχι σε μήκος,

Σε ψιθύρους του εαυτού σου που έμαθες πια να αφουγκράζεσαι..

Σε στιγμές , που δεν περιγράφονται, δεν «μετρώνται» και δεν ανταλλάσσονται..

 

Το ταξίδι φίλε μου ταξιδευτή…

Απόλαυσέ το!