Ο Πέρι και η Γκέιλ κάνουν διακοπές στο Μαρόκο με σκοπό να αναθερμάνουν τον γάμο τους. Εκείνη είναι δικηγόρος κι εκείνος καθηγητής ποίησης σε κάποιο Βρετανικό πανεπιστήμιο. Η ζωή τους θα αλλάξει ριζικά όταν στον δρόμο τους συναντήσουν αναπάντεχα τον Ντιμά και αρχίσουν να συναναστρέφονται μαζί του. Υποχωρώντας στην επιμονή του, θα βρεθούν στο πάρτι γενεθλίων της κόρης του όπου θα ανακαλύψουν – εκτός από μια φωλιά κακοποιών, πορνείας και κοκαΐνης που κρύβεται στη βίλα – ότι ο Ρώσος μαφιόζος δεν τους επέλεξε τυχαία: χωρίς καλά καλά να το καταλάβουν, θα βρεθούν και οι δύο ως τα μοναδικά ανυποψίαστα θύματα της υπόθεσης μπλεγμένοι στον βαλτώδη κόσμο της μαφίας και της κατασκοπείας. Ο Ντιμά, γνωρίζοντας ότι τόσο η δική του ζωή όσο και της οικογένειάς του βρίσκονται στην κόψη του ξυραφιού, τους «στρατολογεί» προκειμένου να μεταφέρουν ένα στικάκι με ονόματα πολιτικών που εμπλέκονται σε παράνομες οικονομικές δραστηριότητες στις μυστικές υπηρεσίες της Μεγάλης Βρετανίας. Ξεκινούν έτσι ένα ταξίδι στο Παρίσι, τη Βιέννη και τις γαλλικές Άλπεις με τελικό προορισμό το Λονδίνο, όπου όλοι όσοι συναντούν μοιάζουν ύποπτοι και διπρόσωποι γεμίζοντας τους ίδιους αλλά και τον θεατή με δυσπιστία και αμφιβολίες.

Η ταινία, η οποία αποτελεί μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του συγγραφέα Τζον Λε Καρέ, επιφυλάσσει δυναμικό ξεκίνημα με ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών μέσα σε κάποιο χιονισμένο δάσος. Η σκηνοθετική ματιά της Σουζάνα Γουάιτ μπορεί να μην μοιράζει το σασπένς παντού σε ίσες δόσεις, υπάρχουν όμως ανατροπές και οι χαρακτήρες σκιαγραφούνται επαρκώς. Η πλοκή εμπλουτίζεται με αρκετές γκρίζες, φωτογραφικές εικόνες όπου ο χρόνος μοιάζει να κυλά πιο αργά, με την αίσθηση να τονίζεται είτε από μακρινά, θολά και στρεβλωμένα πλάνα είτε με έμφαση σε οπτικές και ακουστικές λεπτομέρειες. Ατμοσφαιρική η σκηνή κρυφτού και καταδίωξης στο καταφύγιο, παρ’ όλο που λίγο περισσότερο βάθος έντασης θα μπορούσε να την απογειώσει.

Ο Στέλαν Σκάρσγκαρντ (Ντιμά) είναι σίγουρα εκείνος που κλέβει τις εντυπώσεις με την ερμηνεία του και στις δύο όψεις του χαρακτήρα του, ένα κράμα εναλλαγής Καλού – Κακού και την ατάραχη ψυχραιμία του ανθρώπου που έχει περάσει (και κάνει) πολλά.

Ο Γιούαν ΜακΓκρέγκορ στον ρόλο του εύπιστου και με ηθική βαρύτητα  καθηγητή που θέλει να πράξει κάτι ηρωικό με σκοπό να ξεφύγει από μια μάλλον άχαρη ζωή είναι πιο συγκρατημένος, σχεδόν μαγκωμένος στο μεγαλύτερο μέρος του έργου. Επίσης υποτονική και η Ναόμι Χάρις ως η δυναμική, ρεαλίστρια και εξίσου καλόψυχη δικηγόρος Γκέιλ.

Η ευαίσθητη μουσική του Μαρτσέλο Ζάρβος διατηρεί χαμηλούς τόνους και παραμένει υπόγεια χωρίς να αναλώνεται σε κλισέ εντάσεις και κορυφώσεις.

Παρά το τετριμμένο σενάριο και τις όποιες αδυναμίες της – όπως για παράδειγμα η ευκολία με την οποία το ζευγάρι τολμά να εμπιστευτεί έναν άγνωστο με αινιγματικές προθέσεις – η ταινία παρακολουθείται με ενδιαφέρον και η ώρα κυλά αβίαστα.

Info

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Μεγάλη Βρετανία – Γαλλία, 2016

ΕΙΔΟΣ: Κατασκοπευτικό θρίλερ

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Σουζάνα Γουάιτ

ΠΑΙΖΟΥΝ: Στέλαν Σκάρσγκαρντ, Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, Ντέιμιεν Λούις, Ναόμι Χάρις

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 108′

ΔΙΑΝΟΜΗ: ΣΠΕΝΤΖΟΣ