Μια ενδιαφέρουσα πρόταση συνύπαρξης σύγχρονης και κλασσικής τέχνης, προσφέρει το Μουσείο κυκλαδικής τέχνης από τα τέλη Μαΐου μέσα από την περιοδική του έκθεση με τίτλο “Ai Weiwei at Cycladic” (20 Μαΐου-30 Οκτωβρίου 2016 ). Δεδομένου ότι ο κινέζος καλλιτέχνης  Ai Weiwei  (1957-), προσπαθεί μέσα από το έργο του να καταδείξει την κατάντια και τα κακώς κείμενα του σύγχρονου πολιτισμού,  η επιλογή του να εκτεθούν τα έργα του για πρώτη φορά σε αρχαιολογικό μουσείο αποτελεί πρόκληση. Μέσα σε αυτή την έκθεση μπορεί κανείς να δει κάποια (20) από τα εμβληματικά έργα του ακτιβιστή καλλιτέχνης Weiwei ,όπως είναι το έργο του με τίτλο Mask (2011) σε «ανοιχτό διάλογο» με  τα έργα της μόνιμης συλλογής του Κυκλαδικού μουσείου, ένα καινούργιο έργο του εμπνευσμένο από την μόνιμη συλλογή του μουσείου καθώς και φωτογραφίες του Καλλιτέχνη εμπνευσμένες από το πρόβλημα του Προσφυγικού στην Ελλάδα .

Η προσπάθεια  δημιουργίας διαλόγου ανάμεσα στην κλασσική τέχνη του παρελθόντος του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης και στο ανατρεπτικό ακτιβιστικό έργο του Weiwei , το οποίο συχνά ερμηνεύεται  ως απάντηση σε σύγχρονα περιβαντολογικά και πολιτικά ζητήματα μοιάζει πετυχημένη. Οι επισκέπτες της έκθεσης μπορούν εύκολα  να γίνουν μάρτυρες του διαλόγου «κλασσικού και σύγχρονου», βλέποντας έργα μεγάλης και μικρής κλίμακας να είναι φτιαγμένα από υλικά  όπως μάρμαρο, γυαλί, ξύλο και μέταλλο τα οποία συναντώνται και στην Ελληνική Τέχνη, να στεγάζονται και να συνυπάρχουν αρμονικά σε χώρους νεοκλασικού στυλ του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης. Αποκορύφωμα αυτού του διαλόγου είναι το  έργο του  με τίτλο Standing Figure (2016), το οποίο είναι ένα γλυπτό σε φυσικό μέγεθος, φτιαγμένο από μάρμαρο. Το έργο αυτό μοιάζει με ένα ειδώλιο τύπου Σπεδού της Πρωτοκυκλαδική Περίοδο (2800-2300 π.Χ), το οποίο ξαφνικά ζωντανεύει και ενίσταται στο πολιτικό και πολιτισμικό σκηνικό του σήμερα ανοίγοντας τα χέρια του και αφήνοντας να πέσει και να σπάσει ένα αγγείο. Το έργο αυτό του Weiwei κάνει σαφή αναφορά στο φωτογραφικό τρίπτυχο του ιδίου του Weiwei με τίτλο Dropping a Han Dynasty Urn (1995) το οποίο είχε ειδωθεί ως μία ένσταση απέναντι στην καταστροφή αρχαίων έργων τέχνης κατά την περίοδο της Πολιτιστικής Επανάστασης στην Κίνα (1966–1976).

Ακόμη, η έκθεση παρέχει μια μεγάλη γκάμα οπτικών μέσων (γλυπτική ,ξυλογλυπτική, βίντεο, φωτογραφία), προσφέροντας μια σφαιρική άποψη πάνω στο επαναστατικό έργο του καλλιτέχνη στην χώρα του αλλά και τον συσχετισμό που μπορεί να γίνει με την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα και πολιτικών ζητημάτων όπως είναι το προσφυγικό.

Τέλος, αν και το μέγεθος της έκθεσης είναι μεγάλο και δεν υπάρχουν πολλά καθίσματα, η βοήθεια των εθελοντών οι οποίοι είναι εξυπηρετικοί και πρόθυμοι ισορροπούν την αίσθηση κόπωσης. Τέλος το εισιτήριο της έκθεσης μπορεί να μοιάζει λίγο υψηλό (7 ευρώ) δεδομένης της οικονομικής κατάστασης της χώρας, αλλά αξίζει κάθε του ευρώ δεδομένου ότι προσφέρει ένα ταξίδι στα σύγχρονα οικολογικά, πολιτιστικά και πολιτικά προβλήματα μιας χώρας όπως η Κίνα, η οποία μπορεί να φαντάζει μακριά από εμάς αλλά εντούτοις, αποτελεί έναν αφηγηματικό εικαστικό καθρέφτη και του δικού μας πολιτικού και πολιτισμικού σήμερα.

 

 

ΜΑΡΙΝΑ ΤΟΜΑΖΑΝΗ

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθηνα. Σπουδασε Θεωρία και Ιστορία της Τέχνης στο τμήμα Θεωρίας και Ιστορίας της τέχνης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών στην Αθήνα. Μόλις ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό της πάνω στην Ιστορία της Τέχνης στο πανεπιστήμιο του Birmingham και τώρα κάνει τα πρώτα της βήματα στην διαδυκτιακή αρθρογράφιση πάνω στο αγαπημένο της αντικείμενο, την Τέχνη.