Ένα απ’τα πιο έντονα μυθιστορήματα του Ιταλού συγγραφέα, ηθοποιού, ραδιοφωνικού παραγωγού και τηλεοπτικού παρουσιαστή Φάμπιο Βόλο, που ξέρει καλά να «ξεσκεπάζει» τις πιο ευαίσθητες και προσωπικές πτυχές μας.

Μεταφρασμένο από τον Στέφανο Δημητριάδη. Εκδόσεις Καστανιώτη. Διακόσιες ενενήντα πέντε σελίδες που φεύγουν απνευστί.

«Αμάρτησα με τον χειρότερο τρόπο που μπορεί να αμαρτήσει άνθρωπος. Δεν ήμουν ευτυχισμένος.»

Γυρίζω σελίδα…

Σε ύφος προσωπικό, σαν σκέψεις που ξεχύνονται σ’ένα ημερολόγιο, ο Λορέντζο, μας παρασύρει στα άδυτα της ψυχής του…

Ένας ήρωας που ταλαιπωρήθηκε σαν παιδί, που τα πιο αθώα και αγνά του συναισθήματα τσαλακώθηκαν σαν χάρτινα, ένας ήρωας πουμια ζωή αναζητάει τον εαυτό του και παλεύει να λύσει τους κόμπους του.

Εκείνος και εκείνη. Ο πατέρας του και η γυναίκα που αγαπησε, δυο άτομα που χάνει και πασχίζει να ξανακερδίσει. Δυο άξονες γύρω απ΄τους οποίους περιστρέφεται. Ο δικός του άξονας…ασταθής και μετέωρος.

Μια ενδοσκόπηση, μια πορεία ζωής.

Ο χρόνος που θα ήθελε…οι ατελείωτες στιγμές που έχασε και δεν θα γυρίσουν πια. Ο χρόνος που συνειδητοποίησε την πολυτιμότητά του, τότε που νόμιζε πως  όλα είχαν διαπαντός χαθεί.

Ο χρόνος με τον οποίο συγκρούεται ένας ήρωας τόσο ανθρώπινος, που σίγουρα όλοι θα συναντήσουμε «καθρεφτάκια» του εαυτού μας και τότε θα καταλάβουμε ότι αυτό το βιβλίο μας αφορά πολύ περισσότερο απ’ότι νομίζαμε…

«Ο χρόνος που όλοι θα θέλαμε…»

the_time_traveler_by_xetobyte