Αυτό δεν είναι άλλο ένα άρθρο-κριτική για μια θεατρική παράσταση. (Η κριτική, άλλωστε, είναι ο χειρότερος τρόπος να προσεγγίσει κανείς την τέχνη, έλεγε ο Ρίλκε). Δε θα ακουστούν σκώμματα ή επευφημίες -δυστυχώς ή ευτυχώς- για τη σκηνοθετική διασκευή/απόπειρα ή τους ηθοποιούς. Αρκετά κλισέ βάραιναν και βαραίνουν δυστυχώς  το «πώς» πρέπει να ανεβαίνει ο Ίψεν από παλιά. Πήγα απλώς θέατρο, στο πρώτο της χρονιάς, στο «Κουκλόσπιτο» του Ίψεν, το χιλιοτραγουδισμένο, το γνωστό τοις πάσι, στο «Θέατρο της Οδού Κυκλάδων- Λευτέρης Βογιατζής»-σ’ αυτο τον μικρό και ανύποτπο χώρο.

Δε λέω πολλά. Θα πω μόνο πως στα τελευταία λόγια της παράστασης ήθελα να φύγω, να πεταχτώ έξω από το θέατρο. Όχι γιατί η «παράσταση» δε στήθηκε καλά. Μάλλον γιατί κατάφερε να μεταδώσει με σαρκαστική ακρίβεια την αρρωστημένη οικογενειακή κατάσταση του σπιτιού της Νόρα και του Τόρβαλντ. Γιατί το «ζωτικό ψεύδος» υπερχείλισε· και έφτασε μέχρι τον θεατή, που βρέθηκε βουβός -και απροετοίμαστος, αν αυτολογοκριθώ- διαπιστώνοντας τα παράλληλα ανάμεσα στο τότε του Ίψεν και στο τώρα: στη δυσκολία του να ζει κανείς μέσα σε έναν κίβδηλο γάμο, να έχει παιδιά και να προσπαθεί να λύσει τα προβλήματα της οικογένειας· στην οικονομική πίεση που μαστίζει τον αστό (γενικά στα ιψενικά έργα), στα σύμβολα της κοινωνικής ανόδου -καριέρα, χρήμα, κοινωνική θέση-που γίνονται σημαντικότερα από τις ανθρώπινες σχέσεις, όπως το βλέπουμε στον διαρκή πανικό της Νόρα να μη μάθει ποτέ ο Χέλμερ για το δάνειο που έχει πάρει από τον Κρόγκσταντ για να του σώσει τη ζωή, γιατί δε θα καταλάβει…..

 

Fermouart.gr-Το «Κουκλόσπιτο» του Ίψεν το 2016

 

 

Νόρα: «Ναι, το θαύμα… είναι όμως τόσο φριχτό και τόσο τρομερό, Κριστίνα… όχι, όχι, δεν πρέπει να συμβεί… δεν πρέπει, ο κόσμος να χαλάσει.»

Είναι ωραία, χαριτωμένη, όλο ανώριμη η πικρή ειρωνεία των τρόπων και των κινήσεων της Νόρα (Αμαλία Μουτούση), αν θέλαμε να ξεχωρίσουμε κάτι από την παράσταση, όπως όταν η Μουτούση μετεωρίζεται ισορροπώντας με τα χέρια της στον πάγκο σαν παιδί, αναφωνώντας συγχρόνως «Εγώ είμαι που δεν ξέρω από δυσκολίες και βάσανα;» Ένα παιδί. Που παίζει τη γυναίκα, τη μητέρα, τη σύζυγο, το «σκιουράκι». Μία ηθοποιός που παίζει ένα παιδί που παίζει κάποιον άλλο για χάρη κάποιου άλλου. Που δέχεται εντολές. Μονίμως. Και επικρίσεις.

Fermouart.gr-Το «Κουκλόσπιτο» του Ίψεν το 2016

Νόρα; «Σε κάθε σπίτι βρίσκεται πάντα κάποιος που πληρώνει τις αμαρτίες των άλλων»…

Έτσι:

Νόρα: «Αυτοί που φεύγουν γρήγορα ξεχνιούνται»

Η μυθική πια Νόρα. Η αυτογνωσία και το ταξίδι προς αυτήν. Η παραίτηση από το «κουκλόσπιτο». Η ενηλικίωση.

Νόρα: «… κι εσύ ήσουνα τόσο καλός μαζί μου, όμως το σπίτι μας ήταν σαν το δωμάτιο με τα παιχνίδια…»

Fermouart.gr-Το «Κουκλόσπιτο» του Ίψεν το 2016

Fermouart.gr-Το «Κουκλόσπιτο» του Ίψεν το 2016

ΔΙΑΝΟΜΗ:
Αμαλία Μουτούση    Νόρα
Άρης Λεμπεσόπουλος    Τόρβαλντ Χέλμερ
Μαρία Ζορμπά    Κριστίνα Λίντε
Γιώργος Συμεωνίδης    Νιλς Κρόγκσταντ
Νικόλας Παπαγιάννης    Γιατρός Ρανκ

Θέατρο Οδού Κυκλάδων «Λευτέρης Βογιατζής»
Κυκλάδων 11 & Κεφαλληνίας, Κυψέλη | τηλ. 210 8217877

Ώρες παραστάσεων
Τετάρτη 20:00
Πέμπτη – Παρασκευή 20:30
Σάββατο 21:00
Κυριακή 19:00

Κείμενο & φωτογραφίες: Αντωνία Μπόζνου