Από τη Ντίμη Θεοδωράκη

 

Ο ηθοποιός που ξεχώρισε, στην θεατρική επιτυχία «Στέλλα Κοιμήσου», υποδυόμενος τον Μάριο, ξανά στο Εθνικό, στο έργο «Ο Εξηνταβελόνης», σε σκηνοθεσία Λίλλυς Μελεμέ

 

Ήθελες από μικρός να γίνεις ηθοποιός;

«Όχι, ήθελα να γίνω μπασκετμπολίστας! Δεν τα κατάφερα όμως, λόγω ύψους».

Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Ακόμα αναπολεί τα ανέμελα σχολικά χρόνια, όπου το μπάσκετ, οι παρέες, οι σκανταλιές είχαν τον πρώτο λόγο.  

Τι θυμάσαι από εκείνα τα χρόνια;

«Θυμάμαι πολύ έντονα την τρίμηνη κατάληψη στη 2α Λυκείου επί Αρσένη. Επειδή ο πατέρας μου δεν με άφηνε να διανυκτερεύσω στο σχολείο, είχα καταστρώσει ολόκληρο σχέδιο. Περίμενα ν’ αποκοιμηθεί, του άφηνα ένα σημείωμα που έγραφε, ότι ξεκίνησα πολύ νωρίς το πρωί για το σχολείο και κάθε βράδυ το έσκαγα για να πάω στην κατάληψη».

Στην 3η Λυκείου αλλάζει ρότα, αφοσιώνεται στο διάβασμα και περνάει στην ΑΣΟΕΕ. Φοιτητής εκεί, ενώ εργαζόταν παράλληλα σε πολυεθνική εταιρία, εμπλέκεται με την θεατρική ομάδα της σχολής του. Έτσι γνωρίζεται με την τέχνη του θεάτρου, συμμετέχει σε παραστάσεις και τρία χρόνια μετά αποφασίζει ν’ αφήσει τα πάντα για να δώσει εισαγωγικές εξετάσεις σε δραματική σχολή. Λίγο πριν περάσει το όριο ηλικίας για νεοεισαχθέντες στο Εθνικό Θέατρο, επιτυγχάνει με πρωτιά στις εξετάσεις.

H σχολή του Εθνικού θεάτρου ήταν αυτό που περίμενες;

«Όχι, καθόλου. Αναμφισβήτητα προσφέρει μια πολύ καλή εκπαίδευση, γιατί εξετάζει όλα τα είδη της θεατρικής έκφρασης. Επιπλέον ένα βασικό μάθημα που σου δίνει, είναι να μην φοβάσαι να τολμάς, σε προτρέπει να δοκιμάζεις τις δυνάμεις σου, έστω κι αν κάνεις λάθος. Όμως το πρόγραμμα της σχολής ήταν πολύ πιεστικό, με απίστευτες ώρες μαθημάτων και μελέτης. Επί τρία χρόνια ήμασταν συνεχώς μαζί οι ίδιοι άνθρωποι και δεν υπήρχε χώρος και χρόνος για δημιουργία ή ανανέωση.

Πιστεύω, ότι πέρα από μια καλή εκπαίδευση, θέατρο στην ουσία σε μαθαίνει η ίδια η ζωή. Είναι σημαντικό να βγεις έξω, να έχεις εμπειρίες, να αντλείς ερεθίσματα από την παρατήρηση και την συναναστροφή σου με κόσμο. Αν δεν έχεις βιώσει καταστάσεις, πώς θα τις μεταφέρεις στη σκηνή;»

Ο Αλέξανδρος Μαυρόπουλος αποφοίτησε από την δραματική σχολή του Εθνικού το 2010 και  συνεργάστηκε με πολύ γνωστούς σκηνοθέτες όπως τον Νίκο Καραθάνο (Συρανό ντε Μπερζεράκ), τον Τάκη Τζαμαριά (Αντιγόνη, Ριχάρδος ΙΙΙ), τον Βίκτωρα Αρδίτη (Νίκη), τον Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο (Ο άνθρωπος για όλες τις εποχές), την Ελένη Σκότη και τον Δημήτρη Καταλειφό (Κολεξιόν, Εκδοχή του Μπράουνινγκ), τον Μιχαήλ Μαρμαρινό (Ηρακλής Μαινόμενος), τον Γιάννη Οικονομίδη (Στέλλα Κοιμήσου).

Η παράσταση, στην οποία παίζει από τις 22 Δεκεμβρίου στο Εθνικό Θέατρο, στη Νέα Σκηνή Νίκος Κούρκουλος, έχει τίτλο «Ο Εξηνταβελόνης». Το έργο του Κωνσταντίνου Οικονόμου, γράφεται στη Σμύρνη το 1816, αποτελεί την ελληνική μεταφορά του Φιλάργυρου του Μολιέρου και είναι ένα από τα πιο σημαντικά του νεοελληνικού διαφωτισμού.

Ποιον χαρακτήρα υποδύεσαι στον «Εξηνταβελόνη»;

«Υποδύομαι τον Δημητράκη. Ο Δημητράκης είναι ένας νέος, που αναζητά την οικογένεια που είχε χάσει σε ναυάγιο. Στη Σμύρνη που τοποθετείται το έργο, συναντά τυχαία την κόρη του Εξηνταβελόνη. Για να κερδίσει την εύνοια του πατέρα της, γίνεται υπηρέτης του Εξηνταβελόνη και παρουσιάζεται συνεχώς ως υποστηρικτής των ιδεών του, μέχρι να αποκαλυφτεί. Η συνέχεια επί σκηνής…»

Ποια η σχέση σου με το χρήμα;

«Είμαι ένας άνθρωπος που δεν ενθουσιάζομαι ούτε με το χρήμα ούτε με την εξουσία. Ό, τι λάμπει δεν είναι απαραίτητα χρυσός! Αντίθετα γοητεύομαι από τον εσωτερικό πλούτο των ανθρώπων. Είναι γεγονός ότι έχουμε χάσει ουσιαστικά πράγματα, όπως είναι η επικοινωνία και η αγάπη και όλα περιστρέφονται γύρω από το χρήμα. Προσπαθώ όσο το δυνατόν να αντιστέκομαι σε όλο αυτό που συμβαίνει. Το χρήμα με ενδιαφέρει στο βαθμό που μου προσφέρει μια αξιοπρεπή ζωή, δεν είναι αυτοσκοπός. Και όταν μπορώ να βοηθήσω άλλους ανθρώπους σε στιγμές ανάγκης, το κάνω με μεγάλη ευχαρίστηση».

Θα άλλαζες την συμπεριφορά σου, τον τρόπο σκέψης σου για την αγάπη όπως ο Δημητράκης στον «Εξηνταβελόνη»;

«Ναι, χωρίς δεύτερη σκέψη! Όπως ο Δημητράκης πιάνει δουλειά ως παραγιός στο σπίτι του Εξηνταβελόνη για να διεκδικήσει την αγαπημένη του, κι εγώ για την αγάπη θα έκανα τα πάντα, με οποιοδήποτε κόστος. Πάνω απ’ όλα στη ζωή βάζω την αγάπη μου για τους δικούς μου ανθρώπους, την οικογένεια και τους φίλους μου».

Ποιες είναι οι βασικές αξίες που κατευθύνουν την ζωή σου;

«Η τιμιότητα, η ειλικρίνεια και η δικαιοσύνη. Όταν αντιλαμβάνομαι μια αδικία, αυτομάτως αντιδρώ. Δεν δέχομαι να βλέπω ανθρώπους από θέση ισχύος να εκμεταλλεύονται τους πιο αδύναμους. Ίσως είναι κακό που είμαι παρορμητικός και αντιδρώ με το συναίσθημα, αλλά δεν μπορώ να κάνω αλλιώς».

Κάνεις εκπτώσεις στα «θέλω» σου;

«Η αλήθεια είναι πως έχω κάνει από φόβο. Σε γενικές γραμμές όμως υποστηρίζω την άποψή μου ρισκάροντας το να μην γίνομαι αρεστός γι΄ αυτό που λέω ή το να μην με καταλάβουν. Πιστεύω πως, αν το κίνητρο μας είναι καθαρό, δεν είναι κακό να εκφράζουμε τα «θέλω» μας κι ας μην εισακουστούμε! Είναι σημαντικό για την αξιοπρέπειά μας. Τουλάχιστον θα κοιμόμαστε ήσυχοι το βράδυ.

Εκεί που κάνω εύκολα εκπτώσεις είναι, όταν το «θέλω» ενός αγαπημένου μου προσώπου είναι πιο μεγάλο, οπότε για να το ευχαριστήσω, βάζω το δικό μου «θέλω» σε δεύτερη μοίρα».

Ο Αλέξανδρος Μαυρόπουλος:

– Αγαπάει το κλασικό θέατρο, λατρεύει τον Τσέχωφ και τον Σαίξπηρ.

– Αν και έχει έφεση στους δραματικούς ρόλους, τον ιντριγκάρει περισσότερο η κωμωδία.

– Αν ποτέ σταματούσε το θέατρο, θα γινόταν chef.

– Επιθυμία του είναι να παίξει στον κινηματογράφο το 2017.

– Διαβάζει λογοτεχνία ή βλέπει ταινίες για να χαλαρώσει.

– Προσπαθεί πάντα να μη χάσει την αθωότητά του.

 

Φωτογραφίες – Συνέντευξη : Ντίμη Θεοδωράκη

 

Info:

“O Εξηνταβελόνης” του Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ Οικονόμων

Κτίριο Τσίλλερ – Σκηνή “Νίκος Κούρκουλος”

Δεν υπάρχει χειρότερος τσιγκούνης σε ολόκληρη τη Σμύρνη από τον Εξηνταβελόνη.  Ο πλούσιος  χήρος, όχι μόνο στερεί από τα παιδιά και τους υπηρέτες του ακόμα και το φαγητό,  αλλά, για να αυξήσει ακόμη περισσότερο την περιουσία του,σκαρφίζεται τους πιο εξωφρενικούς και αταίριαστους γάμους για τον ίδιο και τα παιδιά του. Ευτυχώς για όλους, ο υπηρέτης, που έχει υποφέρει τα πάνδεινα από την τσιγκουνιά του, θα δώσει τη λύση χτυπώντας τον διαβόητο τσιφούτη στο πιο ευαίσθητο σημείο του…

  • Σκηνοθεσία Λίλλυ Μελεμέ
  • Σκηνικά Γιώργος Γαβαλάς
  • Κοστούμια Βασιλική Σύρμα
  • Κίνηση Μόνικα Κολοκοτρώνη
  • Μουσική Χαράλαμπος Γωγιός
  • Φωτισμοί Μελίνα Μάσχα
  • Βοηθός σκηνοθέτη Μαρίνα Τσουμπρή
  • Δραματολόγος παράστασης Εύα Σαραγά
Διανομη:
  • Ζωήτζα (θυγάτηρ του Εξηνταβελόνη) Αμαλία Αρσένη
  • Δημητράκης (εραστής της Ζωήτζας) Αλέξανδρος Μαυρόπουλος
  • Κλεάνθης (υιός του Εξηνταβελόνη) Γιώργος Στάμος
  • Κυρ Γιάννης Στροβίλης (δούλος του Εξηνταβελόνη) Γιωργής Τσουρής
  • Εξηνταβελόνης (πατήρ του Κλεάνθους και της Ζωήτζας) Χρήστος Βαλαβανίδης
  • Κυρ Σίμος (μεσίτης), Αρχέλαος (αρχιγραμματεύς του Κοινού) Σπύρος Μπιμπίλας
  • Κεράτζα Σοφουλιώ (προξενήτρια) Υρώ Μανέ
  • Χαρίκλεια (μέλλουσα νύμφη Εξηνταβελόνη) Εύα Σιμάτου
  • Βαρδαλαμπούμπας (μέλλων γαμβρός Ζωήτζας) Κώστας Γαλανάκης

 

https://www.n-t.gr/