Το FermouArt παρακολούθησε την παράσταση «Μαύρο Χιόνι» στο θέατρο Πόρτα, μια παράσταση συμφωνία ρυθμών και εντάσεων, με κωμικές καταστάσεις και ηθοποιούς με αστείρευτη ζωτικότητα και πλαστικότητα. Μέσα από αυτό το καλοκουρδισμένο σύνολο των συντελεστών ζητήσαμε από τον ηθοποιό Γιάννη Γιαννούλη, που ερμήνευσε με υποκριτική ευρύτητα τους ρόλους του και αξιοποίησε τις κωμικές πτυχές τους, να μας μιλήσει για το έργο του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, καθώς και για τα μελλοντικά του σχέδια.

 

Ποιους χαρακτήρες υποδύεσαι στην παράσταση «Μαύρο Χιόνι» και τι θέση κατέχει ο καθένας μέσα στο έργο; Δώσε μας μια αντιπροσωπευτική ατάκα των χαρακτήρων αυτών.

Υποδύομαι τρεις βασικούς ρόλους. Μια γάτα, έναν φαφλατά λογοτέχνη, τον Ισμαήλ Μονταρέφσκυ, και ίσως τον καλύτερο φίλο του κεντρικού ήρωα, τον Μπομπάρτοφ.

Η γάτα, καθώς και ο Μπομπάρτοφ, έχουν κάτι κοινό σε σχέση με τον ήρωα. Είναι αυτοί στους οποίους ο Μαξούντοφ (ήρωας) ανοίγεται περισσότερο. Είναι ίσως οι μοναδικοί του φίλοι. Η γάτα δυστυχώς πεθαίνει νωρίς στο έργο, αλλά την δουλειά την συνεχίζει ευτυχώς ο Μπομπάρτοφ. Η γάτα είναι η μοναδική παρέα του Μαξούντοφ στο σπίτι και η μόνη που ακούει τις αγωνίες και τους προβληματισμούς του.

Χαρακτηριστική ατάκα της: «Νιάου!»

Ο Μπομπάρτοφ θα μπορούσα να πω πως είναι και το alter ego του! Είναι ο πιο ρεαλιστικά παιγμένος ρόλος μετά από αυτόν του πρωταγωνιστή και όχι τυχαία. Αυτοί οι δύο ζουν σε έναν παράλογο κόσμο, περιστοιχιζόμενοι από grotesque χαρακτήρες και καταστάσεις, με την μόνη διαφορά, ότι ο Μπομπάρτοφ έχει βρει τον τρόπο να υπάρχει και να ισορροπεί μέσα σε αυτές, αλλά ο Μαξούντοφ όχι.

Χαρακτηριστική του ατάκα: «Δεν έπρεπε να φέρετε αντιρρήσεις».

Ο Ισμαήλ τέλος είναι ένας καθαρά grotesque χαρακτήρας, φιγουρατζής λογοτέχνης, ο οποίος κάνει ένα show off κάποια στιγμή καταδεικνύοντας την ψευτιά και την αηδία, που υπήρχε στους τότε λογοτεχνικούς κύκλους.

Χαρακτηριστική του ατάκα: «Γιατί εκεί είναι Παρίσι, δεν αστειεύονται!»

 

 

Τι είναι αυτό που σου κέντρισε το ενδιαφέρον να παίξεις στην παράσταση: η ελευθερία του αυτοσχεδιασμού, η σωματική έκφραση στην υπερβολή της, το χιούμορ του Μιχαήλ Μπουλγκάκoφ;

Και τα τρία. Ο Κώστας (Φιλίππογλου) ξέρω, ότι είναι ένας σκηνοθέτης που δουλεύει πολύ με αυτοσχεδιασμούς και αυτό μου αρέσει. Άλλωστε νομίζω, ότι και το έργο, με το χιούμορ που το διακατέχει, συνηγορεί σε αυτό. Από εκεί και ύστερα, σίγουρα η σωματική προσέγγιση στους διάφορους ρόλους και η αφαίρεση γενικότερα στην παράσταση είτε σε σκηνικά είτε σε αντικείμενα είναι κάτι, που τροφοδοτεί την δημιουργία και την φαντασία του καλλιτέχνη, αλλά και του θεατή.

Οι συμβιβασμοί που καλείται να κάνει ένας δημιουργός – καλλιτέχνης αλλοιώνουν την  ποιότητα του έργου;  

Εξαρτάται τι εννοούμε με την λέξη συμβιβασμός. Για μένα δεν είναι απαραίτητα κάτι κακό, αν πρόκειται ιδίως για περιορισμούς, γιατί αυτοί μπορεί να σου δώσουν και απίστευτη ελευθερία, αν τους εκμεταλλευτείς σωστά. Αν βέβαια αλλοιώνεται νοηματικά ένα έργο τότε ναι, μιλάμε για συμβιβασμό και μάλλον αλλοιώνεται και ποιοτικά, όπως στην περίπτωση του ήρωά μας.

 

 

Πιστεύεις ότι ένας άνθρωπος πρέπει να υπερασπίζεται τις ιδέες του μέχρι τέλους, όπως ο συγγραφέας της ιστορίας;

Ναι. Αλλά αυτό έχει να κάνει και με μια διακύβευση. Η ιδεολογία, τα ιδανικά, οι αξίες και οι προτεραιότητες του ατόμου σε σχέση με το τι καλείται να χάσει ή να απαρνηθεί για χάρη τους. Ο θείος μου είχε πει κάποτε: «να προσπαθήσεις να είσαι στη ζωή σου όσο λιγότερο αντιφατικός γίνεται».

Μετά το πέρας των παραστάσεων ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

Μετά το πέρας των παραστάσεων υπάρχει μια ιδέα για μια παράσταση με την ομάδα μου, τους Patari Project, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών. Περιμένουμε να δούμε, αν θα γίνει δεκτή η αίτηση μας. Αν γίνει, θα είναι πρώτη φορά που θα βγω απέξω και θα επιχειρήσω να σκηνοθετήσω. Το έργο έχει να κάνει με την ισορροπία που ψάχνουμε όλοι στη ζωή και με ό, τι αυτό συνεπάγεται. Θα έχει πολύ ενδιαφέρον… για να δούμε!

 

 

Ο ηθοποιός Γιάννης Γιαννούλης συμμετέχει σε δύο παραστάσεις του θεάτρου Πόρτα, το «Πιάνω Παπούτσι πάνω στο Πιάνο», επανάληψη μιας μεγάλης επιτυχίας της περσινής σεζόν, και το «Μαύρο Χιόνι», μια απολαυστική παράσταση, βασισμένη στο θεατρικό μυθιστόρημα του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ σε σκηνοθεσία του Κώστα Φιλίππογλου.    

Ντίμη Θεοδωράκη

 

    INFO:

 

”ΜΑΥΡΟ ΧΙΟΝΙ” ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΟΡΤΑ ΣΕ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΚΩΣΤΑ ΦΙΛΙΠΠΟΓΛΟΥ