Κύριε McNeill, θα θέλατε να μας πείτε λίγα πράγματα για την ιστορία της παράστασης που ετοιμάσατε με τίτλο “Στάση Ομόνοια”Τρυπών(ον)τας στην Πλατεία;

Ένας τόπος όπου συγκεντρώνονται πολλά σπειρώματα και μονοπάτια, η παράσταση “Στάση Ομόνοια” βλέπει την πολυμορφία πολλών χαρακτήρων που συσπειρώνονται για ένα κοινό σκοπό. Αν και δεν το γνωρίζουν, όλοι έχουν μια παρόμοια φιλοδοξία για την Ομόνοια και το ερώτημα που παραμένει είναι, αν μπορούν να συμφωνήσουν προς ένα δρόμο που να οδηγεί μπροστά και αν μπορούν να κάνουν τους απαραίτητους συμβιβασμούς για να καθορίσουν τί θα σημάνει μια πραγματική αλλαγή.

Σε ποια από τις έξι ιστορίες συμμετέχετε; Μιλήστε μας για το ρόλο σας και το μήνυμα που θέλετε να μεταφέρετε.

Παίζω στην «Ιστορία ενός Κούκου». Ο ρόλος μου στη «Στάση Ομόνοιας» απεικονίζει την ιστορία ενός αλλοδαπού, που έφτασε στην Ομόνοια και αμέσως αναγνώρισε, ότι είχε κοινό πεπρωμένο με αυτό το κέντρο της Αθήνας. Έχοντας δει φωτογραφίες από τη δεκαετία του 1920 και του 1950, πιστεύει ότι η Ομόνοια έχει ένα δικό της πεπρωμένο, σε σημείο που θα αποτελέσει σημείο εστίασης για την Αθήνα του 21ου αιώνα, θα γίνει ένας τόπος όπου θα  αναγεννηθεί το cool στοιχείο και όλοι εκείνοι, που εργάζονται εκεί, θα πάρουν μέρος στη μελλοντική ευημερία της. Ο Κούκος έχει αποφασίσει ότι η θέση του βρίσκεται στο κέντρο της Ομόνοιας, όπου θα φτιάξει μια παράσταση η οποία θα αλλάξει την πορεία της παρακμής της περιοχής. Πιστεύει ότι μόνος του μπορεί να αναδημιουργήσει την Ομόνοια ως πολιτιστικό κέντρο για τον κόσμο. Η παράστασή του, σαν ένα μαγικό τελετουργικό, θα αλλάζει την Ομόνοια, παράσταση ανά παράσταση. Ενισχύοντας το ηθικό και τις προσδοκίες όλων εκείνων που διασχίζουν την Ομόνοια, θα καταστήσει την περιοχή ένα τόπο προσκυνήματος και η ιστορία της ζωής των κατοίκων της θα μεταφέρεται ανά τα χρόνια σε όλες τις γλώσσες, σε όλο τον κόσμο.

Ποια είναι η πρόκληση για σας συνολικά; Είναι η πρώτη φορά που συνεργάζεστε με την ομάδα Urban Dig;

Αυτή είναι η δεύτερη φορά που έχω την ευχαρίστηση να συνεργάζομαι με τον Γιώργο και την Ειρήνη από την ομάδα της Urban Dig. Η τελευταία τους δουλειά ήταν μεγάλη πρόκληση και η κλίμακα και η φιλοδοξία της δουλειάς τους αυξήθηκε κι άλλο με την τωρινή παράσταση “Στάση Ομόνοια” . Το θεματικό θέατρο δεν είναι ποτέ εύκολο και η εργασία που απαιτείται, προσφέρει πολλές προκλήσεις για όλους τους καλλιτέχνες. Νομίζω ότι η μεγαλύτερη πρόκληση για μένα σε αυτή την παραγωγή έχει να κάνει με τη δικαιοσύνη που χαρακτηρίζει όλη την έρευνα και την προετοιμασία, που η ομάδα Urban Dig έχει εκ νέου αναλάβει, ώστε να διασφαλίσει την επιτυχία των projects. Αυτή η επιτυχία δεν κρίνεται υποχρεωτικά από την τελική απόδοση, γιατί  έχει ήδη επιτευχθεί μέσω του διαλόγου γύρω από το θέμα Ομόνοια και την προσπάθεια να φέρουμε κοντά τις κοινότητες που ζουν κι εργάζονται εκεί.

Ζείτε στο εξωτερικό; Πώς βλέπετε την κατάσταση της Ομόνοιας, είναι μια οικεία εικόνα για σας;

Είμαι από το Λονδίνο και η κατάσταση της Ομόνοιας μου είναι από πολλές απόψεις οικεία. Από την πρώτη στιγμή που πήγα εκεί, ένιωσα σαν στο σπίτι μου λόγω της ποικιλομορφίας της και της αστικής φύσης του χαρακτήρα της. Όμως για κάποιους λόγους δεν συναντάς πια τόσο συχνά στο Λονδίνο χώρους σαν την Ομόνοια. Υπάρχει μόνιμα η ανάγκη και η ευθύνη των κρατικών αρχών να διατηρούν τους δημόσιους χώρους καθαρούς και απαλλαγμένους από εγκλήματα. Στο Λονδίνο αυτό έχει οδηγήσει στην εταιρική οργάνωση χώρων, όπως η Ομόνοια. Σε τέτοιο σημείο που τυχόν σημάδια, που μαρτυρούν έλλειψη στέγης ή φτώχεια, απομακρύνονται πολύ γρήγορα, ώστε να μην υπάρχουν σε κοινή θέα.

Ποιο θα ήταν κατά τη γνώμη σας το καλύτερο δυνατό σενάριο για μια αναβάθμιση της  περιοχής της Ομόνοιας;

Για μένα προσωπικά, ο δημόσιος χώρος πρέπει να είναι κατοικήσιμος από όλους. Οι έμποροι, οι εργάτες, ακόμα και οι άστεγοι μετανάστες που κατοικούν στην Ομόνοια και όσοι άνθρωποι περνούν από εκεί, όλοι θα έπρεπε να έχουν το δικαίωμα να συνυπάρχουν στην περιοχή. Νομίζω ότι ο καλύτερος δυνατός τρόπος για να αναβαθμιστεί η Ομόνοια, θα ήταν μέσω της επίτευξης μιας συμφωνίας με την τοπική κοινότητα, όπου όλοι όσοι χρησιμοποιούν την Ομόνοια καθημερινά, θα μπορούν να έχουν λόγο και να μοιράζονται τα οφέλη της ανανέωσής της.

Άνοιγμα στην πόλη / Αθήνα

ομάδα όχι παίζουμε | urbanDig
“Στάση Ομόνοια” |Τρυπών(ον)τας στην Πλατεία

 

Πλατεία Ομονοίας

20-25 Ιουνίου στις 19:00

Από τον Νοέμβριο του 2015, οι άνθρωποι του UrbanDig (καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες, πολεοδόμοι, θεατρολόγοι) έχουν «κατασκηνώσει» στην Ομόνοια και την «ανασκάπτουν» πυρετωδώς. Πάνω και κάτω από την επιφάνεια της πλατείας, στους χώρους του Ηλεκτρικού, του μετρό και των υπέργειων και υπόγειων στοών περιμετρικά, η συμμετοχική ανασκαφή φέρνει στο φως ιστορίες, τραγούδια, μουσικές, εικόνες, συνήθειες, όνειρα και ευχές των θαμώνων της, παλιών και νέων, μικρών και μεγάλων, μόνιμων και περαστικών. Με έμπνευση το αρχείο, την επιτόπιο δυναμική και το πώς θέλουν την πλατεία οι άνθρωποί της, η ομάδα όχι παίζουμε δημιουργεί τη Στάση Ομόνοια, μια παράσταση περιπατητική, που συναντά το θέατρο, τον χορό, τη μουσική και την εικαστική παρέμβαση στον δημόσιο χώρο. Ο τόσο συκοφαντημένος και αμφιλεγόμενος δημόσιος χώρος της Ομόνοιας στις 20 Ιουνίου ξανασυστήνεται ως ζωντανός τόπος συνύπαρξης, συνεργασίας και κοινού βηματισμού.

Έξι μέρες. Έξι διαδρομές. Έξι παράλληλες ιστορίες με κοινή κατάληξη στο κέντρο της πλατείας. Και την ώρα που ένας πλάτανος περιφέρεται στην πόλη, κάποιος μας μεταφέρει σε υπόγειες στοές. Μια φωνή ακούγεται “εγώ είμαι το πλάτωμα, είμαι η ζωή σου, πρέπει να σταματήσεις να τρέχεις σαν το ποντικό”. Θα φτάσει άραγε ο Αντχάμ στο φεγγάρι; Ποιος καλωσορίζει τους περαστικούς στα “σπίτια” του στην Ομόνοια; Και τι κάνει αυτός ο παράξενος κούκος σκαρφαλωμένος στα κτίρια γύρω απ’ την πλατεία; Έξι διαφορετικοί χαρακτήρες πηγαίνουν στην Ομόνοια να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους. Και θα γίνει η πλατεία από σημείο αναφοράς της πόλης, σημείο αναφοράς της δικής τους ζωής.

 

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Γιώργος Σαχίνης, Ειρήνη Αλεξίου
Χορογραφία: Ειρήνη Αλεξίου
Ομάδα έρευνας – δραματουργίας: Κατερίνα Κωνσταντινάκου, Άννα Μαγουλιώτη, Γιώργος Σαχίνης, Ειρήνη Αλεξίου, Ειρήνη Ηλιοπούλου, Κατερίνα Πρωτονοταρίου σε συνεργασία με την ερευνητική κοινότητα του UrbanDig_Omonia
Σκηνογραφία – Ενδυματολογία: Άννα Μαγουλιώτη
Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα
Οργάνωση παραγωγής: Νάντια Σιώκου
Βοηθός παραγωγής: Δήμητρα Παπουρτζή
Φωτογραφίες: © Κική Παπαδοπούλου

Με τους: Αγγελική Δαλαγγέλη, Κλήμη Εμπέογλου, Pauline Huguet, Κωνσταντίνο Καρβουνιάρη, Εμμανουέλα Κορκή, Κατερίνα Πρωτονοταρίου, Rob McNeill.

Μουσικοί

τραγούδι: Βικτωρία Ταγκούλη
πιάνο:
 Χρίστος Θεοδώρου
κιθάρα: Γιώτης Παρασκευαϊδης
μπουζούκι: Νίκος Γεωργακόπουλος

Με τραγούδια από τη δράση UrbanDig_Omonia Τροβαδούροι” σε μουσική Χρίστου Θεοδώρου και στίχους Χρήστου Κανελλόπουλου.

Περισσότερες φωτογραφίες σε υψηλή ανάλυση στο http://greekfestival.gr/gr/press


Οι έξι (6) διαδρομές*

  1. “Το δέντρο”

    Ζητά από τους περαστικούς να κουβαλήσουν μαζί του ένα δέντρο πέντε μέτρων. Ζωσμένος και αποφασισμένος. Είμαι χρόνια στην πόλη, είμαι στη σκέψη σου, ο αόρατος που νομίζεις ότι σε ακολουθεί το βράδυ στη Βερανζέρου, ένας άστεγος με χιούμορ, ο κοιμισμένος στο βαγόνι του τρένου, είμαι όλοι, είμαι εσύ, είμαι εγώ. Μαζί θα περπατήσουμε στην Ομόνοια, στα ίδια μέρη με άλλο ρυθμό, θα δούμε στάσεις, οάσεις, αντιδράσεις και θα φέρουμε ρήξεις. Αλήθεια! Ρήξεις.”
  1. “Άντχαμ”

Δυο γυναίκες θέλουν να κάνουν τα όνειρα του μικρού Άντχαμ πραγματικότητα. Στο υπόγειο του Μινιόν υπάρχει ένα παράλληλο σύμπαν κι εμείς ψάχνουμε την είσοδο: μια σκουληκότρυπα. Έτσι, ο Άντχαμ και τα υπόλοιπα παιδιά της Ομόνοιας θα πηγαινοέρχονται στο φεγγάρι στο άψε σβήσε.”

  1. “Χαμάμ”

    Μέσα στο χάος της πόλης, από τη Ζήνωνος μέχρι την Ομόνοια, καλωσορίζει τους περαστικούς στα “σπίτια” του. “Πέρασε… μη στέκεσαι στην πόρτα. Το σπίτι μου, δικό σου! Θα σου προσφέρω λουτρό, θα σου πλύνω το πρόσωπο, τα χέρια… Καλώς όρισες στην Ομόνοια!”
  1. “Μία”

Αυτός από κάτω θα πάρει το τρένο. Αυτή από πάνω θα τον σταματήσει. Πλέον το σώμα μου είναι καρφωμένο στη πλατεία και η διαδρομή σου από κάτω μετρημένη με πολύτιμη ακρίβεια. Λουσμένη στο φως του έρωτα θα σε φτάσω, Αΐμ, πριν χαθείς ξανά.”

  1. “Ο κούκος”

Θέατρο θέλει στην Ομόνοια.  “Είμαι ο εκπεσών κούκος της Nεφελοκοκυγγίας. Με τον χορό μου θα σπάσω τον θόλο πάνω από τα κεφάλια σας. Να στέλνω στο Θεό αναλλοίωτα τα τραγούδια της ζωής σας στην πλατεία. Θέλεις κι εσύ να σου γράψω ένα;»

  1. “Κάθαρση”

Το άγαλμα της Καλλιόπης πρέπει να επιστρέψει στην Ομόνοια. Και μάλιστα σε περίοπτη θέση! Μέσα από μια διαδρομή στις υπόγειες στοές της πλατείας, θα καταλάβουν όλοι γιατί. “Τι είναι η Ομόνοια; Είναι το τσαλαβούτημα στον υπόκοσμο; Μια αποτυχία γενικά; Αγαπητοί και αγαπητές, δεν είναι τίποτα απ’ όλα αυτά!  Είναι απλά ένα μέρος που οι ζωτικές μας ανάγκες δυσκολεύονται να βρουν χώρο! Που τα σφιγμένα μας έντερα, περιφέρονται ανήμπορα χωρίς να μπορούν να σταθούν και να ξαλαφρώσουν! Έλα κι εσύ σε μια διαδρομή στις υπόγειες στοές τις Ομόνοιας, για ν’ ακούσεις όλα αυτά που δε λέμε, μέσα από μια ωδή στη δημόσια τουαλέτα.”

Σε συνεργασία με το AD&PR Lab του Τμήματος Μέσων, Επικοινωνίας και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου υπό την καθοδήγηση της Ματίνας Μάγκου.

Ευχαριστίες: Θεοδώρα Μπαρμπαρή, Ηλέκτρα Τσαγκανά, Λευτέρης Παναγιώτου, Μυρσίνη Αντωνίου, Adham, Άνα Καμάνι, Πάολα Ρεβενιώτη, Πωλίνα Γιωλτζόγλου, Ρέα Ζέκκου, Νάσια Ντελέκου, Βασιλική Ραγιά, Bas van Rijnsoever, Ηλέκτρα Τσακαλία, Βασίλης Ντούρος, Μαντώ Κεραμυδά, Βίλλη Σμυρναίου

Μέρες και ώρα παραστάσεων: 20-25 Ιουνίου στις 19:00

Σημείο συνάντησης/Εκκίνηση: REX (Πανεπιστημίου 48)

Συνολική διάρκεια παράστασης: 70 λεπτά (Διάρκεια κάθε διαδρομής: 40 λεπτά)

Ελεύθερη είσοδος με δελτία εισόδου

* Το κοινό μπορεί να προμηθευτεί τα δελτία από τα ταμεία του Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου.

Απαραίτητη η κράτηση (για μία ή περισσότερες διαδρομές) λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων.
Κρατήσεις θέσεων: http://tickets.greekfestival.gr/theater/greekfestival/omada-oxi-paizoume-urbandig-project/

Για μια γεύση των ιστοριών που ενέπνευσαν το έργο, μπορεί κανείς να πλοηγηθεί στην πλατεία Ομονοίας μέσω της δωρεάν ψηφιακής εφαρμογής The Village Omonia των Company New Heroes & UrbanDig Project.

FB: urbandigprojectorg

#UrbanDig_Omonia
#stasiomonia

Επικοινωνία: Ελεάννα Γεωργίου

 

 

Λίγα λόγια για το UrbanDig Project  |  www.urbandigproject.org

Η ομάδα παραστατικών τεχνών “Όχι Παίζουμε/UrbanDig” δημιουργεί παραστάσεις με έντονο το στοιχείο του θεάτρου και του χορού. Με το UrbanDig Project η ομάδα περιηγείται από το 2004 στην πόλη και δημιουργεί παραστάσεις που επανασυστήνουν σημεία και γειτονιές της, μέσα από την καλλιτεχνική διαχείριση τόπου και αρχείου. Από το 2013, το UrbanDig Project μετατρέπεται σε μια πλατφόρμα συλλογικής ανασκαφής και διαχείρισης του πολιτισμικού κεφαλαίου τόπων της πόλης, πάντοτε με αφορμή και κατάληξη μια επιτόπιο site-specific παράσταση. Με το UrbanDig_Omonia ανιχνεύει, αναδεικνύει και εμπνέεται απ’ αυτά που θέλουν για την Ομόνοια οι άνθρωποί της, οι θαμώνες της πλατείας και οι εργαζόμενοι στην αγορά της. Το πρόγραμμα αποτελείται από ποικίλες επιτόπιες δράσεις και συνέργειες με φορείς του πολιτισμού, της εκπαίδευσης και της κοινωνίας των πολιτών από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Το συλλογικό αυτό αρχείο ενέπνευσε την παράσταση Στάση Ομόνοια που συμμετέχει στο Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2017. Η ομάδα έχει διακριθεί μεταξύ άλλων στα AltoFest 2015, ACEA EcoArt International Contest 2011, TEDxAthens Challenge 2010 και έχει συμμετάσχει στο Ελληνικό Περίπτερο στην Prague Quadrennial of Performance Design and Space 2015.

Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου: Ο πολιτισμός είναι η κοινή μας γλώσσα!