Εξαιρετική ήταν χθες η συναυλία του Διονύση Σαββόπουλου στο Καλλιμάρμαρο!

Μέσα σε ένα κατάμεστο στάδιο, με έντονη διαφορετικότητα ηλικιών (οι νέες γενιές υπερτερούσαν), να συν-τραγουδούν όλοι ένα, διαπιστώθηκε ότι κάποιοι καλλιτέχνες έχουν ακόμα τον τρόπο να δημιουργούν διαχρονικά έργο.

ΤΟ «ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ», κυριολεκτικά σάρωσε.
Με έναν… 18χρονο Σαββόπουλο και τους λοιπούς αξιόλογους συντελεστές- καλλιτέχνες να δίνουν…. ρέστα επί σκηνής, ερμηνεύοντας όλα τα ήδη της μουσικής, πήραμε το ηχηρό μήνυμα ότι είμαστε ακόμα πολιτιστικά ενεργοί, εν μέσω κρίσης και σε μια Ελλάδα που δοκιμάζεται ποικιλοτρόπως.

Το φινάλε ήταν εκπληκτικό με το άκουσμα του «Φεύγουν τα καλύτερα μας χρόνια…» με το φεγγάρι να κρέμεται πάνω από τη σκηνή. Θύμιζε εκείνη τη συναυλία της Βουλιαγμένης….και έχοντας έντονα την αίσθηση ότι θα ξεπροβάλει ο Κηλαηδόνης από κάποια γωνιά (αν ζούσε θα ήταν, μετά σιγουριάς, κι αυτός ένας από τους πρωτομάστορες της συναυλίας), ακούσαμε τις φωνές όλων να ενώνονται σαν γροθιά και η βραδιά να κλείνει γλυκά, αφήνοντάς μας με την αίσθηση ότι τελικά όλα είναι…δρόμος…..

Με το πέρας της μοναδικής αυτή βραδιάς-δράσης, νιώσαμε ακόμα πιο ζωντανοί, ακόμα πιο μάχιμοι, ακόμα πιο Έλληνες και όλοι ένα!

Συμμετείχαν οι:
Ελευθερία Αρβανιτάκη, Δήμητρα Γαλάνη, Φοίβος Δεληβοριάς, Ελεωνόρα Ζουγανέλη, Νίκος Ζιώγαλας, Γιάννης Ζουγανέλης, Βιολέτα Ικαρη, Βασιλική Καρακώστα, Κωστής Μαραβέγιας, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Πάνος Μουζουράκης, Κατερίνα Πολέμη, Μελίνα Τανάγρη, Γιώργος και Νίκος Στρατάκης, Μαρία Φαραντούρη, Γιάννης Χαρούλης.

Στη συναυλία συμμετείχαν επίσης η Χορωδία Graduarti (Απόφοιτοι Αρσακείων· Τοσίτσειων Σχολείων) καθώς και η Μπάντα του Πολεμικού Ναυτικού.

Αξίζει να πούμε ακόμα ότι συγκεντρώθηκαν περίπου 5,5 χιλιάδες τόνοι τροφίμων, με την πολύτιμη βοήθεια εθελοντών, τα οποία και έχουν διανεμηθεί μέσα από δίκτυα κοινωφελών φορέων σε συνανθρώπους μας που χρήζουν βοήθειας καθώς και η προσφορά του κοινού, που έφερε μαζί του από μια σακούλα τρόφιμα, συγκεντρώθηκαν και πρόκειται να μοιραστούν τοιουτοτρόπως, μέσω της «Αποστολής» της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, του Ερυθρού Σταυρού και του Κοινωνικού Παντοπωλείου Αθηνών.

Παρουσίαση: Βίκη Κουτρή

ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ: Βίκη Κουτρή ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ-ΜΕΓΑΛΩΣΑ: Γεννήθηκα στην Αθήνα, μεγάλωσα στον Πειραιά έχοντας καταγωγή από την μυροβόλο Χίο «ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΕΣ ΣΠΟΥΔΕΣ»: Γραφικές τέχνες και Κοινωνικές Επιστήμες, εκεί όπου η τέχνη και η γνώση συναντούν τα κοινά σημεία τους. ΤΥΧΕΡΕΣ ΣΠΟΥΔΕΣ: Φωτογραφία (Σχολή ΑΚΤΟ) εκεί άρχισε το όνειρο να παίρνει σάρκα και οστά. ΧΟΜΠΙ: Κινηματογράφος, Θέατρο, Φωτογραφία, Ποίηση-Λογοτεχνία, Ζωγραφική, Μουσική. Μ’ ΑΡΕΣΕΙ: Να δημιουργώ. Να γράφω οτιδήποτε πέφτει στην αντίληψή μου και να του δίνω σάρκα και οστά. Οι μορφές πάνω στα αντικείμενα. ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ: Το χάσιμο χρόνου. ΕΜΜΟΝΗ: Το νησί μου. ΘΥΜΑΜΑΙ: Τα ηλιοβασιλέματα που αντικατοπτρίζονται στην θάλασσα της πατρίδας μου ΝΟΣΤΑΛΓΩ: Τους αληθινούς ανθρωπους ΛΑΤΡΕΥΩ: Τις αλήθειες κι ας είναι και πικρές. ΦΟΒΑΜΑΙ: Τον θάνατο. ΤΡΕΜΩ: Τους απόλυτους ανθρώπους ΕΛΠΙΖΩ: Στα πάντα…ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ: Όταν χάνομαι…ΑΝΑΖΗΤΩ: Αληθινά χαμόγελαΔΥΣΚΟΛΕΥΟΜΑΙ: Να ψάχνω αυτά που υπάρχουν πίσω από τα λόγια. ΑΚΡΟΒΑΤΩ: Στις γωνίες του μυαλού μου. ΠΡΟΣΠΑΘΩ: να σέβομαι κάθε μορφή ύπαρξης σε αυτόν τον πλανήτη. ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΠΟΥ ΑΠΟ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΑΓΓΙΖΕΙ: Το ένα τα άλογο θα είναι άσπρο…ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΕΙ: Όταν βλέπω ταινίες με unhappy end. ΑΚΟΜΑ: Βλέπω τις παιδικές μου φίλες…ΔΥΟ ΣΤΙΧΟΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ: «Μεταξύ πόθου και σπασμού… Μεταξύ δύναμης και ύπαρξης… Μεταξύ… Κάπου Τρίτης και Τετάρτης.. πρέπει να παράπεσε η αληθινή σου μέρα!!!! Οδυσσέας Ελύτης και «Να είσαι όπως η θάλασσα: Διάφανος στην επιφάνεια, βαθύς στην ψυχή.» L. Bertone.