Συνέντευξη: Ντίμη Θεοδωράκη

«Η Εταιρεία Θεάτρου  σε συνεργασία με τη Θεατρική ομάδα «ΑΧ», παρουσιάζει για δεύτερη χρονιά το έργο του Βασίλη Κατσικονούρη «Καλιφόρνια ντρίμιν» στο θέατρο «Επί Κολωνώ» από 16 Οκτωβρίου 2017. Δύο κορίτσια και δύο αγόρια – ναυαγοί της ελπίδας – πιάνονται απ’ την πρώτη σανίδα ονείρου που θα βρουν μπροστά τους για να σωθούν. Δεν ξέρουν κολύμπι. Κανείς δεν τους έμαθε πώς να ζουν. Οι γονείς τους είναι «αδικαιολογήτως απόντες» μέσα στο πέλαγος που τους κληροδότησαν.»

Οι τέσσερις ήρωες του έργου «Καλιφόρνια Ντρίμιν», οι ηθοποιοί Γιώργος Σύρμας, Σεβίνα Μαραγκού, Αγγελίνα Κλαυδιανού και Γιάννης Ιωάννου απαντούν στις ερωτήσεις του FermouArt.gr σχετικά με τον χαρακτήρα του έργου που υποδύονται, το πώς χαρακτηρίζουν αυτά τα παιδιά και τι μερίδιο ευθύνης πιστεύουν ότι τους αναλογεί για την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει. Τι λένε για τον συγγραφέα του «Καλιφόρνια Ντρίμιν», Βασίλη Κατσικονούρη; Και για το “Καλιφόρνια Ντρίμιν”; Είναι η εξιστόρηση της ζωής του καθενός μας, δοσμένη μέσα από μια συγκεκριμένη ιστορία; Σημασία έχει εν τέλει να κυνηγάς τις «χίμαιρές σου» ή να βάζεις νερό στο κρασί σου; Και οι ηθοποιοί του «Καλιφόρνια Ντρίμιν»; Πρόλαβαν να κάνουν όνειρα μη προκατασκευασμένα; Ποια μέτρα σωτηρίας παίρνουν οι ίδιοι, όταν η ελπίδα τείνει να ναυαγήσει;

Γιώργος  Σύρμας :

«Στο έργο είμαι ο Άρης, ένας νεαρός, γεμάτος με μια ενθουσιώδη παιδικότητα, ντελιβεράς.  Οι ήρωες του έργου είναι σαν μικροί εξερευνητές χωρίς πυξίδα και επομένως αποπροσανατολισμένοι, μακριά από τον προορισμό, τον στόχο τους. Ως άπειροι οδοιπόροι λοιπόν, η ευθύνη που τους αναλογεί δεν αφορά τα λάθη που κάνουν στην πορεία που διανύουν, αλλά τη δύναμη που χρειάζεται για να τα αναγνωρίσουν και να τα παραδεχτούν.

Το Καλιφόρνια ντρίμιν είναι μεταξύ άλλων και μια ιστορία για τη μοναξιά και τη συντροφικότητα. Οι πορείες ζωής, οι αποφάσεις και οι σταθμοί είναι γεμάτοι ανθρώπους. Αυτούς χρειαζόμαστε. Είτε κυνηγάμε χίμαιρες είτε αφηνόμαστε στο ρεύμα.

Ο Βασίλης Κατσικονούρης έπλασε τους τέσσερις ήρωες με τέτοια ευαισθησία, που αντιλαμβάνεσαι το τραγικό να εισχωρεί στην ελαφρότητα σε ανύποπτες στιγμές και να σε ταρακουνά. Όπως ακριβώς συμβαίνει και στην πραγματική ζωή. Και αυτό προϋποθέτει μια βαθιά, ειλικρινή αγάπη για την ανθρώπινη αδυναμία απέναντι στο απρόσμενο.

Τα περισσότερα μη προκατασκευασμένα όνειρα κρύβονται μέσα στην αθωότητα των παιδιών. Ακόμα ανακαλώ τις παιδικές μου επιθυμίες για να υπενθυμίζω στον εαυτό μου την πορεία που μου οφείλω.

Σανίδα σωτηρίας δεν υπάρχει. Γι αυτό κολυμπάμε


Σεβίνα Μαραγκού:

«Στο έργο είμαι η Κική, ένα κορίτσι που θέλει να πιστεύει, που θέλει να αλλάξει. Πιστεύω ότι συναντάμε τους χαρακτήρες του έργου σε ένα σημείο πριν την ουσιαστική ενηλικίωση. Πριν πάθουν και μάθουν από τη ζωή. Καλά κάνουν και μπορούν να ονειρεύονται ακόμα. Είναι μόλις στο ξεκίνημα άλλωστε. Θα ήταν άδικο να τους κρίνουμε ως εύπιστους ή αφελείς. Έχουν ακόμα την ορμή του ονείρου. Ευθύνη θα πρέπει να τους καταλογιστεί, αν μετά απ’ όλα αυτά, συνεχίσουν να πιστεύουν σε μία εύκολη κομπίνα,  σ´ ένα «έξυπνο» σχέδιο.

Ο συγγραφέας, Βασίλης Κατσικονούρης , διηγείται μια ιστορία με ήρωες τέσσερις συμπαθητικούς – αν και με τα ελαττώματά τους – και ονειροπόλους νέους, που μας θυμίζουν λίγο τους εαυτούς μας και λίγο τα παιδιά της διπλανής πόρτας. Έτσι, αν και το έργο μιλάει για μία συγκεκριμένη παρέα τεσσάρων ατόμων, μπορεί και αφορά τον καθένα από μας ανεξαρτήτου ηλικίας, πεποιθήσεων, εμπειρίας. Μιλάει για την δυνατότητα του ανθρώπου να ονειρεύεται και να κυνηγάει τα όνειρα του. Για την συχνότατη ματαίωση που συναντάει. Για την προσωπική σχέση, ισορροπία και διαδρομή του καθένα όσον αφορά στο δίπτυχο  όνειρο – πραγματικότητα. Και πολύ σοφά ο συγγραφέας, δεν δίνει μια λύση ή ένα χάπι που διατείνεται, ότι θα διορθώσει και θα μας προστατέψει κάθε λάθος. Πολύ γλυκά, απαλά και με χιούμορ μας σκουντάει λίγο για να αναλογιστούμε μόνοι μας τις επιλογές που μας δίνονται και που μπορούμε να διεκδικήσουμε.

Δυστυχώς μεγαλώνοντας, συνειδητοποιεί κάνεις ότι αυτά τα μοναδικά όνειρα, τα μυστικά όνειρα είναι και τα πιο δύσκολα να πραγματοποιηθούν. Γιατί δεν μπορείς να τα βρεις σε πακέτο και τιμή προσφοράς. Γι’ αυτό έμαθα γι’ αυτό νομίζω έμαθα να ονειρεύομαι μικρά γλυκά φωτεινά όνειρα, στα οποία έχω πρόσβαση. Μια βόλτα στο βουνό με το σκυλί, να μαγειρεύω για ανθρώπους που αγαπάω μέσα σε μια ηλιόλουστη κουζίνα, να κάθομαι στον καναπέ μου με το ζεστό γατί μου αγκαλιά. Αυτά τα micro-όνειρα, που μπορείς να τα αισθανθείς κλείνοντας τα μάτια, τα νιώθω ολοδικά μου.

Όταν η ελπίδα ναυαγεί, όταν νιώθεις παγιδευμένος μέσα στους τέσσερις τοίχους της δουλειάς σου, στο αδιέξοδο των επιλογών τη ζωή σου, τα βήματα έχουν ως εξής: απελπισία, απόγνωση, ματαιότητα, μια μαργαρίτα, κουβέντες με φίλους…Μέχρι να θυμηθείς ότι δεν είσαι μόνος, ότι όλοι φοβόμαστε εξίσου, και να ξανά πιστέψεις σε κάτι. Και το βιβλίο «Ο ήλιος της Λίζας« του Ευγένιου Τριβιζά , πάντα με βοηθάει

 

Αγγελίνα Κλαυδιανού:

«Είμαι η Βουβού – Γιούλη, ένα κορίτσι που την φωνάζουν με το υποκοριστικό ενός υποκοριστικού, ένα κορίτσι που έχει παραμείνει πεισματικά παιδί.

Σαφώς η κοινωνία στην οποία ανατράφηκαν είναι η πρώτη υπεύθυνη, όμως αυτά τα παιδιά θα έπρεπε ίσως να έχουν μάθει να ονειρεύονται περισσότερο ενεργητικά. Η νωθρότητα τους κι ο μικρόκοσμος που έχουν χτίσει παρόλα αυτά είναι μια άμυνα απέναντι στις απαιτήσεις μιας κοινωνίας, που τους φάνηκε σκληρή και δύσκολη.

Ο Βασίλης Κατσικονούρης αντιμετώπισε τους ήρωες του με αγάπη, χωρίς να τους κρίνει για τα ελαττώματα τους ή να σταθεί απέναντί τους με κοροϊδευτική διάθεση. Υπάρχει, χωρίς ίχνος διδακτισμού, μια βαθιά τρυφερότητα για αυτά τα παιδιά, που μοιάζουν με παιδιά του παραμυθιού, χαμένα στο δάσος. Η ιστορία που χτίζει είναι αληθινή, βιωμένη μέσα από πραγματική συναναστροφή με τους ανθρώπους και οξυδερκή παρατήρηση των ανθρώπινων συμπεριφορών. Όχι όμως με το ψυχρό μάτι ενός ανατόμου, αλλά με το ζεστό βλέμμα εκείνου που ξέρει να συγχωρεί τους ανθρώπους για το ότι γεννήθηκαν ανθρώπινοι.

Ο καθένας μπορεί να βρει μια πτυχή του εαυτού του σε αυτούς τους ήρωες. Δεν είναι μοναχά ένα παράδειγμα προς αποφυγή αυτά τα παιδιά. Είναι κάτι συγκινητικό. Είναι η ανυπεράσπιστη και αποκλεισμένη από τον κόσμο, η άμαθη ακόμη πλευρά της ψυχής μας. Κάτι που τελικά δεν θα νικήσουμε ποτέ, όσα κι αν μάθουμε για τη ζωή, η πλήρης άγνοια του ενός για τον άλλο. Τα παιδιά αυτά ουσιαστικά δεν κάνουν τίποτα. Κι όμως τους φαίνεται πως έχουν κινήσει γη κι ουρανό για να καταφέρουν αυτό που θέλουν. Αυτή η «τρύπα στο νερό» μπορεί ίσως να παρομοιαστεί με την ανάλωση του καθενός σε πράγματα χωρίς σημασία. Τελικά ποια όνειρα αξίζουν να τα κυνηγήσουμε και πώς κυνηγιούνται τα όνειρα;  Ίσως κυνηγάμε χίμαιρες για να αποφύγουμε την συνάντηση με τους άλλους. Ή με εμάς τους ίδιους.

Αυτό που ονειρευόμουν, το ασκώ. Από παιδί ήθελα να παίζω στο θέατρο. Δεν με εμπόδισε τίποτα σε αυτή την απόφαση, ούτε και μπορεί να με εμποδίσει, γιατί απλώς ποτέ δεν μπόρεσα να εναντιωθώ σε κανένα μου όνειρο. Ένα όνειρο που  έχω ακόμη για τους ανθρώπους συνολικά είναι ακριβώς αυτό που περιγράφει ο Τζον Λένον στο τραγούδι Imagine. Ακόμη εξακολουθώ να ονειρεύομαι πως οι άνθρωποι κάποια στιγμή θα μάθουν να αγαπάνε ο ένας τον άλλον. Κι αυτός είναι ο λόγος που επιζητώ να κάνω τέχνη. Να ενώσω τους ανθρώπους όσο μπορώ, αν μου δοθεί η ευκαιρία. Ίσως κάποιοι να το κρίνουν ως παιδικό ή αφελές, δεν παύει όμως να είναι όνειρο μου.

Δεν παίρνω κανένα μέτρο σωτηρίας. Εκεί, στην πιο μεγάλη απελπισία αρχίζει η πραγματική δημιουργία. Κι αυτό γιατί έχω μάθει να λειτουργώ αυτόνομα, ίσως μοναχικά. Αυτό που μου δίνει περισσότερο κουράγιο είναι το γράψιμο. Γράφω μέχρι να πονέσει το χέρι μου ή περπατάω μακρινές αποστάσεις για να σκεφτώ.»

 

Γιάννης Ιωάννου:

«Είμαι ο Ντίνος, ο ιθύνων νους του σχεδίου διαφυγής των τεσσάρων φίλων – συνοδοιπόρων. Οι τέσσερις ήρωες είναι παιδιά που κυριεύονται και παρασύρονται από τον ενθουσιασμό και τον αυθορμητισμό τους με αποτέλεσμα να αποπροσανατολίζονται. Ποιος και γιατί μπορεί να κατηγορήσει τα παιδιά;

Το Καλιφόρνια ντρίμιν είναι μια κάποια στιγμή, μια κάποια σκέψη βγαλμένη από τις ζωές όλων μας. Αυτό που έχει εν τέλει σημασία είναι η επικοινωνία, να κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι με τις χίμαιρές μας και να μοιραστούμε ένα μπουκάλι καλό κρασί.

Ο Βασίλης Κατσικονούρης με έκανε να αγαπήσω αυτά τα παιδιά, να τα καταλάβω και να ταυτιστώ μαζί τους. Σαν ένα χιονόνειρο…

«Χιονόνειρο έγραψα; Πώς μου’ρθε..; Παράξενο

Aκόμη κάνω όνειρα, όλες αυτές τις ελάχιστες, αλλά τόσο όμορφες στιγμές μέσα στη μέρα μου που διαστέλλεται ο χωροχρόνος και διαγράφεται ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου.

Όπως λέει και ο ποιητής, επιστρατεύω τα δύο μόνα μας όπλα, το χιούμορ και το όνειρο. Πάλι πάνω στη σανίδα σωτηρίας είμαι, αλλά τουλάχιστον έχει μπουνάτσα.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:

Καλιφόρνια ντρίμιν 

Σε σκηνοθεσία Θανάση Χαλκιά

…Στη σημερινή κοινωνία της κατανάλωσης προκατασκευασμένων ονείρων, ο αναστοχασμός πάνω στην έννοια «ονειρεύομαι» είναι, όχι απλά χρήσιμος, αλλά ζωτικά απαραίτητος. Το εντυπωσιακά επίκαιρο Καλιφόρνια ντρίμιν που διαποτίζεται απ’ το ιδιαίτερα αιχμηρό χιούμορ του Βασίλη Κατσικονούρη έχει όλα τα χαρακτηριστικά της κωμωδίας, αλλά όχι μόνο…Οι τέσσερις νέοι παρασύρονται σε περιπέτειες που ενώ προκαλούν το γέλιο, αφήνουν ωστόσο μία πικρή επίγευση. Ποια ακτή τους περιμένει άραγε; Στην παράσταση στο θέατρο Επί Κολωνώ, συνταξιδεύουμε με τα παιδιά αυτά, μέσα στα όνειρά τους, επιχειρώντας ουσιαστικά να επαναπροσδιορίσουμε τα δικά μας όνειρα.

ΕίδοςΚωμωδία

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Θανάσης Χαλκιάς

Σκηνικά-Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα

Πρωτότυπη μουσική, επιμέλεια μουσικής: Κώστας Βόμβολος

Σχεδιασμός φωτισμών: Ελίζα Αλεξανδροπούλου

Βοηθοί Σκηνοθέτη: Ραφαέλα Ακαμωτάκη, Ειρήνη Οικονομίδου

Σχεδιασμός αφίσας: Στάθης Γκοργκόλης (Σίγμα Γάμμα)

Φωτογραφίες-Teaser: Αλέξανδρος Γεωργίου

Επικοινωνία-Δημόσιες σχέσεις: Χρύσα Ματσαγκάνη – Κωνσταντίνος Πλατής

Παίζουν: Γιάννης Ιωάννου, Αγγελίνα Κλαυδιανού, Σεβίνα Μαραγκού, Γιώργος Σύρμας

 Πληροφορίες

Παραστάσεις

Από 16 Οκτωβρίου έως 9 Ιανουαρίου 2018 

Ημέρες & ώρες παραστάσεων

Δευτέρα: 21:00

Τρίτη: 21:00

Τιμές εισιτηρίων

Γενική Είσοδος: 13 ευρώ

Μειωμένο: 10 ευρώ

Άνεργοι: 6 ευρώ

Διάρκεια παράστασης

 90’ χωρίς διάλειμμα

 Προπώληση εισιτηρίων

www.viva.gr

Προσφορά τα εισιτήριά για τη φετινή χρονιά, στην τιμή των 7,00€. ισχύει για όλες τις παραστάσεις, αλλά για συγκεκριμένο αριθμό εισιτηρίων και για εισιτήρια που θα εκδοθούν από 19/9 έως και 30/9 & από 21/10 μέχρι 31/10 από τη σελίδα  www.epikolono.gr

Facebook Page

https://goo.gl/fiUUTV