Ολοκλήρωσαν τις προγραμματισμένες εμφανίσεις τους ο Βασίλης Σκουλάς και ο Παντελής Θαλασσινός, με την επιτυχημένη τους επανεμφάνιση στον πολυχώρο του Κρεμλίνο στον Πειραιά (17-18/11 και 24-25/11).
Ο μουσικός αυτός συνδυασμός μας επιβεβαίωσε ακόμη μία φορά ότι οι νησιώτες γίνονται πολύ πιο δυνατοί όταν συμπράττουν.
Και το λέω αυτό γιατί το συγκεκριμένο σχήμα, ο Βασίλης του Ψηλορείτη μαζί με τον Παντελή του Πειραιά, της Χίου και της Σερίφου, αποδείχθηκε ισάξιο των δυνατών ονομάτων τους.
Βρεθήκαμε κι εμείς εκεί χθες και το απολαύσαμε. Δεν ήταν μόνο το κέφι σαν αλληλεπίδραση των δύο καλλιτεχνών με το κοινό τους αλλά και η ζεστή ατμόσφαιρα που πλανιόταν στο χώρο, από την έναρξη μέχρι και το τέλος του προγράμματος τους.
Ήταν μία ευχάριστη μουσική νύχτα, η οποία μας προσέφερε ένα όμορφο ηχητικό ταξίδι που σίγουρα θα μείνει στην μνήμη μας.

Μαζί τους ήταν και οι:
Πέτρος Βαρθακούρης, κοντραμπάσο
Σωτήρης Μαργώνης, βιολί
Πάνος Δημητρακόπουλος, κανονάκι
Λευτέρης Χαβουτσάς, κλασική κιθάρα
Φίλιππος (Πακο) Λευκαδίτης, τύμπανα, κρουστά
Γιάννης Σπαχής, λαούτο
Μιχάλης Κονταξάκης, μαντολίνο

Kremlino
Καραΐσκου 119, Πειραιάς
Τηλ. 210 410 0010

Θα ακολουθήσει η συντέντευξη του Παντελή Θαλασσινού που δόθηκε στο περιοδικό μας και θα είναι εφ΄ όλης της ύλης.

 

Παρουσίαση: Βίκη Κουτρή

ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ: Βίκη Κουτρή ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ-ΜΕΓΑΛΩΣΑ: Γεννήθηκα στην Αθήνα, μεγάλωσα στον Πειραιά έχοντας καταγωγή από την μυροβόλο Χίο «ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΕΣ ΣΠΟΥΔΕΣ» : Γραφικές τέχνες και Κοινωνικές Επιστήμες, εκεί όπου η τέχνη και η γνώση συναντούν  τα κοινά σημεία τους  ΤΥΧΕΡΕΣ ΣΠΟΥΔΕΣ: Φωτογραφία (Σχολή ΑΚΤΟ) εκεί άρχισε το όνειρο να παίρνει σάρκα και οστά. ΧΟΜΠΙ: Κινηματογράφος, Θέατρο , Φωτογραφία, Ποίηση-Λογοτεχνία, Ζωγραφική, Μουσική. Μ’ ΑΡΕΣΕΙ: Να δημιουργώ. Να γράφω οτιδήποτε πέφτει στην αντίληψή μου και να του δίνω σάρκα και οστά. Οι μορφές πάνω στα αντικείμενα. ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ: Το χάσιμο χρόνου ΕΜΜΟΝΗ: Το νησί μου. ΘΥΜΑΜΑΙ: Τα ηλιοβασιλέματα που αντικατοπτρίζονται στην θάλασσα της πατρίδας μου ΝΟΣΤΑΛΓΩ: Τους αληθινούς ανθρώπους ΛΑΤΡΕΥΩ: Τις αλήθειες κι ας είναι και πικρές ΦΟΒΑΜΑΙ: Τον θάνατο ΤΡΕΜΩ: Τους απόλυτους ανθρώπους ΕΛΠΙΖΩ: Στα πάντα… ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ: Όταν χάνομαι… ΑΝΑΖΗΤΩ: Αληθινά χαμόγελα ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΜΑΙ: Να ψάχνω αυτά που υπάρχουν πίσω από τα λόγια ΑΚΡΟΒΑΤΩ: Στις γωνίες του μυαλού μου. ΠΡΟΣΠΑΘΩ: να σέβομαι κάθε μορφή ύπαρξης σε αυτόν τον πλανήτη. ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΠΟΥ ΑΠΟ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΑΓΓΙΖΕΙ: Το ένα τα άλογο θα είναι άσπρο… ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΕΙ: Όταν βλέπω ταινίες με unhappy end ΑΚΟΜΑ: Βλέπω τις παιδικές μου φίλες… ΔΥΟ ΣΤΙΧΟΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ: «Μεταξύ πόθου και σπασμού… Μεταξύ δύναμης και ύπαρξης… Μεταξύ… Κάπου Τρίτης και Τετάρτης.. πρέπει να παράπεσε η αληθινή σου μέρα!!!! Οδυσσέας Ελύτης και «Να είσαι όπως η θάλασσα: Διάφανος στην επιφάνεια, βαθύς στην ψυχή.» L. Bertone