” Πάτερ Ημών “

Κάποιες φορές μιλούν για σένα σαν να ‘σαι ο θεός τους

άλλες πάλι σε πετούν σαν καπνισμένη γόπα

και εγώ σε ρουφώ

σαν την τελευταία στάλα ενός ποταμού που ξεράθηκε στην έρημο.

Τόσο λίγος

όσο το φαΐ στο στομάχι ενός πεινασμένου

τόσο ξεροκέφαλος

όσο και ο εγωισμός ενός Αρβανίτη άνδρα

και τόσο πολύτιμος

όσο τίποτα άλλο σ’ αυτόν εδώ τον κόσμο.

Η σιωπή σου

ο παράδεισος που μιλούν γι’ αυτόν οι εκκλησίες

οι φωνές σου

ο μεγαλύτερος φόβος μου να μην χαθούν

και το βλέμμα σου

το μάτι της πιο παιχνιδιάρας για μένα ερωμένης.

Αυτά είσαι για μένα

αυτά και όσα ακόμα δεν μπορούν οι λέξεις να χωρέσουν

αυτά και όσα ακόμα στα λόγια μου δεν μπορούν να περιοριστούν.

Είσαι φίλος μου

είσαι εχθρός μου

θα σε ρουφώ μέχρι να τελειώσεις.

Για μένα είσαι η τελευταία στάλα

ναι

η τελευταία στάλα.

 

Αντί Προλόγου-ο ίδιος ο ποιητής μας ξεναγεί στο βιβλίο του:

Η συλλογή αυτή είναι ένα κράμα ομοιογενές, αποτελούμενο από τρία μέρη. Το βασικό συστατικό στοιχείο, που και στα τρία μέρη εμπεριέχεται, είναι η εκ φύσεως ανάγκη μου για παρατήρηση και αναζήτηση. Στο πρώτο μέρος, σαν κάτι που μόλις δημιουργήθηκε, αναζητώ την επαφή με το συναίσθημα, εξετάζοντας και περιγράφοντας τις περισσότερες φορές υπό το πρίσμα του ποιος είναι ο κυρίαρχος και ποιος ο κυριευμένος έννοιες, που εδώ και αιώνες ταλανίζουν τον άνθρωπο. Με έναν τρόπο έμμεσο προσπαθώ να προσεγγίσω την δική μου αλήθεια για τις έννοιες αυτές, χρησιμοποιώντας εικόνες που είναι ριζωμένες μέσα μου εδώ και χρόνια.

Στο δεύτερο μέρος αναζητώ την επαφή με το γύρω μου και με τα όσα αυτό περιλαμβάνει. Παρατηρώ μεμονωμένα τους ανθρώπους, το σύστημα αλλά και στο σύνολο το περιβάλλον, αυτό που μέσα του παλεύω. Κατά κύριο λόγο μιλώ για όσα γύρω μου διαδραματίζονται αλλά και για όσα αισθάνομαι ότι στο άμεσο μέλλον θα δημιουργηθούν. Κρίνοντας και αξιολογώντας τα δρώμενα του σήμερα, υποδεικνύω αυτά που στο αύριο πρόκειται να συμβούν.

Τέλος, στο τρίτο μέρος γυρνώ σ’ εμένα, αναζητώντας την επαφή με το μέσα μου. Αναζητώ ποια είναι η σχέση που έχω με τον εαυτό μου, ποια είναι η σχέση μου με τους άλλους, όπως και ποια είναι η σχέση μου με τον κόσμο. Αναρωτιέμαι αν τελικά εγώ είμαι ο ένας ή εγώ είμαι οι πολλοί, μιας και απ’ ότι φαίνεται δεν το έχω ανακαλύψει ακόμα. Η αλήθεια είναι βέβαια ότι δεν γνωρίζω αν ποτέ θα το καταφέρω. Όμως, με βεβαιότητα μπορώ σ’ εμένα να πω πως θα συνεχίσω με όλες μου τις δυνάμεις να το προσπαθώ.

 

Και για να γνωρίσουμε λίγο καλύτερα τον ποιητή που υπογράφει με ψευδώνυμο Lupus Graecus:

Πότε ξεκινήσατε να γράφετε και με τι αφορμή;

Οι πρώτες μου απόπειρες ήταν όταν ακόμα ήμουνα παιδί. Ήταν στίχοι για τραγούδια θυμάμαι ομοιοκατάληκτοι. Μετά από εκείνη την περίοδο, κατά καιρούς, έγραφα ως έφηβος όταν συναισθηματικά ήμουν φορτισμένος. Εννοείται πως δεν υπάρχουν πουθενά αυτά τώρα.

Μια ιστορία πίσω από κάθε ποίημα…; 

Πάντα κάτι κρύβεται πίσω από ένα ποίημά μου. Μπορεί να είναι το οτιδήποτε. Οτιδήποτε με προκάλεσε. Οτιδήποτε με άγγιξε είτε θετικά είτε αρνητικά. Αν και λίγα πράγματα με αγγίζουν θετικά δυστυχώς. Δεν ξέρω γιατί. Πάντως μπορεί να είναι τα πάντα. Από έναν ήχο παράξενο που άκουσα το βράδυ, μέχρι ένα νεκρό σκυλί πεταμένο στην άκρη του δρόμου μέρα μεσημέρι.

Τι σημαίνει ποίηση για σας; Ποια ανάγκη σας ικανοποιεί;

Η ποίηση για εμένα είναι η ίδια η ψυχή του ποιητή. Είναι τα όσα υπάρχουν μέσα του και προσπαθεί να τα αποτυπώσει στο χαρτί χρησιμοποιώντας τον ρυθμό και την μελωδία. Χρησιμοποιώντας την φαντασία και την αισθητική δίχως να θυσιάζει βέβαια για τις έννοιες αυτές την ουσία. Και ουσία για εμένα είναι αυτό κάθε αυτό το συναίσθημα που νιώθει ο δημιουργός. Τίποτα άλλο. Για αυτό και όταν η σκέψη του δημιουργού αφοσιώνεται κατά κύριο λόγο στην χρήση εντυπωσιακών λέξεων, το αποτέλεσμα δεν είναι κάτι περισσότερο από ένα ωραίο περιτύλιγμα που μέσα του δεν υπάρχει τίποτα.

Ποια ανάγκη ικανοποιείται; Μα φυσικά η ανάγκη της έκφρασης. Αυτή είναι που με ώθησε και με ωθεί στην συγγραφή όπως το ίδιο πιστεύω επίσης και για όλους όσους εκφράζονται με κάτι δημιουργικά. Αυτή ήταν και είναι η κινητήριος δύναμη για εμένα. Όταν πάψει να υπάρχει, θα σταματήσω να υπάρχω συγγραφικά και εγώ.

Ποιητικές συνήθειες ;!

Στο παρελθόν έγραφα παντού και σε ό,τι έβρισκα. Τα τελευταία χρόνια όμως γράφω στο σημειωματάριό μου. Το έχω σχεδόν πάντα μαζί μου γιατί με βοηθάει στην άμεση αποτύπωση οποιασδήποτε σύλληψης. Δεν φτιάχνω ατμόσφαιρα ούτε και προετοιμάζομαι κάπως για να γράψω. Κάποιες φορές όμως μπορώ να πω πως προκαλώ κατά κάποιον τρόπο τα ερεθίσματα που τελικά θα μου παρουσιαστούν και θα με συγκινήσουν. Δεν γράφω ποτέ για κάτι που δεν με συγκινεί. Το μόνο που χρειάζομαι είναι λίγος ελεύθερος χρόνος και μία σπίθα. Αυτά από μόνα τους είναι για εμένα αρκετά.

Ποιοι ποιητές σας αγγίζουν περισσότερο; Ποιο το αγαπημένο σας ποίημα…;

Κατά κύριο λόγο αγάπησα την ποίηση των καταραμένων. Μπωντλαίρ, Ρεμπώ, Μπρετόν, Λωτρεαμόν και ο δικός μας Κώστας Καρυωτάκης είναι μερικοί από αυτούς. Ένα από τα αγαπημένα μου αποσπάσματα είναι αυτό που ακολουθεί από τα Άσματα του Μαλντορόρ :

“Γέρο-ωκεανέ, το σύμβολο της απαραλλαξίας είσαι: για πάντα ίδιος με τον εαυτό σου. Δεν αλλάζεις μ’ έναν τρόπο ουσιαστικό κι αν τα κύματά σου σε κάποιαν άκρη μανιάζουν, σε μιαν άλλη, λιγάκι πιο πέρα, την πιο τέλεια γαλήνη παρουσιάζουν. Δεν είσαι σαν τον άνθρωπο εσύ, που σταματάει στο δρόμο να χαζέψει δυο σκυλιά που απ’ το σβέρκο αρπαχτήκαν, μα δε σταματά όταν περνά μια κηδεία, που το πρωί στα κέφια του είναι και το βράδυ κατσούφης, που γελάει σήμερα κι αύριο κλαίει. Σε χαιρετώ, γέρο-ωκεανέ ! Γέρο-ωκεανέ, τα νερά σου πικρά είναι. Έχουν την ίδια γεύση με τη χολή που διυλίζει η κριτική για τις καλές τέχνες, για τις επιστήμες, για όλα. Αν κάποιος έχει ταλέντο, ηλίθιο τον βγάζουν, αν κάποιος όμορφη κορμοστασιά έχει, φριχτός καμπούρης γίνεται. Σίγουρα, πολύ πάνω στον άνθρωπο οι ατέλειές του θα πρέπει να βαραίνουν για να τις κρίνει έτσι, κι ας φταίει ο ίδιος για τα τρία τέταρτα απ’ αυτές ! Σε χαιρετώ, γέρο-ωκεανέ !”

Τι αγαπάτε και τι απεχθάνεστε;

Τι αγαπώ και τι απεχθάνομαι; Αγαπώ αυτό που είμαστε όταν γεννιόμαστε και απεχθάνομαι αυτό που γινόμαστε όταν πεθαίνουμε.

Ποιος είναι τελικά ο Lupus Graecus ; Με τι ασχολείστε;

Ασχολούμαι με πολλά. Όλα έχουν να κάνουν με τον άνθρωπο. Δεν μπορώ όμως να αναφέρω περισσότερες λεπτομέρειες για την προσωπική μου ζωή πέραν του συγγραφικού μου έργου. Υπογράφω τα βιβλία με καλλιτεχνικό ψευδώνυμο γιατί δεν θέλω ο κόσμος να γνωρίζει ποιος είναι ο Lupus Graecus. Η ποιητική συλλογή με τίτλο ” Ανάμεσά μου “, που μόλις δημοσιοποιήθηκε και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ι. Σιδέρης, είναι το δεύτερό μου δημιούργημα. Στην συγκεκριμένη έκδοση συνεργάστηκα με τον Ηλία Λογοθέτη. Ο σπουδαίος αυτός Έλληνας ηθοποιός έκανε την ανάγνωση των ποιημάτων, όπου και ηχογραφήθηκαν, για να αποτελέσουν το περιεχόμενο του ένθετου cd της συλλογής. Το πρώτο μου έργο ήταν μία λογοτεχνική διαμαρτυρία με τίτλο  ” Ο Μετάνθρωπος “, που κυκλοφόρησε από τις ίδιες εκδόσεις το 2015.