Fermouart επιλογές ταινιών: Μύθος
Ο παγκόσμιος κινηματογράφος στις καλύτερες στιγμές του

Γράφει: Βίκη Κουτρή

#CINEMA

https://www.youtube.com/watch?v=BkL9l7qovsE

Όταν ο κολοσσός Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ (#HumphreyBogart) συνάντησε την θρυλική Ίνγκριντ Μπέργκμαν (#IngridBergman) στην ταινία #Casablanca, συνέβη κάτι μαγικό.
Ο συνδυασμός και η χημεία που εξέπεμπαν και οι δύο δημιούργησαν μία από τις μεγαλύτερες ερωτικές ιστορίες του παγκόσμιου κινηματογράφου.
Γνώριμοι από παλιά, από το εμπόλεμο τότε Παρίσι, συναντήθηκαν τυχαία στην Καζαμπλάνκα, κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες αφού είχαν αναγκαστεί να μεταναστεύσουν από την χώρα τους, όταν αυτή είχε καταληφθεί από τα γερμανικά στρατεύματα.

Αν και εκείνη ήταν παντρεμένη, ένα βλέμμα μεταξύ τους ήταν αρκετό να αναθερμάνει τον «ξεχασμένο» έρωτα τους. Το παλιό απωθημένο βγήκε στην επιφάνεια δριμύτερο και γιγαντώθηκε. Όμως, όταν υπάρχουν τρίτα άτομα σε μια «κατάσταση», δύσκολα αυτή εξελίσσεται. Είναι καταδικασμένη. Μοιραία λοιπόν το σύμπαν δίνει το φινάλε.
Όπως συμβαίνει εξακολουθητικά στους πιο μεγάλους έρωτες: να μένουν για πάντα μεγάλοι και ανεκπλήρωτοι. Χωρίς τέλος. Και τις περισσότερες φορές να μην ξεπερνιούνται ποτέ.

Οι ήρωες στο σημείο αυτό δείχνουν τα δείγματα γραφής των χαρακτήρων τους και η ιστορία παίρνει τον δρόμο της. Η μνήμη φρενάρει στον χρόνο…
Στο σημείο εκείνο και ενώ υπερισχύει το the end, συνειδητά ο θεατής εκλαμβάνει το μήνυμα ότι τελικά τίποτα δεν τελειώνει.
Πάντα κάπου στο μυαλό θα υπάρχει ένα κάτι να θυμίζει την απουσία-παρουσία που αναμφισβήτητα δεν σβήνει ούτε ξεχνιέται…

We’ll always have Paris”…
Εμείς θα έχουμε πάντα το Παρίσι…

Ολόκληρη η ταινία είναι μαγική. Έξυπνες ατάκες, εξαιρετική δράση, υπέροχη σκηνοθεσία, όλα της είναι υπέροχα. Μπορεί να έχουν περάσει 76 χρόνια από την πρώτη παγκόσμια προβολή της στην Νέα Υόρκη (26 Νοεμβρίου 1942), η γοητεία της όμως εξακολουθεί μέχρι σήμερα να έλκει τους κινηματογραφόφιλους ανά την υφήλιο μιας και έχει χαρακτηριστεί ως μία από τις δημοφιλέστερες ταινίες όλων των εποχών.
Το εξαιρετικό σενάριο, οι ερμηνείες, η φωτογραφία και η μουσική της δίνουν μυθικές διαστάσεις.

“Play it once, Sam, for old times’ sake. Play it, Sam. Play As Time Goes By.”

https://www.youtube.com/watch?v=1_a57ZNlU6o

Είναι και πνευματώδης. Δεν μπορείς να επιλέξεις μία σκηνή μόνο. Όλες «μιλούν». Όλες είναι υπέροχα αποδομένες. Καμία άλλη κινηματογραφική ταινία δεν είχε τόσες επιτυχημένες ατάκες που να έχουν γίνει στην πορεία κλισέ.

«Τι σας έφερε στην Καζαμπλάνκα;»
«Ήρθα να πάρω τα νερά»
«Αλλά, εδώ είναι η έρημος»
«Είχα παραπληροφόρηση»

Η ταινία έλαβε οκτώ υποψηφιότητες για Όσκαρ(Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Σεναρίου, Α’ Ανδρικού Ρόλου- Humphrey Bogart, Β’ Ανδρικού Ρόλου –Claude Rains , Μουσικής Επιμέλειας – Max Steiner, Ασπρόμαυρης Φωτογραφίας – Arthur Edeson, Μοντάζ – Owen Marks) και κέρδισε τρία Όσκαρ: Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας και Σεναρίου.

Πρωταγωνιστούν: Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, η Ίνγκριντ Μπέργκμαν και ο Πολ Χένριντ
Σεναριογράφος: Άιριν Ντάιαμοντ
Σκηνοθεσία: Michael Curtiz
Φωτογραφία: Άρθουρ Έντισον
Μουσική: Μαξ Στάινερ
Εταιρία παραγωγής: Warner Bros