Αλήθεια πολύ παράξενοι είναι αυτοί οι καιροί. 

Μα οι άνθρωποι εξηγούνε τα όσα βλέπουν με το δικό τους τρόπο, 

έξω απ’ το νόημα που έχουν αυτά τα ίδια.

 

Γάιος Ιούλιος Καίσαρας: πολεμιστής, στρατηγός, πολιτικός, ποιητής, δικτάτορας. Διαβαίνει τον Ρουβίκωνα και λέει τη φράση που μένει στην ιστορία: Alea jacta est (ο κύβος ερρίφθη). Ο λαός τον αποθεώνει. Καταργεί την Σύγκλητο και γίνεται ο απόλυτος κυριάρχος της Ρώμης. 

Δεκαπέντε Μαρτίου του 44 π.Χ. Ο Καίσαρας ακούει τις φήμες που λένε ότι η Σύγκλητος θέλει να τον στέψει αυτοκράτορα. Δεν ακούει τα λόγια του μάντη που τον προειδοποιούν για τους “Ειδούς του Μαρτίου”, αγνοεί τις επίμονες παρακλήσεις της Καλπουρνίας και πηγαίνει στο Καπιτώλιο, όπου δολοφονείται από συνομώτες, με πρωτεργάτες τον Κάσσιο και τον (μάλλον θετό) γιο του, Βρούτο. Ο λαός βρίσκεται σε σύγχυση. Ξεσπά εμφύλιος. Ο Κάσσιος αυτοκτονεί και λίγο αργότερα, τον ακολουθεί ο ηττημένος Βρούτος. Ο Αντώνιος αποκαθιστά τη φήμη του τελευταίου στη συνείδηση των Ρωμαίων, λέγοντας πως ό,τι έκανε το έκανε για την αγάπη του για τη δημοκρατία και το συλλογικό καλό.

Ο “Ιούλιος Καίσαρας” γράφεται το 1599 και αποτελεί σταθμό στο έργο του Σαίξπηρ, καθώς βρίσκεται στο μεταίχμιο μεταξύ ιστοριογραφίας και προσωπικής τραγωδίας. Περισσότερο απ’οτιδήποτε άλλο, στον Ιούλιο Καίσαρα ο Σαίξπηρ δραματοποιεί την διαδικασία χειρισμού του πλήθους μέσω του πολιτικού λόγου: οι πολιτικοί κερδίζουν και χάνουν την δυναμή τους ανάλογα με την ρητορική τους δεινότητα. 

 

Γιατί ο Καίσαρ είναι ισχυρός;
Θα μπορούσε να είναι ο λύκος, αν εμείς δεν είμασταν πρόβατα;
Θα μπορούσε να είναι λιοντάρι, αν εμείς δεν είμασταν ζαγάρια;

 

“Πώς τον φώναζαν άραγε; Γαίο, Ιούλιο;” αναρωτιέται ο Ρένος Χαραλαμπίδης απ’τον εξώστη. “Καίσαρα αποκλείεται, αυτό είναι επώνυμο.”  Τον παρακολουθούμε όρθιοι, από τη σκηνή του θεάτρου, να ερμηνεύει τον Καίσαρα και ταυτόχρονα να παίζει με την σκιά του, τον Κάσσιο και τον Βρούτο. 

 

Μπορείς να δεις το πρόσωπό σου Βρούτε; 
Όχι Κάσσιε. Τα μάτια δεν είναι φτιαγμένα για να βλέπουν τον εαυτό τους παρά μόνο αν καθρεφτιστούν κάπου αλλού.

 

Ένα ηλικιωμένο ζευγάρι που μάλλον δεν αντέχει την ορθοστασία, ανεβαίνει στον εξώστη και άθελά του διακόπτει την παράσταση. Ο Ρένος Χαραλαμπίδης καλοσωρίζει τους κατά λάθος εισβολείς. “Μη φεύγετε κύριε”, λέει. “Είμαι ο Βρούτος και χρειάζομαι την βοήθειά σας!” Κι έπειτα απευθύνεται ξανά στον λαό, δηλαδή σε εμάς, λέγοντας ότι θεωρεί πολύ καλό οιωνό για την παράσταση το γεγονός ότι η Ρώμα νίκησε την Μπαρτσελόνα. Ο λαός γελάει, ενώ οι φοιτητές του θεάτρου απομακρύνουν ευγενικά τους δυο ηλικιωμένους θεατές από τον εξώστη και ο Ρένος Χαραλαμπίδης ξεκινάει την παράσταση απ’την αρχή.

Η Νατάσα Τριανταφύλλη τα βάζει με το παράδοξο στοίχημα που έθεσε ο Σαίξπηρ στους επιγόνους του, να κρατήσει την λεπτή ισορροπία μεταξύ συμμετοχής (του θεατή) και αποστασιοποίησης, στήνοντας ένα ευρηματικό “θεατρικό μονοπλάνο εντός και εκτός του θεάτρου, που εξερευνά τα κίνητρα των πολλών στην ποιητική σκέψη του ενός”, όπως εύστοχα σημειώνεται στο πρόγραμμα της παράστασης.

Οι μαθητές του Θεάτρου Τέχνης υποδέχονται τους θεατές έξω από το θέατρο με μια γιορτή που τους παρασύρει στην αρχαία Ρώμη, παρά τις επίμονες προσπάθειες των διερχόμενων αυτοκινητιστών να τους κρατήσουν στην Φρυνίχου. “Μέσα στα αρχαία ερείπια της Αθήνας”, λέει η σκηνοθέτιδα, “ακούγεται ο απόηχος ενός πολιτικού, στρατιωτικού και γενναιόδωρου λόγου που συγκρούεται με την λογική και την τιμιότητα”.

Ο Ρένος Χαραλαμπίδης παίρνει το μεγάλο ρίσκο να ερμηνεύσει όλους τους ρόλους και τα καταφέρνει επάξια, με σταθερή καρδιά και ατάραχη όψη, υπό τον ήχο των κρουστών του εξαιρετικού Πέτρου Κούρτη και την πρωτότυπη μελωδία του διεθνούς φήμης Ιταλού πιανίστα και συνθέτη Ludovico Einaudi, πλαισιωμένος από τους ταλαντούχους μαθητές του Θεάτρου Τέχνης. 

Ο κύβος ερρίφθη. Ο “Ιούλιος Καίσαρας” της Νατάσας Τριανταφύλλη είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες παραστάσεις στο φετινό μπερδεμένο και κατά τόπους ομιχλώδες θεατρικό τοπίο. Αξίζει να τη δείτε.

 

ΟΥΙΛΛΙΑΜ ΣΑΙΞΠΗΡ

ΙΟΥΛΙΟΣ ΚΑΙΣΑΡ

Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν 

Φρυνίχου

Φρυνίχου 14, Πλάκα

12 Απριλίου – 31 Μαΐου 2018. 

Μετάφραση: Κ. Καρθαίος

Κείμενο Παράστασης (πάνω στην μτφρ. Κ.Καρθαίου): Ρένος Χαραλαμπίδης, Νατάσα Τριανταφύλλη, Έλενα Τριανταφυλλοπούλου,

Σκηνοθεσία – Σκηνικοί Χώροι: Νατάσα Τριανταφύλλη

Πρωτότυπη Μελωδία: Ludovico Einaudi

Δραματουργική επεξεργασία: Έλενα Τριανταφυλλοπούλου

Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη

Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης

Βοηθός Σκηνοθέτη-Υπεύθυνη παραγωγής: Μαρία Κακάρογλου

Φωτογράφος: Λάμπρος Ρουμελιωτάκης

Σχεδιασμός Αφίσας: Souldesign Studio

Ερμηνεία: Ρένος Χαραλαμπίδης

Μουσική- Κρουστά- Λούκιος: Πέτρος Κούρτης

Συμμετέχουν οι:  Στεφανία Σαμαρά, Απόστολος Κόκκαλης, Μιχαήλ Μελίσσης,  Αντώνης Σανιάνος, Αλέξανδρος Σκουρλέτης, Κωνσταντίνος Τσίτσιος , Βασίλης Φακανάς, Αντώνης Χρήστου

Μέρες και ώρες παραστάσεων: Πέμπτη-Παρασκευή- Σάββατο- Κυριακή: 21.00

Τιμές εισιτηρίων:

Πέμπτη-Παρασκευή: 15 Ε (κανονικό ) – 10 E (μειωμένο -ανεργίας- ΑΜΕΑ)

Σάββατο- Κυριακή: 16 Ε (κανονικό) – 12 E ( μειωμένο- ανεργίας- ΑΜΕΑ)

τηλέφωνο ταμείου: 2103222464