Σήμερα θα ξεκινήσω παινεύοντας το σπίτι μου, όχι επειδή θα πέσει να με πλακώσει, αλλά επειδή είμαι άνθρωπος επιφανειακός και ματαιόδοξος, και θα πω ότι καλά τα πήγαμε στον δεύτερο ημιτελικό, το μάθαμε το κόλπο και πιάσαμε 8 στα 10, πάντα τέτοια. Στον πρώτο (ημιτελικό) δεν θα ήθελα να αναφερθώ, ντρέπομαι και προχωρώ αμέσως στην παρουσίαση του Μεγάλου Τελικού, λάβετε θέσεις, πίτσες, πάρτε και καμμιά χαρτοπετσέτα ρε ρεμάλια, τώρα σκούπισα.

  1. Ξεκινάμε ψυχεδελικά με την Ουκρανία, τον MELOVIN και το Under The Ladder. Το όνομα MELOVIN, να θυμίσω, προέρχεται από ένα συνδυασμό του Halloween και του Alexander McQueen, κι αυτός και μόνον αυτός ήταν ο λόγος που η Ουκρανία μπήκε στη δική μου δεκάδα.
  2. Στη δεύτερη θέση έχουμε νέα είσοδο, μία από τις λεγόμενες Big Five (…), την Ισπανία, που έρχεται στον διαγωνισμό με το Tu Canción, ένα τραγούδι μιας εποχής που όλοι προσπαθούμε να ξεχάσουμε, όλοι εκτός απ’τους Amaia y Alfred και σα να μην έφτανε αυτό, τα παιδιά τραγουδάνε αντικριστά και πιάνουνε τα χεράκια τους. Μα καλά, μάνα δεν έχουνε; Φίλους δεν έχουνε; Κανέναν, τέλος πάντων, δεν έχουνε να τους πει ότι ζούμε στο 2018, τουτέστιν σαράντα ολόκληρα χρόνια μετά το 1978;
  3. Εδώ βρίσκεται το μεγάλο μου λάθος, η Σλοβενία, με την η  Lea Sirk με το Hvala, ne! Το αδίκησα το κομμάτι, το λέω, το ομολογώ και υπόσχομαι να επανορθώσω με κάμποσα πουάν.
  4. Την Ieva Zasimauskaitė για την Λιθουανία με το αδιάφορο να το πω; ξενέρωτο να το πω; When We’re Old. Με τη μισή μου καρδιά την είχα βάλει στη δεκάδα και τώρα κοίτα να δεις πού βρίσκεται στα στοιχήματα. Στην Κίνα βρίσκεται. Ακατανόητο
  5. Την Αυστρία με τον Cesár Sampson και το μας-τα-παν-κι άλλοι Nobody but you, δεν το είχα ούτε για πρόκριση, ούτε για τίποτα και δεν πρόκειται να αλλάξω γνώμη τώρα.
  6. Eσθονία με την απειλητική Elina Nechayeva και το La Forza ή Πού είναι ο Βάγκνερ, πού είναι ο Πουτσίνι, κανένας πια δεν έχει μείνει [https://www.youtube.com/watch?v=R5o6sOklUF8].
  7. Νορβηγία, και καλώς τον Alexander Rybak και το That’s How You Write A Song. Μέχρι εδώ όμως Αλέξανδρε, παιδί μου, μην το παρακάνουμε, έτσι;
  8. Ακούτε το χαμό; Ναι, η Πορτουγαλία είναι με την Cláudia Pascoal και το (θανατερό) O Jardim. Η Κλαούντια έχει ωραία φωνή, με ωραία χροιά και ωραία ροζ μαλλιά και αυτά.
  9. Νάτο και το Ηνωμένο Βασίλειο, με τη SuRie και το Storm. Πάντως τους Βρετανούς τους παραδέχομαι κι ας είναι ψωνάρες. Βάζουν το χιούμορ πάνω απ’όλα – να τα λέμε αυτά.
  10. Στην δέκατη θέση, μου την έχει στημένη η Σερβία με τους Sanja Ilić & Balkanika και το Nova Deca και ζητάει τα ρέστα επειδή δεν την έβαλα στη δεκάδα. Κι εγώ τί να κάνω τώρα; Να ξαναπώ ότι αν ξανακούσω Μπρέγκοβιτς στο κονκούρ θα αυτομολήσω στον Άρη, να ξαναδιαμαρτυρηθώ για τα φορέματα με το μανίκι μπέρτα-νυχτερίδα-Μαρινέλα, να καταθέσω μηνύσεις, τί;
  11. Έρχεται η Γερμανία με τον κοκκινομάλλη Michael Schulte, ο οποίος τραγουδάει για τον μπαμπά του το You Let Me Walk Alone και με πετυχαίνει στη φτέρνα. My childhood-hero /Will always be you /And no one else comes close / I thought you’d lead me / when life’s misleading / That’s when I miss you most. Αφήστε με τώρα, κλαίω.
  12. Η Αλβανία με τον Eugent Bushpepa και το Mall. Φώναξε, προκρίθηκε κι ελπίζω να το φχαριστήθηκε και να μας αφήσει πια ήσυχους.
  13. Στο δεκατρία βρίσκεται η μαμά Γαλλία με το ντουέτο Madame Monsieur και το Mercy, ένα τραγούδι πρόκληση για το λεπτεπίλεπτο νευρικό μου σύστημα, ένα τραγούδι που θα έπρεπε να λέγεται Audace ήτοι Θράσος, ένα τραγούδι που αν μη τί άλλο αποδεικνύει ότι οι Γάλλοι δεν είναι στα καλά τους, πάντα το’λεγα.
  14. Πατρίδα νούμερο τρία, Τσεχία, με τον Mikolas Josef και το Lie To Me, κάτι μου θυμίζει, κάτι μου θυμίζει, αλλά μου αρέσει.
  15. Είδατε; Καλά έκανα και την πέρασα. Ναι, για την Δανία μιλάω με τον δάσκαλο, τον Γιόνας τον Rasmussen και το Higher Ground. Είναι πολύ αστείο, πάντως, να βλέπεις χιπστεράδες με καλοχτενισμένες γενειάδες να παριστάνουν τους Βίκινγκς, τόσο αστείο, που σκέφτομαι μήπως τους δώσω κανένα ποντάκι. Όχι; Καλά εντάξει, πλάκα κάνω.
  16. Αυστραλία. Αυστραλία; Ναι, Αυστραλία, είπαμε, με την Jessica Mauboy και το We Got Love. Εντάξει, Τζέσικα τελειώσανε τα ψέμματα, άντε πίσω στα καγκουρώ και μπορεί να έρθουμε κι εμείς. Δηλαδή τί μπορεί, σίγουρα.
  17. Φινλανδία, με την Saara Aalt και το Monsters. Όχι, ούτε για πλάκα.
  18. Αχ Παναγιά μου, τί τραβάω, γιατί το έκανα αυτό στον εαυτόν μου, τί λέει ο Γιουνγκ άραγε κι ορίστε τώρα, οι EQUINOX δεν επέστρεψαν στην Βουλγαρία και πρέπει να ξανακούσουμε το Bones.
  19. Να δεις που κι αυτό θα περάσει, είπα. Δεν έλεγα τα έξι νούμερα του Λόττο καλύτερα; Μολδαβία και DoReDoS με το My Lucky Day. 
  20. Μετά απ’όλα αυτά, η Σουηδία με τον Benjamin Ingrosso και το Dance You Off, μου φαίνεται όαση με κοκοφοίνικες και γάργαρα νερά.
  21. Πάλι ακούω βροντές και αστραπές, πάλι η Ουγγαρία θα’ναι, με τους wannabe-Linking Park AWS και το Viszlát Nyár, που τελικά σημαίνει Άσε με να φύγω σε παρακαλώ και το έχει τραγουδήσει πρώτη η Αλέκα Κανελλίδου.
  22. Φτάσαμε στη Netta για το Ισραήλ, το πιο έξυπνο τραγούδι του διαγωνισμού, επιμένω, και πάμε κορίτσια: αμ νοτ γιορ TOY, νοτ γιορ τόοοοι, γιου στουπιτ μπόυ, στουπιτ μπόοου…Pam pam pa hoo, Turram pam pa hoo.
  23. Ολλανδία, Waylon και Outlaw In ‘Em. Φοβερά πρωτότυπο #not για Γιουροβίζιο ωστόσο καλό είναι #not.
  24. Φτάσαμε στο αποκορύφωμα της βαρεμάρας, δηλαδή στην Ιρλανδία και στον Ryan O’Shaughnessy με το Together. Βρε μπας και το αδικώ το  παλληκάρι; ρωτώ. Όχι, δεν το αδικώ καθόλου, απαντώ.
  25. Το νινί, το νινί, το νινί σέρνει καράβι, αν δεν το’χεις καταλάβει [https://www.youtube.com/watch?v=XRUi3QBEDcE] και Eleni Foureira για την Κύπρο με το Fuego. Αι ρεστ μάι κέις, μεν, δωδεκάρι δε δίδω, αλλά. Όλα κι όλα.
  26. Κλείνουμε με την τελευταία από τις Μεγάλες Πέντε, την Ιταλία και τον Manu Chao, όχι λάθος, με τον Ermal Meta e Fabrizio Moro ήθελα να πω και το Non Mi Avete Fatto Niente, που θα πει Πες μας τί πίνεις εσύ και δε μας δίνεις – Τα’χω χαμένα, ανησυχώ για σένα και πρώτη το τραγούδησε η Έλλη Κοκκίνου [https://www.youtube.com/watch?v=qCnp6dI3PU4]. Δε μου κάνει εντύπωση που είναι τόσο ψηλά στα στοιχήματα.

We ate the camel, φίλες και φίλοι, και ήρθε η ώρα της βαθμολογίας, μισό λεπτό να αρπάξω τη βούρτσα και φύγαμε: 

Hello Lisbon, this is Anο Petralona calling! Χάου ντου γιου ντου; Καλά είστε μαθαίνουμε, ανθηρός ο κήπος σας, ο δικός μας ξεραΐλα, ακόμα να φανεί το δολλάριο, με το μπαρδόν κιόλας παίδες, δεν είναι ώρα για γκρίνιες, αλλά κάπου πρέπει να πούμε κι εμείς τον πόνο μας. Το λοιπόν, η διοργανωσούλα σας ήτο τρε ζολί, μολονότι βαρετή, καιρό είχαμε να βαρεθούμε τόσο, άσε τα φορέματα, στραβωθήκαμε, αν και σαν την ΕΡΤ δεν έχει, πιάστηκαν τα σαγώνια μας απ’τα χασμουρητά και μη χειρότερα. Τέλος πάντων, καλή καρδιά, πάμε να ανακοινώσουμε τα πουάν, να ξεμπερδεύουμε, να πάμε για απεξάρτηση. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Ζίροου πόιντς, ζερό πουάν (0) στη μάνα Γαλλία, θέλω να το πω και καρφάκι δε μου καίγεται αν το μηδέν δε συνηθίζεται να λέγεται κι αν η Γαλλία είναι ψηλά στα στοιχήματα κι αν στο βίντεο κλιπ παίζει ο Αλιάγας. Ζαμανφού, όπως έλεγε κι ο πατέρας μου.

Γουάν πόιντ, εν πουάν (1) στην Ιρλανδία, γιατί δεν έχω πού αλλού να βάλω τον άσσο.

Του πόιντς, ντε πουαν (2) στην Γερμανία, γιατί είπαμε…

Θρι πόιντς, τρουά πουάν (3) στην Νορβηγία και Αλέξανδρε, παιδί μου, πιστεύω ότι ήρθε η ώρα να κάνεις μια στροφή στην καριέρα σου, με την ευχή μου.

Δεν ακούω τίποτα. Το ζουρί μου δίνει φορ πόιντς, κατρ πουάν (4) στην Πορτουγαλία και σ’όποιον αρέσουμε, για τους άλλους δε θα μπορέσουμε.

Φάιβ πόιντς, σενκ πουάν (5) στην Μεγαλόνησον, νομίζω ότι είναι σωστόν και δίκαιον, πάντως, αν η Ελένη το σηκώσει, υπόσχομαι να βρω παπί με κομμένην εξάτμισην και να ξαμολυθώ εις την Ομόνοιαν, εντάξει;

Σιξ πόιντς, σι πουάν (6) στην Εσθονία, μόνο και μόνο για το φόρεμα που ζυγίζει εξήντα κιλά.

Δίδω σέβεν πόιντς, σετ πουάν (7) στην Σλοβενία που αδίκησα.

Έιτ πόιντς, ουί πουάν (8) στην Τσεχία κι αν ξαναγίνει Τσεχοσλοβακία θα πάρει παραπάνω. Ζήτω ο Ντβόρζακ! (συγγνώμη μου ξέφυγε)

Τεν πόιντς, ντι πουάν (10) στην Σουηδία για το Euphoria.

Εντ φάιναλυ… τουέλβ πόιντς, ντουζ πουάν (12) στο Ισραήλ και πάμε κορίτσια: αμ νοτ γιορ TOY, νοτ γιορ τόοοοι, γιου στουπιτ μπόυ, στουπιτ μπόοοϋ…Pam pam pa hoo, Turram pam pa hoo.

Αυτό ήταν φίλες και φίλοι, τη φάγαμε και την ουρά κι αφού σας ευχαριστήσω για την υπομονή σας, θα ήθελα να κλείσω τη σημερινή μετάδοση με ένα γνήσια ροκ τραγούδι, το οποίο αφενός ταιριάζει στην περίσταση, αφετέρου μπορεί να εμπνεύσει τους καλλιτέχνες του μέλλοντος, έτσι ώστε μια μέρα η ρημάδα η χώρα μας να έχει την εκπροσώπηση που της αξίζει. 

Ρίξε το κομμάτι μάστορα. 

https://www.youtube.com/watch?v=fhBokdRvWZU