Στις 28 Μαΐου ξεκινάει το Bob Theatre Festival 2018, ένα φεστιβάλ πολύ αγαπημένο, που διανύει φέτος την εντέκατη χρονιά διεξαγωγής του υπό την  καλλιτεχνική διεύθυνση του ηθοποιού και σκηνοθέτη, Γιάννη Σαρακατσάνη, και με διοργανωτές βέβαια τις ομάδες  AbOvo & 4FRONTAL.

Φέτος τo Bob Theatre Festival αναζητά το θέατρο που είναι χρήσιμο, το θέατρο που απευθύνεται στον άνθρωπο, το θέατρο που αλλάζει ζωές!

Ενώ μετράμε τις μέρες αντίστροφα μέχρι να απολαύσουμε τις θεατρικές προτάσεις του φεστιβάλ, τον καθιερωμένο διαγωνισμό Scratch Night, αλλά και κάποιες πρεμιέρες, που εισάγονται για πρώτη φορά στο Bob, ρωτήσαμε πέντε από τις θεατρικές ομάδες που παίρνουν μέρος στο Φεστιβάλ να μας απαντήσουν, πώς αντιλαμβάνονται την έννοια “Χρήσιμο Θέατρο”, που είναι και το Motto του φετινού Bob Festival.  

 

 

  1. “Οθέλλος – cold case

Ζωή Ξανθοπούλου: “Για ν’ απαντήσει κανείς σε αυτό νομίζω ότι πρώτα θα πρέπει ν’ απαντήσει στο “τι είναι θέατρο”, γιατί για να είναι κάτι χρήσιμο – ή μη – πρέπει πρώτα να “είναι”. Αν θεωρήσουμε ότι ο καθένας έχει έναν δικό του ορισμό ή μια δική του αίσθηση για το τι είναι θέατρο, τότε θα έλεγα ότι χρήσιμο θέατρο είναι εκείνο που βοηθά τον καλλιτέχνη ή τον θεατή να επιβεβαιώσει τον ορισμό που έχει δώσει για το θέατρο διατηρώντας ακλόνητη την πίστη του ότι αυτό υπάρχει. Το “χρήσιμο” θέατρο χρειάζεται πίστη σε κάτι”.

 

ΟΘΕΛΛΟΣ – cold case 

 Σύλληψη / Σκηνοθεσία: Ζωή Ξανθοπούλου • Βοηθός σκηνοθέτη: Έφη (Ρόμπιν) Χαστά Φωτογραφίες / Οπτικό υλικό: Δήμητρα Τριανταφύλλου

Παίζουν: Μιχάλης Γεωργίου, Γιώργος Καπινιάρης, Γιώργος Σταυριανός

Τρεις από του πλανόδιους καλλιτέχνες, που βρίσκονται μέσα στην ιστορία του “Οθέλλου” του Σαίξπηρ, αφηγούνται τα γεγονότα κι ερμηνεύον τους ήρωες.

Ποιά είναι η πλοκή;

Τι ακριβώς λένε οι χαρακτήρες;

Ο Οθέλλος ήταν καλός πολεμιστής;

Ήταν παρορμητικός;

Η Δυσδαιμόνα είχε ερωτευτεί πραγματικά τον Οθέλλο;

Ο Ιάγος ήταν κακός άνθρωπος;

Ο Κάσσιος είχε βίσμα;

Ο Ροδρίγος ήταν θύμα;

Η Αιμιλία έπρεπε να μιλήσει;

Από πού εξαρτώνται οι ανθρώπινες σχέσεις; Ποια νήματα τις κινούν και τις δηλητηριάζουν;

Οι κοινωνικές αντιλήψεις και οι προκαταλήψεις δημιουργούν τραγωδίες;

Οι αποκαλύψεις λένε πάντα την αλήθεια;

Ο Οθέλλος και ο Ιάγος θα μπορούσαν να είναι το ίδιο πρόσωπο;

Ο πόλεμος είναι αντρική υπόθεση;

Ο έρωτας είναι μια εγωιστική πλάνη;

Αξίζει να δίνει κανείς σημασία στα… μαντήλια;

Η παράσταση ανοίγει ξανά την υπόθεση “Οθέλλος”, εστιάζει στα γεγονότα, στα νοήματα,  στις δράσεις και στις επιθυμίες των ηρώων κι όχι στο λόγο του συγγραφέα. Τα στερεότυπα των ηρώων και οι επιλογές τους παρουσιάζονται στο κοινό σα μια ιστορία που θα μπορούσε να ειπωθεί οπουδήποτε οποιαδήποτε στιγμή.

Μπορεί ένα θεατρικό έργο, που έχει ταξιδέψει στον χρόνο, να παραμένει ενδιαφέρον ακόμα κι αν το αφηγηθεί κανείς ως λαϊκό μύθο;

 ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Πέμπτη, 31 Μαΐου στις 21:15 

 

  1. 4Frontal – Μισάνθρωπος

Σταύρος Γιαννουλάδης: “Χρήσιμο είναι το θέατρο που μετακινεί τόσο τους θεατές όσο και τους δημιουργούς, που στο τέλος της παράστασης είσαι λίγο διαφορετικός, λίγο πιο εύθυμος ή προβληματισμένος ή καμιά φορά με μία αίσθηση λύτρωσης και συγκίνησης που δεν μπορείς να εξηγήσεις.

Είναι όταν η ιστορία και ο στόχος της παράστασης έχουν κερδίσει και δεν συζητάμε το “πόσο καλός ήταν ο ηθοποιός” ή “τι ωραία ήταν τα κοστούμια”. Όταν η παράσταση είναι αυτή που μας απασχολεί, όταν οι χαρακτήρες του έργου ή οι καταστάσεις γίνονται τα θέματα για συζήτηση.

Είναι όταν η ανάγκη του δημιουργού να επικοινωνήσει με τον θεατή έχει πετύχει και δημιουργείται ένα χώρος όπου είσαι ελεύθερος να σκεφτείς τον εαυτό σου, ή τον κόσμο σου υπό ένα άλλο πρίσμα. Σε ένα χώρο όπου μοιράζεσαι μια κοινή εμπειρία, που μπορεί να σου αλλάξει ακόμη και τον τρόπο που ζεις”.

 

Ο Μισάνθρωπος  4Frontal

  • Μετάφραση: Νίκος Ζιώγας • Σκηνοθεσία – Μουσική : Σταύρος Γιαννουλάδης • Σκηνικά – Κοστούμια: Νίκη Ψυχογιού • Επιμέλεια κίνησης: Πατρίσια Απέργη • Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος • Βοηθός Σκηνοθέτη: Ελένη Τσιμπρικίδου • Επιμέλεια μακιγιάζ: Ρούλα Λιανού Hair Styling: Κων/νος Κολιούσης • Φωτογραφίες: Σταύρος Χαμπάκης • Βίντεο-Προβολές: Χρυσούλα Κοροβέση, Μάριος Γαμπιεράκης

Ερμηνεύουν: Θανάσης Ζερίτης (Αλσέστ), Ελένη Κουτσιούμπα (Σελιμέν), Χάρης Κρεμμύδας (Ορόντ), Γιώργος Κισσανδράκης (Φιλέντ), Αμαλία Νίνου (Αρσινοέ), Κωνσταντίνος Πλεμμένος (Ακάστ), Αριστέα Σταφυλαράκη (Ελιάντ), Πάνος Τοψίδης (Κλιτάντρ).

Η ομάδα 4frontal εντοπίζει ευρηματικά το διαχρονικό χαρακτήρα του κειμένου του Μολιέρου και τον παρουσιάζει με χιούμορ επί σκηνής, με τη νέα μετάφραση του Νίκου Ζιώγα και με τη συνεργεία των social media.

Στον “Μισάνθρωπο” του Μολιέρου, ο Αλσέστ αποστρέφεται τον τρόπο ζωής των ανθρώπων με κυρίαρχα χαρακτηριστικά την κολακεία, την υποκρισία, την απουσία ειλικρίνειας και ηθικής, και θεωρεί οτι τίποτα στη ζωή  δεν λειτουργεί με δικαιοσύνη. Ερωτεύεται παράφορα την κοσμική νεαρή χήρα Σελιμέν, μία γυναίκα που είναι κύριος εκφραστής της κοινωνίας που έχει ανάγκη μία αυλή ανθρώπων για να παραμένει αρεστή και δημοφιλής.

Πώς η υποκρισία της Αυλής θα εκφραζόταν σήμερα; Πόσο διαφορετικοί θα ήταν οι ήρωες της εποχής του Μολιέρου εάν ζούσαν σήμερα, με το κινητό τηλέφωνο να επιταχύνει και εντείνει καταστάσεις/σχέσεις/συναισθήματα; Με ποιο τρόπο ο Μολιέρος θα επέλεγε να αφηγηθεί την ιστορία αυτή σήμερα; Και πώς θα εξελιχθεί η ιστορία του Μισάνθρωπου σε έναν κόσμο που η υποκρισία του καθρεφτίζεται διαρκώς σε μία οθόνη;

Στο Bob Theatre Festival 2018, ο Μισάνθρωπος υποδέχεται το κοινό σε ένα “ανοιχτό” σαλόνι. Σ’ ένα παιχνίδι ανάμεσα στην φαινομενικότητα και την πραγματικότητα, οι χαρακτήρες του έργου, μέσα από τα προφίλ τους ποστάρουν βίντεο, ποιήματα, φωτογραφίες και παρουσιάζονται στους θεατές, οι οποίοι με τη σειρά τους μπορούν να χρησιμοποιούν το κινητό τους κάνοντας like, comment, φωτογραφίζοντας κλπ, καθιερώνοντας έτσι μία διαφορετική θεατρική εμπειρία.

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Τρίτη, 29 Μαΐου στις 21:15

 

  1. ΚΟΙΜΑΜΑΙ και άλλες ιστορίες

Αναστασία Γιαννάκη: “Σε μία εποχή που τα έχουμε δει όλα, σε μία εποχή που οτιδήποτε δεν μας κάνει καμία εντύπωση, που η ασχήμια με την ομορφιά είναι πιο ισότιμες από ποτέ, το θέατρο και η τέχνη γενικότερα δεν έχουν κανέναν άλλο δρόμο πέρα από αυτόν της Αλήθειας. Τίποτε άλλο δεν μπορεί να μας συγκινήσει, να μας μετακινήσει, να μας διασκεδάσει, να μας “μιλήσει”, να μας εντυπωσιάσει. Η Αλήθεια μας έμεινε. Ακόμα και την ιστορία της Χιονάτης να πρέπει να ξαναπείς, πρέπει να βρεις που συναντιέται με σένα και τον κόσμο γύρω σου. Οι ιστορίες από μόνες τους και τα ωραία λόγια δεν έχουν καμία αλήθεια και καμία δύναμη. Πρέπει να βρεις τον τρόπο να τα γεννήσεις από τον δικό σου πυρήνα, από αυτά που θες να φωνάξεις στον κόσμο και δεν μπορείς, από τους δικούς σου προβληματισμούς που δεν σε αφήνουν να κοιμηθείς τα βράδια. Αλλιώς είναι σαν να κοιτάζεσαι απλώς στο καθρέφτη και να λες πόσο όμορφος είσαι”.

 

Κοιμάμαι  σκην. Α. Γιαννάκη, Κ. Πατσιάνη 

  • Μετάφραση Κειμένου: Χρηστίνα Γαρμπή, Νατάσσα Σινάπη • Σκηνοθεσία-Διασκευή-Σκηνοθεσία:Αναστασία Γιαννάκη, Κατερίνα Πατσιάνη • Σκηνογραφία: Χριστίνα Σπανού • Επιμέλεια Κίνησης: Κατερίνα Φώτη • Φωτισμοί: Μαρίνα Κόντα • Φωτογράφιση: Karol Jarek / Θάλεια Γαλανοπούλου • Video: Μιχάλης Μαθιουδάκης

Παίζουν: Αναστασία Γιαννάκη, Κατερίνα Πατσιάνη

Η λαίδη Χίλαρι και ο σερ Τζέφρυ στέκονται ακίνητοι δίπλα δίπλα.
“Μην κοιμάσαι”, προειδοποιεί η ηρωίδα μας τον παντοτινά δεμένο μαζί της σύντροφο. “Δεν κοιμάμαι”, την καθησυχάζει εκείνος.
Και η συνομιλία τους συνεχίζεται μέσα στην αιωνιότητα.
Σε ένα αεροδρόμιο κάποιο άλλο ζευγάρι βρίσκεται σε δίλημμα: Να μην ξαναδούνε ποτέ ο ένας τον άλλον ή να περάσουν την υπόλοιπη ζωή τους μαζί. Ενώ κάπου αλλού κάποιος αισθάνεται απαίσια που αισθάνεται απαίσια, κάποιος που… αισθάνεται απαίσια που κάνει εσάς να αισθάνεστε απαίσια. Όλοι όμως κάποτε ονειρεύτηκαν ” το ρυάκι να είναι ποτάμι, το ποτάμι να είναι χείμαρρος και αυτή η λακκούβα με νερό να είναι η θάλασσα.” Πόσο απέχει εκείνο το όνειρο από την πραγματικότητά τους;

Η παράσταση εμπνέεται από το έργο του βραβευμένου σύγχρονου Άγγλου συγγραφέα Μάικλ Φρέιν “matchbox”, μια σειρά μικρών θεατρικών έργων με κοινό άξονα την ατέρμονη προσπάθεια των ανθρώπων για επικοινωνία. Επικοινωνία με τις βαθύτερες κρυμμένες επιθυμίες τους, την ανάγκη τους για συντροφικότητα, την αποδέσμευση από τις δομές εξουσίας που τους πνίγουν. Ουσιαστική αδέσμευτη επικοινωνία με τον Άλλον αλλά και τον ίδιο τους τον Εαυτό.
Οι ήρωες κάθε ιστορίας είναι κοινοί και παράλληλα μεγαλειώδεις. Μέσα στο σκοτάδι, σάν σε όνειρο, λαχταρούν μια χαραμάδα φωτός.

Μετά τη νίκη τους στο Bob theatre festival (Scratch Night) το Μάιο του 2017, που έγινε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, η Αναστασία Γιαννάκη και η Κατερίνα Πατσιάνη συναντιούνται από τότε με στόχο την εξέλιξη εκείνης της παρουσίασης και την έρευνα πάνω στο θέμα της ουσιαστικής επικοινωνίας του υλικού τους με το κοινό με άξονα την κίνηση – ακινησία και τον καθημερινό λόγο που ανάγεται σε ποιητική στιγμή. 

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Δευτέρα, 28 Μαΐου στις 20:00

Παρασκευή, 1 Ιουνίου στις 20:00

 

  1.  Θεατρική ομάδα Κράμα – Oδύσσειες

Eλένη Ζαχαροπούλου: “Ένα κοινωνικό εργαλείο που μέσω της ίδιας της τέχνης του θεάτρου έρχεται να θέσει ερωτήματα, να ψάξει, ν’ αναθεωρήσει, ν’ ανακατασκευάσει, να διαμορφώσει και τελικά να θέσει μια κουκίδα. Αφ’ ης στιγμής τεθεί, δεν μένει παρά να ζωγραφίσουμε τη νέα εικόνα, ν’ αποδώσουμε μια άλλη αλήθεια και να καλέσουμε τους θεατές να τη γνωρίσουν κι αν θελήσουν, να γίνουν μέρος της. Το χρήσιμο θέατρο δεν είναι παρά ένα μέσο για κοινωνική αλλαγή, για μια διαφορετική θεώρηση των πραγμάτων. Μια εμπειρία που πρέπει να μοιραστείς”.

 

Οδύσσειες – Κράμα

  • Σκηνοθεσία / κείμενο – διδασκαλία: Ελένη Ζαχαροπούλου • Μουσική σύνθεση – επιμέλεια: Κατερίνα Δεληγιαννίδου

Ερμηνεύουν: Hossein Amiri, Hossein Hosseinzade, Nikolay Baev, Rokas Balbieris, Εύη Χαραλάμπους, Κατερίνα Δεληγιαννίδου, Philippe Meunier, Madonna Chaduneli, Aleksandra Verbenets, Rudina Guda, Sofia Gelashvili

12 μικρές και μεγάλες Οδύσσειες. 12 μικρές και μεγάλες Ιθάκες.

Προσωπικές ιστορίες, μαρτυρίες που ταξιδεύουν σε ήρεμες και φουρτουνιασμένες θάλασσες.

Που φτάνουν σε στεριές του συνειδητού και ασυνειδήτου. Σε τόπους μακρινούς, για λίγο ή για πολύ..

Άλλοτε συναντώνται και συνταξιδεύουν,άλλοτε μόνες στ’ ανοιχτά πλέουν,παλεύοντας με Σειρήνες, Σκύλες και Χάρυβδες.

Φόβους, αγωνίες, κινδύνους. Πειρασμούς και χίμαιρες.

Βασισμένο στην Οδύσσεια του Ομήρου, η παράσταση «Οδύσσειες» ξετυλίγει ιστορίες ανθρώπων. Ηρώων που παλεύουν με τον πόλεμο, τα ναρκωτικά, την εκμετάλλευση και εμπορία ανθρώπων, την απώλεια, την ασθένεια, το αλκοόλ, τη μοναξιά. Ηρώων που φτάνουν νικητές στη δική τους Ιθάκη.

Σημείωση: Οι ιστορίες είναι αληθινές χωρίς απαραίτητα να αντιστοιχούν στον κάθε αφηγητή.
Σε συνεργασία με το ΚΕΘΕΑ MOSAIC.

[Θεατρική ομάδα ΚΡΑΜΑ]

Η ομάδα ΚΡΑΜΑ είναι μια ανεξάρτητη διαπολιτισμική θεατρική ομάδα ανθρώπων από το Αφγανιστάν, το Ιράν, τη Λιθουανία, τη Ρωσία, την Ουκρανία, την Γεωργία, την Αλβανία, την Γαλλία και την Ελλάδα. Πρόσφυγες, μετανάστες και Έλληνες, η ομάδα ΚΡΑΜΑ αποτελεί τη μοναδική μεικτή θεατρική ομάδα στην Αθήνα που από το 2011 δουλεύει με συνέπεια ανεβάζοντας παραστάσεις ετησίως και επιβεβαιώνοντας πως το θέατρο λειτουργεί ως εκπαιδευτικό εργαλείο και η τέχνη ως μέσο ένταξης.

 ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Κυριακή, 3 Ιουνίου στις 21:15

 

  1.  Σύγνεφο με Παντελόνια του Β. Μαγιακόφσκι

Εμείς – ομάδα συλλογικού πολιτισμού: Χρήσιμη τέχνη είναι το αποτέλεσμα που προκύπτει από την εσωτερική ανάγκη έκφρασης, σε συνδυασμό με τη γνώση εκμετάλλευσης των τεχνικών και εκφραστικών μέσων.

Το θέατρο είναι η πιο συμπεριληπτική μορφή τέχνης. Μία βασική χρησιμότητά του λοιπόν είναι η ανάδειξη των τεχνών που συμπεριλαμβάνει (παραστατικών και εικαστικών), διατηρώντας την απαραίτητη, μεταξύ τους, ισορροπία.

Το σημαντικότερο όλων όμως σήμερα, είναι να επιστρέψουμε στην αρχή του θεάτρου. Και αυτή η αρχή είναι ο λόγος. Ο τόσο παραμελημένος λόγος και η έντιμη ερμηνεία του.

Οφείλουμε να προσφέρουμε στους θεατές μας έργα που να έχουν τη δύναμη να αναταράξουν  το ανθρώπινο πνεύμα. Και οφείλουμε, τουλάχιστον, να παρουσιάζουμε το “πάνω” κείμενο των έργων αυτών.

Έτσι, υπάρχει η πιθανότητα να δημιουργήσουμε ένα θέατρο ιδεών και όχι μόνο εικόνων. Ένα θέατρο αισθήσεων και όχι μόνο εντυπωσιασμών. Ένα θέατρο χρήσιμο”.

 

Σύγνεφο με παντελόνια

του Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι σε απόδοση Γιάννη Ρίτσου

 Σκηνική και μουσική σύνθεση: Χρήστος Θάνος • Χορογραφία: Στέλλα Σπύρου • Ζωντανό ηχητικό τοπίο: Παναγιώτης Γκίκας, Στέφανος Δουβίτσας • Σκηνικά – κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης • Σχεδιασμός Φωτισμών: Κώστας Μπεθάνης • Χορεύουν: Μαργαρίτα Τρίκκα, Χριστιάνα Κόσιαρη, Ξένια Κογχυλάκη, Λία Χαμηλοθώρη • Λόγος: Χρήστος Θάνος • Υπηρεσίες προσβασιμότητας: LiminalΔ/νση παραγωγής: Χρίστος Παπαμιχαήλ • Παραγωγή: Ομάδας Συλλογικού Πολιτισμού Εμείς

Το πρώτο εκτεταμένο και πιο εμβληματικό ποίημα του σπουδαίου Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι, σε απόδοση Γιάννη Ρίτσου, μεταφέρουμε στη σκηνή,  ως ένα πολυκαλλιτεχνικό δρώμενο.

Πρόκειται για ένα χειμαρρώδες κείμενο, γεμάτο ευαισθησία, που υμνεί τον έρωτα, εξυψώνει την επανάσταση, χλευάζει τον αυτάρεσκο ρομαντισμό  της “αυλικής” ποίησης. Μα πάνω απ’ όλα, πρόκειται για ένα κείμενο που αποθεώνει την αδιάκοπη αγωνία του δημιουργού του.

Αυτόν ακριβώς τον, κατά Ρίτσο, “αγωνιώδη αγώνα για κατάπαυση της αγωνίας”, ζωντανεύουμε επί σκηνής, δημιουργώντας ένα υποβλητικό ηχητικό τοπίο, που περιβάλλει τα σώματα των χορευτών, τα οποία πότε ερωτεύονται, πότε επαναστατούν και πότε θα αυτοσαρκάζονται. Το κείμενο του ποιητή, ως κυρίαρχο στοιχείο της παράστασης, αποτελεί τη στιβαρή της βάση, περιπλεκόμενο με την ηχοκινητική σκηνική σύνθεση.

Ένας ηθοποιός, δύο μουσικοί και τέσσερις χορεύτριες συμπράττουν επί σκηνής, δημιουργώντας ένα ζωντανό, μεικτό θέαμα.

Σκοπός της παράστασης είναι η συνύπαρξη των τριών παραστατικών τεχνών και η παράλληλη αποδόμηση της κάθε μίας ξεχωριστά, με τελικό αποτέλεσμα την δόμηση μιας παραστάσιμης ποίησης.

 ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Παρασκευή, 1 Ιουνίου στις 19:00

 

Δείτε το πρόγραμμα όλου του BOB Φεστιβάλ 2018 εδώ:

https://fermouart.gr/2018/05/17/bob-theatre-festival/

http://www.bobfestival.gr

BOB THEATRE FESTIVAL 2018

 Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Γιάννης Σαρακατσάνης

Διοργανωτές: AbOvo & 4FRONTAL 

Ημερομηνίες: από Δευτέρα 28 Μαΐου έως Κυριακή 3 Ιουνίου

Χώρος: BIOS, Πειραιώς 84, Αθήνα

 Τιμή Εισιτηρίου: 9 ευρώ

Αγορά Εισιτηρίων:  21 0342 5335

 

Δείτε επίσης τη συνέντευξη του Γιάννη Σαρακατσάνη στο Fermouart δύο χρόνια πριν:

https://fermouart.gr/2016/05/22/ta-dilimmata-ta-dimiourgoume-emeis-giannis-sarakatsanis/

 

Δείτε την κριτική για την παράσταση “Ο Μισάνθρωπος” του Μολιέρου:

Είδα: το_Μισ@νθρωπο των 4Frontal | Τι λένε ο Γιώργος Κισσανδράκης & ο Χάρης Κρεμμύδας για την παράσταση