Μη φέρνεις λουλούδια

Racer and the Jailbird

Πρωτότυπος τίτλος: Le Fidèle

του Μίκαελ Ρ. Ρόσκαμ

Με τους Ματίας Σέναρτς, Αντέλ Εξαρχόπουλος

Επίσημη συμμετοχή στο φεστιβάλ Βενετίας 2017 (διαγωνιστικό τμήμα)

Επίσημη συμμετοχή στα φεστιβάλ Τορόντο και Λονδίνου

Διάρκεια: 130’

Ημερομηνία κυκλοφορίας: 16 Αυγούστου στους κινηματογράφους

 

ΣΥΝΟΨΗ

Όταν ο Τζίνο (τον φωνάζουν Τζίτζι) συναντά τη Μπενεντίκτ (την φωνάζουν Μπίμπι) είναι έρωτας με την πρώτη ματιά. Εκείνη εργάζεται στην οικογενειακή επιχείρηση και είναι οδηγός σε αγώνες ταχύτητας αυτοκινήτων. Εκείνος είναι ένας γοητευτικός άνδρας που ενώ δείχνει σε όλα φυσιολογικός, κρύβει ένα σκοτεινό μυστικό. Αυτό το μυστικό θα θέσει τη ζωή τους σε κίνδυνο και οι ίδιοι θα πρέπει να αγωνιστούν ενάντια στη μοίρα για να σώσουν την αγάπη τους.

 

ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Το «Μη φέρνεις λουλούδια» είναι μια μυθοπλαστική ιστορία έρωτα και εγκλήματος, πόθου και αποτυχίας. Μια αισθηματική τραγωδία ή καλύτερα ένα «Amour Noir». Θεωρώ τη συγκεκριμένη ταινία ως τη δεύτερη της τριλογίας μου σχετικά με το έγκλημα. Κάθε μέρος της τριλογίας, κάθε ταινία της τριλογίας δηλαδή, βασίζεται ελεύθερα σε μια συγκεκριμένη στιγμή της σύγχρονης εγκληματικής ιστορίας του Βελγίου. Για τη «Μοσχαροκεφαλή» (Bullhead) ήταν η μαφία των ορμονών. Αυτήν τη φορά, πηγή έμπνευσης αποτέλεσαν διάφορες συμμορίες των Βρυξελλών και ο – εξίσου ποτισμένος από αδρεναλίνη – κόσμος των αγώνων αυτοκινήτων. Όπως, όμως, συνέβη και στη «Μοσχαροκεφαλή», έτσι κι εδώ, η ταινία δεν είναι γυρισμένη εστιάζοντας σ’ αυτές τις συμμορίες, ούτε αποτελεί μια βιογραφία ενός αληθινού γκάνγκστερ. Το θεμέλιο αυτής της ιστορίας το αποτελεί η αγάπη ανάμεσα σε έναν άνδρα και μια γυναίκα και το πόσο απίθανο είναι να πάρει σάρκα και οστά η σχέση τους. Η αγάπη τους ματαιώνεται όχι μόνον από τους χαρακτήρες τους και το παρελθόν τους αλλά και από τα χτυπήματα της μοίρας.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

  • Πώς προέκυψε η ιδέα για την ταινία;

Όλα ξεκίνησαν καθώς έψαχνα για το τι είδους παρελθόν θα μπορούσε να έχει ο Στιβ, ο αδελφός του Τζάκι, του βασικού πρωταγωνιστή στην ταινία «Μοσχαροκεφαλή». Ήθελα κάτι που θα μπορούσε να καθρεφτίσει αυτό που έλειπε από τη ζωή του Τζάκι: η πιθανότητα να αποκτήσει οικογένεια, να βιώσει τον έρωτα. Κατ’ αυτήν την έννοια, οι δύο ταινίες λειτουργούν ως δίπτυχο. Έχουν πολλά κοινά σημεία αλλά είναι και εντελώς διαφορετικές.

  • Όπως και στη «Μοσχαροκεφαλή», έτσι κι εδώ, τα ζώα έχουν ζωτική σημασία στην εξέλιξη του σεναρίου…

Ήδη από την πρώτη σκηνή είναι ολοφάνερο πως ο Τζίτζι φοβάται τα σκυλιά. Είναι σαν και ο ίδιος να είναι ένας άγριος σκύλος που βαθιά μέσα του επιθυμεί να εξημερωθεί. Και για να εξημερωθεί, να τιθασευτεί, χρειάζεται αγάπη. Κι εντέλει το… παθαίνει. Αν το καλοσκεφτείτε, τι είναι η αγάπη κατά μία έννοια; Είναι το να ξελογιαστείς αλλά και να υποταχτείς στον εραστή σου. Και μου αρέσει αυτή η μεταφορική διάσταση στη σχέση του Τζίτζι με την Μπίμπι. Όπως ακριβώς κι ο Τζάκι στη «Μοσχαροκεφαλή», γίνεται ακριβώς αυτό που φοβάται περισσότερο, χωρίς να το πάρει χαμπάρι.

  • Ποια ήταν η ατμόσφαιρα που θέλατε να έχει η ταινία;

Ήθελα η εισαγωγή να βγάζει γκλαμουριά, οπότε είπα στον Νικόλα (σημείωση: Νικόλας Καρακατσάνης, διευθυντής φωτογραφίας και στις τρεις ταινίες του Ρόσκαμ) να μου δώσει κάτι που να παραπέμπει σε «βρυξελιώτικη Ριβιέρα». Καταλαβαίνετε πως ήθελα να προκύψει μια αντίφαση. Όλη η ταινία αποτελεί μια αντίφαση. Αυτό που επεδίωκα εξαρχής ήταν να φέρνω σε σύγκρουση τον τόνο και το στιλ της ταινίας. Κι όμως, παρά το γκλάμουρ, η έναρξη χαρακτηρίζεται από μια σκοτεινή ατμόσφαιρα, η οποία γίνεται ακόμα πιο σκοτεινή κατά την εξέλιξη της ταινίας.

  • Σας ενέπνευσαν κάποιες συγκεκριμένες ταινίες;

Ήθελα αυτή η ταινία να αποτελεί το πάντρεμα δύο μεγάλων παραδόσεων: του αμερικάνικου φιλμ νουάρ από τη μια και του γαλλικού αισθηματικού φιλμ από την άλλη. Για μένα αυτή η ταινία αποτελεί τον καρπό του έρωτα της «Έντασης» (Heat, 1995) από τη μια και του «Ένας άνδρας και μια γυναίκα» (Un homme et une femme, 1966) από την άλλη. Και η αφήγηση στην ταινία εμπνεύστηκε από την «Ένταση», αλλά με διαφορετικό τελικά τρόπο. Η «Ένταση» ουσιαστικά είναι ένα παιχνίδι γάτας – ποντικού ανάμεσα σε δύο άνδρες, έναν μπάτσο κι έναν εγκληματία. Οι γυναίκες στην «Ένταση» είναι δευτερεύουσας σημασίας: μοιάζουν με δορυφόρους που περιστρέφονται γύρω από τους πλανήτες. Για τη δική μου ταινία έκανα την ερωτική ιστορία τον ήλιο κι έβαλα τα εγκλήματα να είναι οι δορυφόροι που στροβιλίζονται γύρω της.

  • Διασκεδάσατε στα γυρίσματα των σκηνών δράσης;

Ήταν φοβερά. Η σκηνή ας πούμε με τη ληστεία του βαν είναι εξαιρετική πραγματικά κι όταν ετοιμάζαμε τη χορογραφία της ήταν κάτι το φανταστικό. Ήθελα να βεβαιωθώ ότι θα μπορούσε να λειτουργήσει σε πραγματικό χρόνο. Οπότε, αυτό που βλέπετε είναι το πώς θα εξελισσόταν μια τέτοια ληστεία αν ήσασταν αυτόπτης μάρτυρας. Ολόκληρη η σκηνή είναι γυρισμένη ως μονοπλάνο, χωρίς μοντάζ. Μοιάζει πραγματικά με σκηνή από μπαλέτο.

  • Τι φοβόσασταν περισσότερο;

Η ταινία έπρεπε να δουλέψει σε πάρα πολλά διαφορετικά επίπεδα. Από τη «χημεία» ανάμεσα στην Αντέλ και τον Ματίας, στις αλλαγές στη φωτογραφία του Νικόλα, στα συναισθήματα που βγάζει το μουσικό σκορ, το πώς θα λειτουργούσαν τα ηχητικά και οπτικά εφέ, τα κοστούμια, η επιλογή των χρωμάτων… Κι όμως, τα καταφέραμε. Όλοι όσοι συμμετείχαν στην ταινία έπιασαν υψηλές επιδόσεις.

 

Short Bio Roskam

Ο Michaël Reynders (όπως είναι το πραγματικό του όνομα) γεννήθηκε το 1972 στο Σεντ Τρούιντεν, στο Βέλγιο. Σπούδασε Ζωγραφική και Σύγχρονη Τέχνη στην Ακαδημία Καλών Τεχνών «St. Lucas» στις Βρυξέλλες. Το 2005 αποφοίτησε από το «Binger Film Institute» στο Άμστερνταμ με μάστερ στη συγγραφή σεναρίου. Δούλεψε ως δημοσιογράφος στη φλαμανδική εφημερίδα «De Morgen». Η ταινία «Μη φέρνεις λουλούδια» είναι η τρίτη μεγάλου μήκους της φιλμογραφίας του. Προηγήθηκαν οι ταινίες «Μοσχαροκεφαλή» (Rundskop/ Bullhead, 2011) η οποία ήταν υποψήφια για Όσκαρ (αλλά και για Σεζάρ) καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας και «Η συγκάλυψη» (The Drop, 2014) που ήταν και η πρώτη του αγγλόφωνη ταινία. Η επόμενη ταινία του θα είναι η (άτιτλη ακόμα) βιογραφία της Sylvia Kristel, την οποία θα υποδυθεί η γνωστή μας από το «Blade Runner 2049», Sylvia Hoeks.

 

Short Bio Schoenaerts

Ο Matthias Schoenaerts γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου του 1977 στην πόλη Άντβερπ, στο Βέλγιο. Την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση ως ηθοποιός την έκανε δίπλα στον πατέρα του, σε ηλικία 13 ετών, στην ταινία «Daens» (1992), η οποία ήταν υποψήφια για ξενόγλωσσο Όσκαρ. Έχει παίξει και στις τρεις ταινίες του Ρόσκαμ. Για την ερμηνεία του στη «Μοσχαροκεφαλή» έχει κερδίσει μια σειρά από βραβεία. Το 2013 κέρδισε το Σεζάρ του πιο ελπιδοφόρου ηθοποιού για την ερμηνεία του δίπλα στη Μαριόν Κοτιγιάρ στην ταινία «Σώμα με σώμα» (De rouille et d’os) του Ζακ Οντιάρ. Φέτος, τον είδαμε να παίζει στο «Κόκκινο σπουργίτι» (Red Sparrow, 2017) δίπλα στην Τζένιφερ Λόρενς. Προσεχώς είναι να τον δούμε στις νέες ταινίες των Τόμας Βίντερμπεργκ και Τέρενς Μάλικ μεταξύ των άλλων, με τίτλους «Kursκ» και «Radegund» αντιστοίχως.

 

Short Bio Exarchopoulos

Η Adèle Exarchopoulos γεννήθηκε στις 22 Νοεμβρίου του 1993 στο Παρίσι και είναι ελληνικής καταγωγής. Το 2013, σε ηλικία 20 ετών, έγινε η νεαρότερη σε ηλικία ηθοποιός που κέρδισε Χρυσό Φοίνικα για την ερμηνεία της στην ταινία «Η ζωή της Αντέλ» (La vie d’Adèle). Η επόμενη ταινία στην οποία συμμετέχει είναι το «The White Crow» του Ρέιφ Φάινς, με πρωταγωνιστή τον ίδιο τον Φάινς, μια ταινία που παρουσιάζει την αυτομόληση του Ρούντολφ Νουρέγιεφ στη Δύση.

https://www.youtube.com/watch?v=4LSF4W1W5kc&feature=youtu.be