Από τον Γιώργο Ξανθάκη

Δεν περιλαμβάνονται ίσως στη λίστα των καλύτερων ταινιών σύμφωνα με τους κριτικούς. Όμως όποτε προβάλλονται, τρέχουν οι νέοι να τις γνωρίσουν και το ευρύ κοινό τις αγκαλιάζει με αγάπη παρακολουθώντας τις με την ίδια πάντα απόλαυση, όπως ακούει ξανά και ξανά τα αγαπημένα του τραγούδια.

Ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο /Le Samurai (1967) του Ζαν Πιέρ Μελβίλ

Ένας επαγγελματίας δολοφόνος, ο οποίος σχεδιάζει με κάθε λεπτομέρεια τους φόνους του, κάνει το μοιραίο λάθος και βρίσκεται σε ολοένα πιο δεινή θέση. «Δεν θα υπήρχε μεγαλύτερη μοναξιά από του τίγρη στην ζούγκλα, εάν δεν υπήρχε εκείνη του σαμουράι» μας πληροφορεί ο πεσιμιστής Μελβίλ στην πιο ελεγειακή και βαθύτατα υπαρξιακή ταινία του. Εμβληματικό φιλμ νουάρ της γαλλικής σχολής που επηρέασε δεκάδες μεταγενέστερους σκηνοθέτες σε ότι αφορά τη σκιαγράφηση της μοναξιάς του μοναχικού ήρωα στη μεγαλούπολη.

Καζαμπλάνκα / Casablanca (1942) του Μάικλ Κέρτιζ

Ένα όμορφο ρομαντικό μελόδραμα, με φόντο την υπό γερμανικό έλεγχο Καζαμπλάνκα την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αξέχαστες ερμηνείες, με επικεφαλής το ζευγάρι Μπόγκαρτ – Μπέργκμαν να αντιστέκεται στη ναζιστική θηριωδία αλλά και να θυσιάζει τον έρωτά του για χάρη της Αντίστασης.Ο Κέρτιζ κίνησε με δεξιοτεχνία όλα τα πρόσωπα, καταφέρνοντας να δημιουργήσει την κατάλληλη ατμόσφαιρα και τον σωστό ρυθμό, διανθίζοντας τις σκηνές του με χιούμορ.

Τσαινατάουν /Chinatown (1974) του Ρόμαν Πολάνσκι

Ενα εκπληκτικό φιλμ νουάρ που απηχεί τα μυθιστορήματα των Ρέιμοντ Τσάντλερ και Ντάσιελ Χάμετ. Πρόκειται για ένα θρίλερ μυστηρίου, με γερές δόσεις αγωνίας, πολύ μυστήριο, παρακμιακή ατμόσφαιρα και απρόσμενες ανατροπές.

Πρωτίστως διαθέτει ένα εκπληκτικό σενάριο, δαιδαλώδες, αλλά αψεγάδιαστο, που παρασύρει το θεατή κρατώντας αδιάπτωτο το ενδιαφέρον του και κλιμακώνεται σταδιακά όσο περνά η ώρα, μέχρι να φτάσει η στιγμή ενός πραγματικά εμπνευσμένου φινάλε.

Ο τρίτος άνθρωπος/ The third man (1949) του Κάρολ Ρηντ

Ενας άνεργος συγγραφέας, φτάνει στη μεγαλούπολη Βιέννη και τη βρίσκει χωρισμένη στα δύο από τους νικητές συμμάχους και «πεινασμένη» καθώς υπάρχουν λίγες προμήθειες και η μαύρη αγορά ανθίζει. Φτάνει μετά την πρόκληση ενός πρώην συμμαθητή και φίλου που του πρόσφερε δουλειά , για να μάθει πως εκείνος σκοτώθηκε πρόσφατα σε ένα παράξενο τροχαίο. Μιλώντας, λοιπόν, με τους φίλους και τους συνεργάτες του παρατηρεί πως οι ιστορίες τους αντιφάσκουν. Και έτσι αποφασίζει να ανακαλύψει την αλήθεια.

Πρόκειται για ένα θρίλερ με εξπρεσιονιστική ατμόσφαιρα,  έξοχες ερμηνείες και με φόντο τα εξωτερικά, αλλά και εσωτερικά ερείπια που άφησε ο πόλεμος.

Γυμνοί στον Ήλιο/ Plein Soleil(1960) του Ρενέ Κλεμάν

 Ο κατασκότεινος πυρήνας του θαυμάσιου πρώτου και καλύτερου μυθιστορήματος της Πατρίτσια Χάισμιθ με ήρωα τον Τομ Ρίπλεϋ, έναν από τους πιο σαγηνευτικούς αρνητικούς ήρωες της λογοτεχνίας, συλλαμβάνεται μέσα στο αναγεννησιακό ιταλικό φως και στην κάψα του μεσογειακού καλοκαιριού.

Πίσω από την αστυνομική ίντριγκα, το σασπένς και τις συμβάσεις του ψυχολογικού θρίλερ που ο Ρενέ Κλεμάν χειρίζεται με μεγάλη σκηνοθετική δεξιοτεχνία, καραδοκεί το υπαρξιακό κενό, η μοναξιά και το αίσθημα της απώλειας.

Η άγρια συμμορία /The Wild Bunch (1969) του Σαμ Πέκινπα

Αριστουργηματικό αντιηρωικό γουέστερν, σπουδή του Σαμ Πέκινπα στη μυθολογία της Αγριας Δύσης. Μια συμμορία ξεπεσμένων παρανόμων, ύστερα από μια αποτυχημένη ληστεία, προσπαθεί να ξεφύγει από ένα απόσπασμα κυνηγών επικηρυγμένων, επικεφαλής του οποίου είναι ένα πρώην μέλος της. Ενα φιλμ που συμπυκνώνει θαυμάσια την προβληματική του γύρω από τον αναχρονιστικό, ρομαντικό ήρωα, που δεν μπορεί να προσαρμοστεί στα νέα ήθη μιας καινούριας εποχής, και ένα φιλμ εκπληκτικής εικαστικής δύναμης και ομορφιάς.

The party / Το πάρτυ (1968) του Μπλέικ Έντουαρντς

Ο Πίτερ Σέλερς ερμηνεύει τον Ινδό κομπάρσο σε ταινίες, που καταστρέφει κατά λάθος ολόκληρο το σκηνικό της ταινίας στην οποία δουλεύει, με αποτέλεσμα την πανηγυρική απόλυσή του. Μετά από λίγο καιρό, ο παραγωγός της ταινίας διοργανώνει ένα πάρτι, στο οποίο είναι καλεσμένη όλη η αφρόκρεμα του Χόλιγουντ. Στο πάρτι αυτό βρίσκεται και ο Ρούντι, καθώς το χαρτί που ήταν σημειωμένη η απόλυσή του μπερδεύεται με το χαρτί της λίστας του πάρτι. Τα απρόοπτα ξεκινούν με το που θα πατήσει πόδι στο πάρτι, καθώς το σπίτι κρύβει πολλές παγίδες.  Η ταινία είναι γεμάτη από τα πιο εμπνευσμένα, ξεκαρδιστικά γκαγκ που μας έδωσε ο αμερικανικός κινηματογράφος των τελευταίων δεκαετιών, γκαγκ που παραπέμπουν στο κλασικό μπουρλέσκο, αλλά και τα γκαγκ των καρτούν.

Οι Εντιμότατοι Φίλοι μου /Amici miei (1972) του Μάριο Μονιτσέλι

Φλωρεντία. Ο δημοσιογράφος Περότσι, ο αρχιτέκτονας Mελάντρι, ο μπάρμαν Nέκι, ο χειρούργος Σασαρόλι και ο κόμης Mασέτι, πενηντάρηδες στην ηλικία αλλά σκανταλιάρικα παιδιά στην ψυχή και το πνεύμα, στήνοντας φάρσες και κάνοντας χοντρές πλάκες, αναζητώντας μια οριστικά χαμένη νιότη. Πίσω από την ιστορία αυτή κρύβεται μια τραγική αντίληψη για τη ζωή, ποτισμένη σε ένα εκρηκτικό κοκτέιλ απελπισίας, μηδενιστικού χιούμορ και αυτοσαρκασμού.

Φρανκενστάιν Τζούνιορ/ Young Frankenstein (1974) του Μελ Μπρουκς 

Ο ευφυής δρ. Φρέντερικ Φρανκενστάιν, καθηγητής Ιατρικής, δεν μπορεί να κρύψει τη συγγένεια που έχει με τον τρελό επιστήμονα παππού του, όταν μαθαίνει πως κληρονόμησε τον πύργο των Φρανκεστάιν στην Τρανσυλβανία. Ετσι αφήνει την αρραβωνιαστικιά του και πηγαίνει στον πύργο, όπου εκεί γνωρίζει το προσωπικό του πύργου, τον καμπούρη Αϊγκορ, τη γοητευτική Ινγκα και τη μυστηριώδη Μπλούχερ. Με τις σημειώσεις του παππού του και τη βοήθεια του προσωπικού θα φέρει στη ζωή το Τέρας, που μετά από λίγο θα δραπετεύσει από τον πύργο και θα σπείρει τον πανικό και τον τρόμο στο χωριό. Ξεκαρδιστική παρωδία που διαθέτει ίσως την πιο αστεία σεκάνς του κινηματογράφου , την επίσκεψη του τέρατος στο σπίτι του τυφλού ερημίτη (Τζην Χάκμαν).

΄Ενας προφήτης μα τι προφήτης/ Life of Brian (1979) του Τέρι Τζόουνς

Ταινία καταστάσεων και παρεξηγήσεων, ασεβής σάτιρα πάνω στη θρησκεία και τη διαμόρφωση μυθολογιών, από τις πιο αστείες, δημοφιλείς αλλά και αμφιλεγόμενες. Παραγωγή με δυσκολίες στην εξεύρεση χρηματοδότησης λόγω της «βλάσφημης» – όπως χαρακτηρίστηκε – θεματικής της που γυρίστηκε στο Λονδίνο και την Τυνησία. Ο εξαμελής πυρήνας της ομάδας των Βρετανών – εξ ων ένας Αμερικανός, ο Τέρι Γκίλιαμ – Monty Python’s, μαζί με μια γερή ομάδα ηθοποιών, αναλαμβάνει να ερμηνεύσει πάνω από 40 ρόλους. Η ταινία δε γελοιοποιεί τον Ιησού. Βάλει κατά της ανθρώπινης βλακείας με ατάκες, σκηνές και σκετσάκια που δε στοχεύουν πουθενά, απλά είναι απίστευτα αστείες.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΞΑΝΘΑΚΗΣ 

Ζω και εργάζομαι στη νεοκλασική Ερμούπολη της Σύρου. Στη διδασκαλία των Φυσικών Επιστημών οφείλω το ζην, στο σινεμά το ευ ζην. Συμμετείχα στην δημιουργία κινηματογραφικής λέσχης στη Σύρο ,στη διοργάνωση του προγράμματος «ΠΑΜΕ ΣΙΝΕΜΑ» στα σχολεία των Κυκλάδων, συντάσσω την εβδομαδιαία κινηματογραφική σελίδα «Σινεπιλογές» στην Κυκλαδίτικη εφημερίδα «ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ» και διαχειρίζομαι κινηματογραφικά ιστολόγια και ομάδες. Την εμβάθυνση μου στο σινεμά την οφείλω στους Γιάννη Μπακογιαννόπουλο και Βασίλη Ραφαηλίδη που με τα κείμενα τους με έμαθαν να απολαμβάνω τα έργα των κορυφαίων auteurs. Κινητήρια δύναμη μου  η ρήση του Αντρέ Μπαζέν: “Ο κινηματογράφος είναι ένα ανοικτό παράθυρο στον κόσμο”.  Αγαπημένη μου ταινία παραμένει πάντα η μυθική “La strada” του Φελίνι.

Δείτε επίσης του ιδίου:

Επικίνδυνη Αποστολή – Η Πτώση /Mission Impossible: Fallout (2018) του Κρίστοφερ Μακουόρι