Ο Derek Vinyard (Edward Norton) είναι ένας ορκισμένος Αμερικάνος νεο-ναζί, ο οποίος καταλήγει στη φυλακή μετά από δολοφονία Αφροαμερικάνων που προσπάθησαν να ληστέψουν το αυτοκίνητο του. Ο μικρότερος αδερφός του Danny (Edward Furlong), που είναι αυτόπτης μάρτυρας όλης της σκηνής της δολοφονίας, μετά τη σύλληψη του, τον θεοποιεί και προσπαθεί να βαδίσει στα χνάρια του. Ο κόσμος του Derek, όμως, κατά την παραμονή του στη φυλακή, γυρίζει ανάποδα και βγαίνοντας προσπαθεί να αποτρέψει τον αδερφό του από το να ακολουθήσει το παράδειγμα του. Αυτή είναι με λίγα λόγια η ιστορία του American History X, μιας ταινίας που ψυχογραφεί με μοναδικό τρόπο όχι μόνο τους χαρακτήρες αλλά και την ίδια την κοινωνία. Ο Edward Norton, με την εντυπωσιακή ερμηνεία του (έχασε οριακά το Όσκαρ το 1998 από τον επίσης εκπληκτικό στο <<Η ζωή είναι ωραία>>, Roberto Benigni), παρότι δεν ήταν η πρώτη επιλογή για αυτό το ρόλο, απέδειξε ότι μπορεί να <<μιλήσει>> μέσα από αυτό το χαρακτήρα. Ο Tony Kaye, έχοντας πλαισιώσει τον Norton με ένα εξαιρετικό cast ηθοποιών που ο καθένας μοιάζει σαν να βιώνει αληθινά το ρόλο του, χτίζει αυτό το φιλμικό αριστούργημα.

Η πλοκή της ταινίας εκτυλίσσεται γύρω από τις προκαταλήψεις της αμερικάνικης κοινωνίας για τους αφροαμερικάνους, καθώς βλέπουμε να ξετυλίγεται μπροστά μας ένα αιματηρό παιχνίδι μίσους και <<οφθαλμόν αντί οφθαλμού>>. Μπορούμε να αντιληφθούμε και να κατανοήσουμε το πώς μέσα στην οικογένεια, στο σχολείο και στη γειτονιά, σε σχεδόν κάθε κοινωνική έκφανση της καθημερινότητας, καλλιεργούνται ρατσιστικές αντιλήψεις. Αν και η ταινία εξιστορεί το μίσος για τους αφροαμερικάνους, μας δίνει μια γενικότερη εικόνα για το πως γεννιέται το μίσος ενάντια σε οτιδήποτε διαφορετικό. Σκιαγραφώντας παράλληλα την ευαίσθητη εφηβική ηλικία και το πως επιδρούν στο ψυχισμό των νέων τα ακραία γεγονότα που αφορούν οικεία πρόσωπα ή καταστάσεις, διδασκόμαστε από τον Tony Kaye και τον David McKenna άλλο ένα μάθημα περί του ανθρώπινου ψυχισμού. Η ταινία κλείνει θυμίζοντάς μας ότι κάθε κακή αρχή έχει και ένα άσχημο τέλος και πως οι συνέπειες των πράξεων μας πολλές φορές στρέφονται εναντίον μας με τον χειρότερο και πιο τραγικό τρόπο.

Δε θα μπορούσα να πω τίποτα λιγότερο για αυτή την ταινία παρά το ότι τόσο τελειώνοντας όσο και κατά τη διάρκεια της σε βάζει σε σκέψεις για τις πράξεις, τις αντιλήψεις αλλά και τις γνώσεις σου. Αποτελεί ένα δυνατό μάθημα ζωής που αγγίζει την ψυχή σου όσο λίγες ταινίες. Τα γεγονότα και οι ήρωες είναι τόσο σωστά τοποθετημένα στο χωροχρόνο και πιστεύω ειλικρινά πως αυτή η ταινία έχει κάτι πολύ σημαντικό να δώσει στον καθένα που την βλέπει. Για μερικούς μπορεί να είναι λίγες ώρες διασκέδασης και για άλλους ένα γερό χαστούκι στις πιο βαθιά ριζωμένες προκαταλήψεις τους.

Θα τελειώσω υπενθυμίζοντας μια μεγάλη αλήθεια εξαιτίας της οποίας γεννήθηκε αυτή η ταινία και με την οποία κλείνει: Hate is a baggage. Life’s too short to be pissed off all the time (Danny Vinyard).

 

 

Στη χώρα μας κυκλοφόρησε με τον τίτλο

«Μαθήματα Αμερικανικής Ιστορίας»

 

Ζωή Γιαννακούλη

Έχω σπουδάσει στο ΕΚΠΑ, στο τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ από το οποίο αποφοίτησα το 2018.
Η αγαπημένη μου ασχολία είναι ο κινηματογράφος συνήθως με καλή παρέα.
Πιστεύω πως η ζωή μας χωρίς τις ταινίες, τη μουσική, το θέατρο, το χορό και κάθε άλλο κομμάτι
του πολιτισμού θα ήταν ρηχή και ψυχρή. Δίχως όλα αυτά δεν υπάρχει χώρος για έκφραση.