Ένα απόλυτα happy διήμερο πρόσφεραν οι Sad Lovers and Giants στο An Club!

Ένα απόλυτα happy διήμερο πρόσφεραν οι Sad Lovers and Giants στο An Club!

Ανταπόκριση – fotos & video live : Ντίμη Θεοδωράκη

SAD LOVERS AND GIANTS LIVE @ AN CLUB – 1 & 2/3/2019

 

Οι Sad Lovers and Giants «χτύπησαν» ένα χορταστικό διήμερο αυτή τη φορά στο An Club!

 

Περίμενα διακαώς το live των Sad Lovers And Giants στο Αn, καθώς συγκαταλέγονται σ’ ένα από τα πιο αγαπημένα μου συγκροτήματα. Πέρα όμως από το προσωπικό γούστο του καθενός ακροατή και θεατή, γεγονός αδιαμφισβήτητο παραμένει η ποιότητα, που διατηρεί αναλλοίωτη η μπάντα, όσον αφορά στο συνολικό θέαμα που προσφέρει κάθε φορά που παίζει για το ελληνικό κοινό, χωρίς να χρειάζεται ν’ αναλωθεί σε ιδιαίτερα ενεργητικές performances on stage.

 

Close to the sea – (I‘m lost in your plans, and faith leaves me slipping)

Οι Sad Lovers And Giants έχουν μια δύναμη και μια ενέργεια που θα την ζήλευε κάθε νεο-εισερχόμενος εικοσάρης μουσικός. Εκτός από την υπέροχη μαεστρία τους και έμπνευση που τους επιτρέπει να δημιουργούν συνεχώς μουσικές πανδαισίες για τ’ αυτιά μας, δεν χάνουν ούτε στο ελάχιστο κάθε φορά από την απόδοσή τους live, αλλά ούτε την όρεξη και το κέφι τους για να παίξουν ζωντανά!

 

Το πρώτο δικό τους τραγούδι που άκουσα κι έμεινε για πάντα χαραγμένο στην καρδιά μου ήταν το «Seven Kinds of Sin» (…Seven times I’ve heard my conscience cry, I’ve never worked out, why i need to live this tainted life).

 

Οι Sad Lovers and Giants με έντονα επικοινωνιακή διάθεση ήρθαν ξανά στην Αθήνα και μας έπαιξαν και τραγούδια από την τελευταία τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Mission Creep» (2018) βάζοντας πλώρη να κερδίσουν ακόμα περισσότερους fan… Πιστεύω ότι μας κέρδισαν όλους ανεξαιρέτως, κάνοντάς μας κοινωνούς μιας μοναδικής μουσικής εμπειρίας, κάθε βραδιά από τις δύο που έπαιξαν στο An Club!

Το δυνατό σημείο της μπάντας από την Αγγλία ήταν πάντα οι μελωδίες τους. Πολυμορφία ηχοχρωμάτων γεμάτα εικόνες και μουσικές «εμπειρίες», πολυφωνία ενορχηστρώσεων υφαίνουν ένα μαγευτικό μουσικό χαλί που σε ταξιδεύει στον ορίζοντα της μουσικής. Όταν η έμπνευση μετουσιώνεται σε μουσική, αναδεικνύει την αξία της ενοποιώντας τις διαφορετικές επιρροές, φτιάχνοντας ένα μουσικό παζλ, που η βάση του είναι η αισθητική του post-punk.

DAY ONE

Close To The Sea
In Flux
Alaska
Biblical Crows
Jungle Of Lies
Vendetta
Beauty Is Truth
Sleep (Is For Everyone)
Day Of Reckoning
Landslide
Failed Love Song
Seven Kinds Of Sin
Paradise
Things We Never Did

On Another Day
Man Of Straw
50-50

Cowboys
Lost In A Moment

 

Το live στο An την Παρασκευή ξεκίνησε θα μπορούσα να πω μέσα «σε κατανυκτική ατμόσφαιρα». Πολλοί οι fans που είχαν γεμίσει το Club και παρακολουθούσαν με ιδιαίτερη ευλάβεια τα πρώτα κομμάτια που έδιναν τη σειρά του το ένα στο άλλο, χωρίς να παρεμβάλλονται κουβέντες ενδιάμεσα. Οι Sad Lovers And Giants έπαιζαν με την ίδια ευλαβική συγκέντρωση και η επικοινωνία γινόταν με τα μάτια και το χειροκρότημα. Άψογη η εκτέλεση όλων των τραγουδιών, καθαρός ήχος και η φωνή του Garce Allard αναλλοίωτη, υπέροχος!

Η ατμόσφαιρα ζεσταινόταν σταδιακά, οι επευφημίες μεγάλωναν και όλοι απολαμβάναμε μαγεμένοι το ρετρό ταξίδι που ενέτεινε το σαξόφωνο του Allard. “Beautiful!”, όπως είπε και ο ίδιος με τη βαθιά του φωνή. Καταπληκτικός επίσης ήταν ο ντράμερ των Sad Lovers, ο οποίος δεν σταμάτησε λεπτό να «δίνει» το boost στα τραγούδια και η κιθάρα που «έτρεχε» σαν γάργαρο νερό, ιαματικό άκουσμα για το αυτί.

Sleep (Is For Everyone) και όλοι χρειαζόμαστε λίγο ύπνο παραπάνω, ακούμε να λέει ο συμπαθέστατος frontman.

Day Of Reckoning (…We leave our losses by the side of the road)

 

Failed Love Song (…Letters, unsent letters, the fold and fragment of each faded sheet)

Ξεχωρίζουμε για λόγους προσωπικούς, αλλά και αντικειμενικούς τα τραγούδια που έρχονται από τη μέση του live και μετά, όπως «Seven Kinds Of Sin», «Things We Never Did», «Man Of Straw» και «50-50» για το οποίο ο Garce χρειάστηκε να διαβάζει τους στίχους (το παίζουν μόνο κάθε φορά που έρχονται Ελλάδα;)

Η συναυλία έκλεισε με το «Lost In A Moment«, το οποίο όπως είπε ο Allard, το είχαν αφήσει για κάποιο λόγο στο ράφι για 30 χρόνια, ενώ ήταν πάντα ένα καλό τραγούδι.

 

 

2/3/2019

Το Σάββατο ξανά στο An για να εμπεδώσουμε την φοβερή συναυλία των Sad Lovers, αλλά και με την ελπίδα ν’ ακούσουμε ένα-δυο ακόμα τραγούδια, που δεν έπαιξαν την Παρασκευή. Η κατάσταση του Σαββάτου είναι συγκινητική και «απάλευτη». Ο κόσμος είναι τόσο πολύς που δεν χωράει να περάσει ούτε κουνούπι. Πιάνεις μια θέση – καλή ή κακή – και δεν κουνιέσαι. Συγκινητικό βέβαια ως θέαμα το γεγονός ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι ήρθαν να δουν ένα παλιό συγκρότημα που είναι γνωστό όμως σε μικρή μερίδα Ελλήνων.

Μπαίνω σχεδόν μαζί με την μπάντα στο Club και καταλαβαίνω πριν ανέβουν στη σκηνή ότι είναι πολύ ευδιάθετοι. Ένα 2ο ωραίο live μας περιμένει, σκέφτομαι. Και όντως ήταν, για εμάς που είχαμε την τύχη να είμαστε εκεί ή πάλι εκεί.

Οι παρακάτω στιχομυθίες ή λόγια του Garce Allard κυρίως, φανερώνουν μια μπάντα ζεσταμένη από το προηγούμενό τους live, εμφανώς χαρούμενη αν και «Sad», με περισσότερο εξωστρεφή διάθεση και όρεξη για λογοπαίγνια. Σας τους παραδίδω…

Landslide (I’m just lazing in the sunlight)

Garce Allard– «This is a song that remained unplayed for about 25 years, it’s called Landslide».

 

Your Skin And Mine (Your skin and mine sister in crime)

Garce Allard -«This is a song about incest. I should say I do not have a sister… so the police won’t wait for me at Heathrow».

 

– «I have to say, you are the most respectful, wonderful, appreciative audience!»

Garce Allard – «Beautiful too! If I dive off this stage, I will land on some really beautiful cushions!»

 

Κι ενώ κουρδίζουν τα όργανα, μετά το υπέροχο «Seven Kinds of Sin», ο  συνεχώς ευδιάθετος κιθαρίστας απευθύνεται στο κοινό για να το διασκεδάσει εν τω μεταξύ: «I could tell you a joke… Brexit! Big joke! I still try to forget it!»

-«This is our last song. I learnt today that is the most played song on Spotify! Three hundred and fifty billion plays! «

-«Yes, well they said that they were coming two million people tonight!»

 

Things We Never Did (…When we were dancing, I saw the look in your eye, Now we are strangers, Lost in a sea full of sighs)

Man Of Straw (… Like confession whispered slowly, Hate’s a word that’s spoken softly)

————————————————————————————————–
————————————————————————————————–
Garce -«I’ d like to read the prizes…The award for best singer… goes to me!
Now this a funny, little song. We did a single, after «Imagination», it’s called «Lost in a moment».
It was a single, we played it and we loved it at that time, but nobody seemed to like it at all.
So its a «hate» single, it just didn’t work. It was then, when I realised, that writing a good song, isn’t the guarantee of anything actually.
So we didn’t play it … until last October!
People say that sounds like The Smiths!
But let me tell you it was written before… a year!
Probably 13 months before «Hand In Glove!
I give you «Lost in a Moment«.

«I give my thoughts to you
Don’t ask for more
We’ve shared some moments
But that’s really all

And in my heart I fear you need much more»

 

Η συναυλία οδεύει προς το τέλος της, αλλά το κοινό έχει παραζεσταθεί και ανυπομονεί ν’ ακούσει αγαπημένα κομμάτια … ακούγεται μια γυναικεία φωνή: «Fifty-Fifty!«. O Allard απαντά χαμογελώντας: «Calm yourself, Madam!»
H μπάντα δίνει ξανά τις ευχαριστίες της, στο κοινό της, που την ακολουθεί αυτά τα δέκα χρόνια στα live της Αθήνας, στους ανθρώπους που απόψε ήρθαν να την ακούσουν, κάποιοι μάλιστα από το Ισραήλ και το L.A. και φυσικά στον Spilios, τον promoter, που όπως λέει, γνωρίζονται τόσα χρόνια και είναι υπέροχο να έχεις δικό σου έναν άνθρωπο από την πόλη στην οποία έρχεσαι να παίζεις.

Ακολουθεί το Like Thieves (…Slowly I’m learning What I should value most…).

 

«Πού είναι; Πού είναι;» ακούγεται από κάτω μαζί με πολλά σφυρίγματα. Η στιγμή που περιμένει κατά βάση το ελληνικό κοινό έφτασε και το 50:50 ξεκινάει με τον κόσμο από κάτω να χορεύει και να τραγουδάει λάμποντας από χαρά μες το ημίφως του An Club.
-«This is actually the last song! It’s such a shame! Come back to Watford with us! We could live in my house! I have to tell the wife! I have an unexpected guest, dear, I’ ll say…» . O Garce Allard σε τρελά κέφια!

Κι ένα ακόμα υπέροχο live Sad Lovers and Giants, full of heat, κυριολεκτικά και μεταφορικά, φτάνει στο τέλος του με το Colourless Dream (When I dreamt a careless dream, There was nothing there to stop me)…

————————————————————————————————-
DAY TWO

Close To The Sea

In Flux
Alaska
Biblical Crows
Jungle Of Lies
Vendetta
Beauty Is Truth
Sleep (Is For Everyone)
Day Of Reckoning
Landslide
Failed Love Song
Your Skin And Mine
Seven Kinds Of Sin
Paradise
Things We Never Did

Alice (Isn’t Playing)
Man Of Straw
Lost In A Moment

Like Thieves
50:50
Colourless Dream

 

Για τον συγγραφέα

Dimi Theodoraki

Ονοματεπώνυμο : Ντίμη Θεοδωράκη Σπουδές: Γαλλική Γλώσσα και Φιλολογία - Δημόσιες Σχέσεις & Διοίκηση στο Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών Καλλιτεχνικές Σπουδές: Θέατρο στο «Θέατρο Επί Κολωνώ» με την Ελένη Σκότη και Σύγχρονο Τραγούδι στο «Εθνικό Ωδείο Αθηνών» Δεν ζω χωρίς μουσική, θέατρο, ταινίες, ταξίδια Με σκοτώνει η στασιμότητα Αγαπώ να γνωρίζω ανθρώπους Με συγκινεί η ευγένεια της ψυχής Αναζητώ «το ωραίον και το υψηλόν» σε κάθε έκφανση της ζωής Αγαπημένος στίχος τραγουδιού: «Το πιο ωραίο είναι το επόμενο λιμάνι!»

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *