Το τελευταίο ταξίδι

«Χρόνια πανσέληνα που ταξίδεψες».  Άρχιζε το μήνυμα.

Τόσα πήγε, τόσα ήρθε, στις διαβάσεις των πόλεων είχε χαράξει τ’ αρχικά της, κάθε που πήγαινε αποτύπωνε με φως, σημάδι  στο χρόνο της αναπόλησης.

Σημείο στο χάρτη μιας εμπειρίας εικόνες φωνές, πολύχρωμος κι ασπρόμαυρος  κόσμος στο βλέμμα της. 

Τόσα είδα, τόσα κράτησα, ονόματα και ιστορίες πάνω στα πλακόστρωτα, στα μουσεία του κόσμου, στ’ αγάλματα που ζωντάνευαν τις νύχτες και της εξιστορούσαν ιστορίες ανθρώπων.

«Είσαι φήμη και δεν φυλακίζεσαι», τις είπε, «και όσο πήγαινες τόσο μεγάλωνες τα όρια της αγάπης.

Σ’ αγαπούσα, δε μ’ αγαπούσα, σ’ αγάπησα σαν το ταξίδι που δεν έκανες ακόμα.

Μια γουλιά νερό ο κόσμος και δεν σε ξεδίψασε, όσο μια βόλτα στο μονοπάτι μιας αγάπης που δεν έκανες ακόμα.

Που δεν εκπλήρωσες ακόμα και ήταν σαν μην πήγες πουθενά».

Έλεγε το τελευταίο του μήνυμα, που έκαψε.

Ενώ το δακρυσμένο βλέμμα της ατένιζε το συννεφιασμένο κενό στο μικρό παράθυρο του αεροπλάνου.

Βιογραφικό:

Ὁ Ὁδυσσέας Νασίοπουλος γεννήθηκε τὸ Σεπτέμβρη τοῦ 1982, σ ‘ἕνα ὁρεινό χωριό τῆς ἐπαρχίας Καλαμπάκας-Τρικάλων, ὀνόματι Κακοπλεύρι. Μαθήτευσε στην Καλαμπάκα, οἱ σπουδές του στὸ Τ.Ε.Ι. Κοζανής Ἡλεκτρολογίας, ἔμελλαν να μείνουν ἀνολοκλήρωτες, λόγῳ δυσμενῶν οἰκονομικῶν συγκηριῶν, και στροφῆς του προς τὸ γράψιμο, και δὴ τὴν ποίηση, διήγημα, σενάριο.Ἡ ἀδιάλλειπτη και συνεχής μελέτη τῶν ἀρχαίων Ἑλληνικῶν και τὸ διάβασμα, τὸν βοήθησαν, ὡς προς την βελτιώση τοῦ τρόπου γραφῆς. Ἔχει συμμετάσχει σὲ πλῆθος λογοτεχνικῶν διαγωνισμῶν πανελλήνιων και διεθνῶν ἀποσπώντας πολλά βραβεία, ἐπαίνους και τιμητικὲς διακρίσεις, ὅπως ἐπίσης καὶ συμμετοχές σ’ ανθολογίες και Λογοτεχνικά-Καλλιτεχνικά ἡμερολόγια. Ἡ «Ματαιοπονία», εἶναι ἡ πρώτη του ὁλοκληρωμένη ποιητικὴ συλλογή ποῦ ἔχει ἐκδοθεῖ, ὡς ἀποτέλεσμα, Α΄Βραβείου Πανθεσσαλικοῦ λογοτεχνικοῦ διαγωνισμοῦ τῶν Ἑκδόσεων Ἥρα Ἑκδοτική το 2012, στὸ Βόλο. Ζεῖ και ἐργάζεται στὰ Τρίκαλα, βοηθώντας στην οἰκογενειακή ἐπιχείρηση Ἀρτοποιεῖο. Ἡ «Πάλη για ἥλιο» εἶναι ἡ δεύτερη ποιητική του συλλογή που ἐκδίδεται, ἀπ’ τις  Πρότυπες Ἑκδόσεις Πηγή, Θεσσαλονίκη 2016.