Οι λάτρεις του σινεμά  που έχουν δει και ξαναδεί όλα τα καθιερωμένα κινηματογραφικά έργα ,που συμπεριλαμβάνονται στις αμέτρητες λίστες αξιολόγησης, μένουν πολλές φορές έκπληκτοι όταν ανακαλύπτουν το μεγαλείο άγνωστων ή άδικα υποτιμημένων ταινιών. Συνήθως  πρόκειται για έργα άσημων δημιουργών που όμως έκαναν μια εξαιρετική ταινία και μετά εξαφανίστηκαν ή έργα γνωστών σκηνοθετών που ήταν μπροστά από την εποχή τους και δεν έγιναν κατανοητά ή ατυχώς έμειναν στη σκιά των μεγάλων επιτυχιών τους . Αυτή είναι η κατηγορία των  ταινιών που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε «κρυμμένα κινηματογραφικά διαμάντια».

  • Γαλλικός τίτλος: Quelques jours avec moi
  • Σκηνοθεσία: Claude Sautet
  • Σενάριο: Claude Sautet, Jacques Fieschi , Jérôme Tonnerre , Jean-François Josselin
  • Ηθοποιοί: Daniel Auteuil (Martial Pasquier), Sandrine Bonnaire (Francine), Jean-Pierre Marielle (Monsieur Fonfrin), Dominique Lavanant (Madame Fonfrin), Danielle Darrieux (Madame Pasquier), Vincent Lindon (Fernand), Thérèse Liotard (Régine), Gérard Ismaël (Rocky) κ.α.
  • Μουσική: Philippe Sarde
  • Φωτογραφία: Jean-François Robin
  • Πρώτη προβολή: 1988
  • Διάρκεια:131 min
  • Προέλευση: Γαλλία

Claude Sautet: ο νηφάλιος ανατόμος της γαλλικής αστικής τάξης

Ο Claude Sautet (1924-2000) υπήρξε ένας εκλεκτικός σκηνοθέτης που γύριζε μια ταινία κάθε περίπου τέσσερα χρόνια .Ξεκίνησε την καριέρα του ως θεωρητικός του κινηματογράφου και σεναριογράφος. Καθιερώθηκε στη δεκαετία του 70 με ταινίες όπως «Σεζάρ και Ροζαλί» (1972) ,«Ο Βίνσεντ, ο Φρανσουά, ο Πολ και οι άλλοι» (1974), και «Μια απλή ιστορία» (1978) .Ωστόσο στην δεκαετία του 90 γύρισε τις πιο πετυχημένες ταινίες του , «Μια καρδιά τον χειμώνα» (1992) και  «Η Νέλι και ο κύριος Αρνό» (1996).

Ο Sautet έκανε έναν αστικό κινηματογράφο, με την «καλή γαλλική ποιότητα»  , καλοχτισμένο, ηθογραφικό και ψυχολογικό, με σπουδαίους ηθοποιούς, με ύφος και με ήθος. Οι ταινίες του σκιαγραφούν το γνήσιο Γάλλο αστό, ενώ επίκεντρο της θεματικής του είναι οι ανθρώπινες σχέσεις και η φθορά τους στο πέρασμα του χρόνου. Κύρια χαρακτηριστικά του έργου του είναι τα καλοδουλεμένα σενάρια, η λεπτότητα, το βάθος συναισθημάτων και οι εξαιρετικές ερμηνείες των ηθοποιών.

 

Η «ανθρώπινη κωμωδία» 

Το «Μερικές μέρες μαζί μου» είναι η πιο υποτιμημένη ταινία του Sautet , απρόβλητη σε πολλές χώρες όπως και στην Ελλάδα . Είναι ένα αταξινόμητο φιλμ που προκάλεσε αμηχανία σε κοινό και κριτικούς . Ωστόσο με το πέρασμα των χρόνων έχει αποκτήσει προστιθέμενη αξία με την θεματική διαχρονικότητα και το πρωτοποριακό ύφος της.
Κεντρικός χαρακτήρας είναι ο ,καταθλιπτικός αλλά ευφυής , Martial (Daniel Auteuil) που αφού πέρασε κάποιο διάστημα σε ψυχιατρική κλινική, επιστρέφει στην οικογένειά του. Ανάμεσα σ ‘αυτόν και τη σύζυγό του υπάρχει αποξένωση και αδιαφορία . Η μητέρα του (Danielle Darrieux) κατέχει μια αλυσίδα σούπερ μάρκετ. Ελπίζοντας ότι η ενεργή εργασία μπορεί να βελτιώσει την κατάστασή του, τον στέλνει να επιθεωρήσει μερικά επαρχιακά σούπερ μάρκετ. Το πρώτο ταξίδι του, τον οδηγεί στη Λιμόζ, όπου γρήγορα διαπιστώνει τη διεφθαρμένη διαχείριση του διευθυντή του υποκαταστήματος ,Fonfrin (Jean-Pierre Marielle). Ωστόσο όταν ο τελευταίος με παραδέχεται την κατάχρηση ,ο Martial όχι μόνο δεν τον απολύει αλλά γίνεται φίλος του. Σε αυτό συντείνει και η ακαταμάχητη έλξη που του ασκεί η υπηρέτρια του Fonfrin, Francine (Sandrine Bonnaire) που όμως έχει ήδη ερωτική σχέση με τον Fernand (Vincent Lindon) .Ο Martial αντί να συνεχίσει το ταξίδι του, της ζητά να περάσει «μερικές μέρες μαζί του» ενώ παράλληλα ενσωματώνεται στον ετερογενή κύκλο των φίλων της. Στην συνέχεια θα εμφανιστεί στο προσκήνιο ο Rocky (Gérard Ismaël), άνθρωπος του υποκόσμου. Η μέχρι τότε ανάλαφρη ατμόσφαιρα βαραίνει και ξεπροβάλλει το αποτρόπαιο πρόσωπο της βίας…

Η ταινία χωρίζεται άτυπα σε δύο μέρη. Το πρώτο ανάλαφρο ,με πινελιές σουρεαλιστικού χιούμορ που φέρνουν στο νου τον Μπουνιουέλ , με το εκκεντρικό ζευγάρι των Fonfrin να προσφέρει ένα διασκεδαστικό αντίβαρο στο ρομαντικό δράμα . Στο δεύτερο αλλάζει με σκηνοθετική μαεστρία ο ρυθμός, η ένταση και η κατεύθυνση προς ένα σκοτεινό ύφος που προσεγγίζει το σινεμά του Σαμπρόλ .
Ο Sautet συνθέτει μια σάτιρα της γαλλικής μπουρζουαζίας αλλά κυρίως μια περίπλοκη συναισθηματική ιστορία για δύο ανθρώπους, αντίθετους σε όλα .Επιλέγει μια σκόπιμη αφηγηματική χαλαρότητα , ώστε να μπορέσει ο θεατής να νοιώσει οικειότητα με τους χαρακτήρες και να μοιραστεί τα συναισθήματά τους. Ο κοινωνικός ανατόμος Sautet συνήθως περιορίζεται σε μια νηφάλια ,ρευστή και υποβλητική γραφή χωρίς ρωγμές και σκιές . Εδώ μας εκπλήσσει καθώς αποτολμά την τομή εισάγοντας το παράλογο ,τον κίνδυνο ,την οξύτητα . Κάτω από την ήρεμη επιφάνεια, αναδύονται τα βαθύτερα θέματα σε αντιθετικά δίπολα: τρέλα και λογική ,απογοητεύσεις και ελπίδες ,πικρίες και απλές στιγμές χαράς , υποκρισία και απρόβλεπτες φιλίες, διλήμματα και πεπρωμένο .Όλα δοσμένα με χάρη ,ενάργεια και ανθρώπινη θέρμη .
Ο Sautet ανατινάζει όλα τα κοινωνικά εμπόδια για να καταδείξει μόνο τους ανθρώπους. Ανθρώπους που αλλάζουν θέσεις σαν πιόνια στη σκακιέρα του γαλλικού αστικού τοπίου .Πλούσιοι και φτωχοί, πετυχημένοι και παρίες, επιχειρηματίες και υπηρέτριες , αστυνομικοί και μέλη του υποκόσμου. Όπως στις περισσότερες ταινίες του , το περιβάλλον των φίλων και της οικογένειας είναι ένα σημαντικό συστατικό στο δράμα .Και αν μοιάζει εντελώς ουτοπική αυτή η αναίρεση των κοινωνικών διαφορών και προκαταλήψεων , ο Sautet με κάποιο μαγικό τρόπο την κάνει να φαίνεται εύλογη.
Ο Daniel Auteuil συνθέτει μια ευαίσθητη ερμηνεία , ικανή να αναδείξει όλη την πολυπλοκότητα ενός χαρακτήρα που αισθάνεται ξένος στον κόσμο του ,ενώ στο ίδιο επίπεδο στέκονται η νατουραλιστική ερμηνεία της Sandrine Bonnaire και κυρίως η απολαυστικά κωμική φιγούρα του Jean-Pierre Marielle.
Το «Μερικές μέρες μαζί μου» είναι μια απλή και ειλικρινής ματιά στη ζωή και στον έρωτα . Σαν αισθησιακό άρωμα αφήνει στον θεατή τα ίχνη του, με ένα παντοτινό μεταίσθημα. Μια ταινία πολύ πιο βαθιά από ό, τι φαίνεται. Μια ταινία που την διαποτίζει μια άφατη μελαγχολία…