Δρόμος της φυγής

 

Βγήκε πικρανασαίνοντας ανάγκη μιας διαφυγής.

Ο αέρας μύριζε φθινόπωρο.

Δεν βαστούσε τίποτα στο πέρασμά του, δεν μετρούσε άλλο το εδώ.

Τα τοπία, οι άνθρωποι, τόσο ίδιοι, τόσο μακρινοί, τόσο ξένοι, και ας σε μεγάλωσαν στην σφιχτή αγκαλιά τους, συγγενείς και παλιοί φίλοι, στερώντας σου, αέρα και ελευθερία.

Τώρα ξανά στους ίδιους αυτούς αλλόμορφους δρόμους, των τυχαίων συναντήσεων, των ανεκπλήρωτων προορισμών, με την κεκτημένη ταχύτητα του φεύγω, σαν να μην υπήρξες πουθενά.

Με μόνη αποσκευή μια αλλαξιά καλοφορεμένος μνήμες.

Πήρε τους μυριοπερπατημένους δρόμους, τα ξανθοκόκκινα φύλλα θύμιζαν φθινόπωρο.

Σώματα που πήγαν και δεν στάθηκαν, που γύρισαν, σαν να μην πήγαν πρόωρα κουρασμένα, πρόωρα γερασμένα.

Να βρει, θέλοντας την ουσία του χαμένου του χρόνου, να ζήσει, λέγοντας λαχτάρα μιας άλλης δική του ζωής.

Πήρε των διαβάσεων, τα μυστικά φώτα, τις μοίρες κατεύθυνσης, προσπερνώντας σκέψεις και εικόνες, ζωές και άδοξες αγάπες, χαμόγελα και ματιές.

Και δεν στάθηκε πουθενά, αναμονή που δένει τις φωνές, μείνε εδώ· χαλυβδώνει τις ψυχές αμετανόητο έρωτα, ωριμάζει τις καρδιές ορθώνοντας ανάστημα της ἀγάπης, μείνε ἐδώ.

«Όχι, δεν είναι για μένα…», είπε και μελαγχόλησε, «όχι, όνειρο ήταν, ένα ονείρεμα και τίποτα άλλο…», και έκλεισε το παράθυρο, σκύβοντας το κεφάλι, που βλέπει στον ανοιχτό δρόμο.

 

 

Βιογραφικό:

Ὁ Ὁδυσσέας Νασίοπουλος γεννήθηκε τὸ Σεπτέμβρη τοῦ 1982, σ ‘ἕνα ὁρεινό χωριό τῆς ἐπαρχίας Καλαμπάκας-Τρικάλων, ὀνόματι Κακοπλεύρι. Μαθήτευσε στην Καλαμπάκα, οἱ σπουδές του στὸ Τ.Ε.Ι. Κοζανής Ἡλεκτρολογίας, ἔμελλαν να μείνουν ἀνολοκλήρωτες, λόγῳ δυσμενῶν οἰκονομικῶν συγκηριῶν, και στροφῆς του προς τὸ γράψιμο, και δὴ τὴν ποίηση, διήγημα, σενάριο.Ἡ ἀδιάλλειπτη και συνεχής μελέτη τῶν ἀρχαίων Ἑλληνικῶν και τὸ διάβασμα, τὸν βοήθησαν, ὡς προς την βελτιώση τοῦ τρόπου γραφῆς. Ἔχει συμμετάσχει σὲ πλῆθος λογοτεχνικῶν διαγωνισμῶν πανελλήνιων και διεθνῶν ἀποσπώντας πολλά βραβεία, ἐπαίνους και τιμητικὲς διακρίσεις, ὅπως ἐπίσης καὶ συμμετοχές σ’ ανθολογίες και Λογοτεχνικά-Καλλιτεχνικά ἡμερολόγια. Ἡ «Ματαιοπονία», εἶναι ἡ πρώτη του ὁλοκληρωμένη ποιητικὴ συλλογή ποῦ ἔχει ἐκδοθεῖ, ὡς ἀποτέλεσμα, Α΄Βραβείου Πανθεσσαλικοῦ λογοτεχνικοῦ διαγωνισμοῦ τῶν Ἑκδόσεων Ἥρα Ἑκδοτική το 2012, στὸ Βόλο. Ζεῖ και ἐργάζεται στὰ Τρίκαλα, βοηθώντας στην οἰκογενειακή ἐπιχείρηση Ἀρτοποιεῖο. Ἡ «Πάλη για ἥλιο» εἶναι ἡ δεύτερη ποιητική του συλλογή που ἐκδίδεται, ἀπ’ τις  Πρότυπες Ἑκδόσεις Πηγή, Θεσσαλονίκη 2016.