Έχει ήδη προσκληθεί η παράσταση του Θέατρου Τέχνης “Δούλες” του Ζαν Ζενέ σε μετάφραση-σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη στο “Festival dei miti contemporanei” της Scena Nuda  στην Καλαβρία στις 30 Νοεμβρίου 2019.

Είναι το ίδιο φεστιβάλ στο οποίο παρουσιάστηκε πέρυσι με μεγάλη επιτυχία η παράσταση του Θεάτρου Τέχνης “Ιούλιος Καίσαρ” του Σαίξπηρ σε σκηνοθεσία Νατάσσας Τριανταφύλλη, η οποία στις 6 Δεκεμβρίου 2019 θα παρουσιαστεί στο “Teatro della Città” της Κατάνια.

 

Θα ακολουθήσει όμως και η μετάκληση ελληνικών παραγωγών στην Ιταλία κατά τη σεζόν 2019-20.

Κριτική του #Fermouart για την παράσταση στο Θέατρο Τέχνης

https://fermouart.gr/2018/04/18/kati-trexei-me-ton-ioulio-kaisara/

Κριτικές για την περσινή παρουσίαση του Θεάτρου Τέχνης στην Καλαβρία με τον Ιούλιο Καίσαρα:

Paola Abenavoli il 25 nov , 2018 in Cultura:

“Σκηνική δύναμη και πρωτοποριακή ερμηνεία του «Ιούλιου Κάισαρα» από το θέατρο ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥΝ”. Ο «Ιούλιος Καίσαρας» που ανέβηκε από το Θέατρο Κάρολος Κουν της Αθήνας στην Bova, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Miti Contemporanei, υπό τη διεύθυνση της Teresa Timpano, υπήρξε κάτι περισσότερο από μια παράσταση. Η ατμόσφαιρα που επικράτησε κατά τη διάρκεια της παράστασης στην καρδιά της Βοva ήταν ακριβώς αυτή μια μαγικής συνάντησης. Στιγμές ιδιαίτερης συναισθηματικής εμπλοκής, αρχής γενομένης από τον εξωτερικό χώρο του πολιτιστικού κέντρου (όπου φιλοξενήθηκε το γεγονός) όταν ο χορός, άρχισε να αφηγείται την ιστορία μεταφέροντας κυριολεκτικά το κοινό μέσα στην παράσταση. Μια εξαιρετική ερμηνεία ενός από τους πλέον ταλαντούχους Έλληνες ηθοποιούς. Μια μοναδική σκηνική παρουσία που υπνωτίζει το κοινό το οποίο ξεχνά σχεδόν τους υπότιτλους, παρασυρμένο από τη δύναμη και την ικανότητα του Χαραλαμπίδη να το εμπλέκει στα διλήμματα, τις αμφιβολίες και τους στοχασμούς που το σαιξπηρικό δράμα προβάλει μέσα στην οικουμενικότητά τους.  Κι έτσι το κοινό αφήνεται να παρασυρθεί από τον ήχο της ελληνικής γλώσσας, την ικανότητα του ηθοποιού να αλλάζει πρόσωπα και χροιά φωνής, μεταφέροντας τον θεατή σε μια περιπέτεια πέρα από τον χρόνο. Μια νέα ανάγνωση του μύθου που ξεπερνά τα ιστορικά σύνορα για να μιλήσει για αισθήσεις και συναισθήματα οικουμενικά. Υπό την καθοδήγηση της σκηνοθέτιδος Νατάσας Τρανταφύλλη (που υπογράφει και την απόδοση του κειμένου μαζί με την Έλενα Τριανταφυλλοπούλου και τον ίδιο τον Χαραλαμπίδη) η παράσταση αγγίζει υψηλά επίπεδα, η σκηνική παρουσία εμπλουτίζεται με κάθε χρήσιμο στοιχείο, από τον φωτισμό ως τη μουσική (εκτός από το θέμα που ανήκει στον Λουντοβίκο Εϊνάουντι η μουσική επένδυση είναι ο ζωντανός ήχος των κρουστών του Πάνου Κούρτη), με στόχο το χτίσιμο μιας αβίαστης και πρωτοποριακής αφήγησης. Όλα αυτά, σε συνδιασμό με την ερμηνεία του πρωταγωνιστή που πλαισιώνεται από την εξίσου εντυπωσιακή Ελεάννα Γεωργούλη, συνθέτουν μια παράσταση-σύμβολο του σημαντικής πορείας-αποστολής του θεάτρου Κάρολος Κουν, την ερμηνεία του κλασσικού μύθου μέσα από μια σύγχρονη ματιά, αντλώντας από το παρελθόν και ατενίζοντας το μέλλον μέσα από την καλλιτεχνική πρωτοπορία.

Ilena Ambrosio 28/11/18 – paneacquaculture.net

Tο Φεστιβάλ Σύγχρονοι Μύθοι (Miti Contemporanei) επέλεξε να παρουσιάσει μία από τις μεγαλύτερες ελληνικές σκηνές, το θέατρο Κάρολος Κουν της Αθήνας για να ανεβάσει στη σκηνή έναν άλλο μύθο, εκείνον του Ιούλιου Καίσαρα. Η μεταφορά του σαιξπηρικού έργου – άλλος μύθος ο Σαίξπηρ – σε σκηνοθεσία της Νατάσας Τριανταφύλλη, μια νέα σκηνοθέτιδα που έχει να επιδείξει σημαντικές συνεργασίες, όπως αυτή με τον Bob Wilson, εμπειρίες άμεσα ανιχνεύσιμες  στην στιλιστική καινοτομία της δουλειάς της.  Τίτλος: Δεν είναι δύσκολο να κατανοήσεις τους λόγους της φήμης του (Ρένου Χαραλαμπίδη), η σκηνική παρουσία του είναι αφοπλιστική, καταφέρνει με επιδεξιότητα να αλλάζει πρόσωπα και να μεταφέρει τον θεατή σ’ έναν «Ιούλιο Καίσαρα» παγκοσμίου εμβέλειας. Η ερμηνευτική ικανότητά του έχει τη δύναμη να κάνει ρο κοινό να ξεχνά ότι η παράσταση είναι στα ελληνικά, το αναγκάζει να ξεχάσει τους υπέρτιτλους, και να αφοσιωθεί στη δική του ερμηνεία. Η ελληνικότητα αντανακλάται στον τρόπο που ζουν και αντιλαμβάνονται το θέατρο χωρίς εμμονή στον κλασικισμό, αλλά δίνοντας μια νέα ανάγνωση μέσα από ένα σύγχρονο βλέμμα. Αυτό αποδεικνύεται από τη σκηνοθεσία μέσα από τη σοφή χρήση του φωτισμού ως εργαλείο δόμησης της αφήγησης – για να υπογραμμίσει τον εσωτερικό διάλογο του πρωταγωνιστή με την ψυχή του – και την αποδόμηση της σκηνής, με την ανατροπή της σχέσης μεταξύ θεατών και ηθοποιών στο αρχικό κομμάτι της παράστασης. Κι όλα αυτά για να τονιστεί μία από τις σημαντικότερες πτυχές αυτής της παραγωγής που, όπως τονίζεται από το Θέατρο Κάρολος Κουν, βασίζεται στην ανάλυση της δυναμικής της ανθρώπινης ψυχής, στην εσωτερική διαμάχη ανάμεσα σε καλό και κακό, στα όρια και τις αδυναμίες.

 il metropolitano.it

Μεγάλη επιτυχία για την παράσταση της ελληνικού θεάτρου «Κάρολος Κουν». Μια θεατρική στιγμή υψηλοτάτου επιπέδου, με την πρωτοποριακή σκηνοθεσία  της Νατάσσας Τριανταφύλλη, που ανύψωσε το σεξπηρικό δράμα πέρα ​​από το χρόνο και το χώρο, αναδομώντας το σκηνικό, ξεκινώντας από την πλατεία και τοποθετώντας αρχικά το κοινό στη σκηνή, δημιουργώντας μια νέα τάξη που θα ανατρέψει στη συνέχεια. Τα φώτα δεν συνοδεύουν αλλά χτίζουν την αφήγηση, ενώ τα κρουστά όργανα παίζονται ζωντανά, στη σκηνή, από έναν από τους διασημότερους Έλληνες μουσικούς, τον Πέτρο Κούρτη. Αλλά είναι κυρίως ο πρωταγωνιστής που κερδίζει το κοινό (και χθες το βράδυ η παράσταση ήταν sold out), το οποίο μοιάζει να «ξεχνάει» τους υπότιτλους στα ιταλικά και να να παρασύρεται από τον ήχο της ελληνικής γλώσσας και την εξαιρετική ερμηνεία του Ρένου Χαραλαμπίδη (ένας από τους καλύτερους και γνωστότερους Έλληνες ηθοποιούς, με πάνω από 50 ταινίες στο ενεργητικό του), με τη μεγαλειώδη σκηνική του παρουσία, την ικανότητα μετάλλαξης, την άψογη άρθρωση, «αιχμαλωτίζει» τους θεατές που βιώνουν συναισθήματα και σκέψεις εκτός χρόνου.