Ο Άρθουρ Φλεκ δουλεύει ως κλόουν το πρωί και ως stand up κωμικός τα βράδια. Πολύ γρήγορα συνειδητοποιεί ότι ο περίγελος είναι ο ίδιος και όχι αυτά που λέει ή κάνει. Το ανεξέλεγκτο και ενοχλητικό γέλιο του που ξεσπά τις λάθος στιγμές, αποδεικνύει ότι αδυνατεί να συντονιστεί με το κοινό του. Κι όσο προσπαθεί να ελέγξει την κατάσταση τόσο περισσότερο γελοιοποιείται και αφήνει τον εαυτό του εκτεθειμένο, ακόμα και σε περιστατικά βίας. Ο Άρθουρ, ο οποίος είναι αφιερωμένος στη φροντίδα της «εύθραυστης» μητέρας του, είναι σε διαρκή αναζήτηση της πατρικής αγάπης που δεν είχε ποτέ. Ψάχνει να την βρει είτε στον πλούσιο επιχειρηματία Τόμας Γουέιν, είτε στον παρουσιαστή της τηλεόρασης, Μιούρεϊ Φράνκλιν. Καθώς κινείται σε έναν υπαρξιακό φαύλο κύκλο, μεταξύ πραγματικότητας και τρέλας, αρκεί μια λανθασμένη επιλογή του, για να προκαλέσει μια αλυσιδωτή αντίδραση κλιμακούμενων και, τελικά, ολέθριων γεγονότων.

O Τοντ Φίλιπς ,δημιουργός των τολμηρών αλλά χοντροκομμένων κωμωδιών «Hangover» και «Σκυλιά του Πολέμου» ,με το «Joker»  υπερβαίνει κατά πολύ σε ποιότητα  τη μέχρι τώρα  φιλμογραφία του. Το φιλμ του έχει πολλαπλά δάνεια  από το σινεμά του Μάρτιν Σκορσέζε και ειδικότερα τον «Ταξιτζή» και τον «Βασιλιά για μια νύχτα» -κάνει μάλιστα μια ιδιοφυή αντιστροφή με τον ρόλο του Ντε Νίρο. Ο Φίλιπς δεν περιορίζεται στη καταγραφή της δυστυχίας και της ωμής  βίας αλλά αφήνει να αναδυθούν  ψήγματα  χιούμορ και ανθρωπιάς μέσα στην ζοφερή περιρρέουσα ατμόσφαιρα . Ιδιαίτερη μνεία χρειάζεται για την έξοχη φωτογραφία του Λώρενς Σερ και το ανησυχητικά υποβλητικό score της Ισλανδής Χιλντούρ Γκουαναντότιρ  που  συμβάλλουν στην οπτική ρευστότητα ,την  καθηλωτική ενσυναίσθηση και την μεθυστική δύναμη του φιλμ.

Ήδη η ταινία κέρδισε τον «Χρυσό Λέοντα» στη Βενετία, γεγονός που θα της εξασφαλίσει, όπως όλα δείχνουν, και μια θέση στην οσκαρική κούρσα. O Γιοακίν Φίνιξ λάμπει για άλλη μια φορά ως ψυχικά ασταθής κακοποιός αποδεικνύοντας ότι είναι ένας από τους καλύτερους ηθοποιούς της γενιάς του, ενώ επιτέλους ο Ντε Νίρο μας υπενθυμίζει πόσο μεγάλος ερμηνευτής είναι.

Το «Joker» είναι μια συναρπαστική πολιτική αλληγορία, που ανατρέπει την ιδέα όχι μόνο του κακού Τζόκερ, αλλά και του καλού Μπάτμαν .Είναι ανατριχιαστικό αλλά και νοσηρά σαγηνευτικό, ζοφερό αλλά και μηδενιστικό, υπερβίαιο αλλά και καταθλιπτικό. Αν και διαδραματίζεται στο Γκόθαμ Σίτυ  του 1981  θα μπορούσε να είναι ένας καθρέφτης του σήμερα:  φτώχεια, ανεργία , ανεπαρκής κοινωνική φροντίδα, ανεξέλεγκτη βία, χυδαία ΜΜΕ που υπνωτίζουν και χλευάζουν τους αδύναμους. Το ερώτημα που διατυπώνεται με ενάργεια και ένταση από την ταινία είναι σαφές και ξεκάθαρο: ποιος γεννάει τη βία και ποιος τελικά οπλίζει το χέρι του κάθε  ψυχικά διαταραγμένου Τζόκερ;