Η πόλη στο πάτωμα

Ήταν μια πόλη, μέσα στην πόλη, που όλοι την περπατούσαν, κι όλοι την αγνοούσαν, την ήξεραν οι γλώσσες των ανθρώπων ως η πόλη στο πάτωμα, καθότι δεν είχε όνομα δικό της.

Οι σκιές την ήξεραν ως «Ονειρόπολη».

Κάνεις δεν ξέρει πότε χτίστηκε, ποιος την έφτιαξε, άλλοι είπαν, πως είναι μόνο ένας μύθος σαν αυτούς τους περίεργους αστικούς.

Άλλοι πάλι πιο αιθεροβάμονες λένε, πως την θεμελίωσαν τα πετάμενα όνειρα των ανθρώπων. Εκείνα που δεν βρήκαν εκπλήρωση στα αδιάκοπα ποδοβολητά τους, την εφήμερη ζωή.

Και κείνα ζούσαν εκεί την δική τους μικρή ζωή.

Τις ήσυχες νύχτες, αν περπατούσες διαβάτης στα κακοτράχαλα πεζοδρόμια, αν πρόσεχες, θα ‘βλεπες, να τρεμοπαίζουν τα λειψά φώτα της.

Θ’ άκουγες τα τραγούδια, τις χαρές και λύπες τους, ξανά και ξανά.

Ω! Είναι μια υπέροχη, ανέμελη, καθαρή, ομορφοχτισμένη πόλη.

Τα σπίτια τους, τα κτίρια τους ήταν αληθινά τεχνουργήματα, οι ναοί τους μαρμοχτισμένοι.

Τα πάντα ήταν σαν ονείρεμα πλέριας δημιουργίας.

Όπως το ήθελαν τα όνειρα τους.

Κανείς δεν δούλευε σ’ αυτήν, μόνο έκανε ό,τι αληθινά αγαπούσε, και δημιουργούσε, δεν υπήρχαν χρήματα, τι τα ‘θέλαν άλλωστε.

Οτιδήποτε χρειαζόταν το αντάλλασσαν.

Ω! Ήταν εξαίσια πόλη, μόνο που έλειπαν οι άνθρωποι.

Ήταν η φανταστική, σαν αληθινή πόλη κάτω απ’ το οδόστρωμα, στο πάτωμα των ανθρώπων κι ήταν τα χαμένα όνειρα τους.

 

 

Βιογραφικό:

Ὁ Ὁδυσσέας Νασίοπουλος γεννήθηκε τὸ Σεπτέμβρη τοῦ 1982, σ ‘ἕνα ὁρεινό χωριό τῆς ἐπαρχίας Καλαμπάκας-Τρικάλων, ὀνόματι Κακοπλεύρι. Μαθήτευσε στην Καλαμπάκα, οἱ σπουδές του στὸ Τ.Ε.Ι. Κοζανής Ἡλεκτρολογίας, ἔμελλαν να μείνουν ἀνολοκλήρωτες, λόγῳ δυσμενῶν οἰκονομικῶν συγκηριῶν, και στροφῆς του προς τὸ γράψιμο, και δὴ τὴν ποίηση, διήγημα, σενάριο.Ἡ ἀδιάλλειπτη και συνεχής μελέτη τῶν ἀρχαίων Ἑλληνικῶν και τὸ διάβασμα, τὸν βοήθησαν, ὡς προς την βελτιώση τοῦ τρόπου γραφῆς. Ἔχει συμμετάσχει σὲ πλῆθος λογοτεχνικῶν διαγωνισμῶν πανελλήνιων και διεθνῶν ἀποσπώντας πολλά βραβεία, ἐπαίνους και τιμητικὲς διακρίσεις, ὅπως ἐπίσης καὶ συμμετοχές σ’ ανθολογίες και Λογοτεχνικά-Καλλιτεχνικά ἡμερολόγια. Ἡ «Ματαιοπονία», εἶναι ἡ πρώτη του ὁλοκληρωμένη ποιητικὴ συλλογή ποῦ ἔχει ἐκδοθεῖ, ὡς ἀποτέλεσμα, Α΄Βραβείου Πανθεσσαλικοῦ λογοτεχνικοῦ διαγωνισμοῦ τῶν Ἑκδόσεων Ἥρα Ἑκδοτική το 2012, στὸ Βόλο. Ζεῖ και ἐργάζεται στὰ Τρίκαλα, βοηθώντας στην οἰκογενειακή ἐπιχείρηση Ἀρτοποιεῖο. Ἡ «Πάλη για ἥλιο» εἶναι ἡ δεύτερη ποιητική του συλλογή που ἐκδίδεται, ἀπ’ τις  Πρότυπες Ἑκδόσεις Πηγή, Θεσσαλονίκη 2016.