Βραδινές σκέψεις

 

Το ‘χείς, σε παράξενο, τα βράδια όταν η σιγαλιά απλώνει τ’ ασπρόμαυρο σεντόνι της και πέφτει βαριά στα ματοτσίνορα της έρημης πόλης. Όταν ησυχάζουν οι λέξεις που ειπώθηκαν στ’ αδιάκοπα ξεσπάσματα τους, στην εναγώνια συνθήκη τους, να βρούνε μια λογικοφανεί θέση. Και μετά εκεί όταν τα φώτα χαμηλώνουν, στην γωνιά του ο καθείς μετρά την μέχρι τούδε ζωή του, τις παρουσίες, απουσίες, τις ματαιώσεις, μιας θλίψης, μιας ευτυχίας το ανάστημα. Μέχρι να ‘ρθει το αύριο σαν χτες, και γίνει η μέρα μια νέα προσδοκία στους ίδιους δρόμους την παράλληλη ευθύνη, την μάχιμη ελπίδα να καλύψεις τα κενά, να παλέψεις, να κερδίσεις λύπες και χαρές με τις ίδιες παρουσίες σαν απουσίες κι απουσίες σαν παρουσίες.

-Με ποίον μιλάς; Ρώτησε εκείνη.

-Τόσο δυνατές είναι οι σκέψεις μου. Και τις ακούς;

-Ουρλιάζουν μέσα μου. Αντιχούνε στους τοίχους του σπιτιού. Παίζουν θέατρο σκιών στο λειψό φως. Γιατί απορείς; Αν δεν διάβαζα τις σκέψεις σου, δεν θα υπήρχα να στις ξορκίζω. Λοιπόν με ποιος μιλάς;

-Τίποτα, μαλώνω με την νύχτα του κόσμου, που με σκουντά να κοιμηθώ. Οι σκέψεις μου όμως αρμενίζουν σε χίλιες δυο στιγμές πρότερων, ύστερον κατοπινών λαθών συμπλέκοντας την ιστορία ζωή μου και ζωή μας.

-Και τι βρήκες λοιπόν;

-Έλα μεγάλο τίποτα. Ότι τελικά όλα είναι ψεύτικα, μια οφθαλμαπάτη, μια ψευδαίσθηση ότι ζούμε. Κι ό,τι μένει είναι το σημάδι ότι υπήρξαμε, μια σκιά στο τοίχο, ένας πίνακας ζωγραφικής. Φτάνει μόνο να κάνεις το καλό, αυτό αρκεί. Αυτή είναι η μοναδική αλήθεια.

-Κι συ δεν φοβάσαι την αλήθεια. Τίποτα λοιπόν; Εκτός από κάτι που ξέχασες. Ότι απ’ το τίποτα γεννιέται το κάτι, κι απ’ το κάτι το πάντα και τα πάντα. Φτάνει, ν’ αγαπηθούνε αληθινά δυο άνθρωποι κι όλα γίνονται πνεύμα κι ουσία.

-Σαν, να ‘χείς δίκιο.

-Είναι σε διαβάζω, σαν ανοικτό βιβλίο. Άντε πάμε στο κρεβάτι μας τώρα.

-Έρχομαι, αγάπη μου! 

 

Οδυσσέας Νασιόπουλος

Βιογραφικό:

Βιογραφικό:

Ὁ Ὁδυσσέας Νασίοπουλος γεννήθηκε τὸ Σεπτέμβρη τοῦ 1982, σ ‘ἕνα ὁρεινό χωριό τῆς ἐπαρχίας Καλαμπάκας-Τρικάλων, ὀνόματι Κακοπλεύρι. Μαθήτευσε στην Καλαμπάκα, οἱ σπουδές του στὸ Τ.Ε.Ι. Κοζανής Ἡλεκτρολογίας, ἔμελλαν να μείνουν ἀνολοκλήρωτες, λόγῳ δυσμενῶν οἰκονομικῶν συγκηριῶν, και στροφῆς του προς τὸ γράψιμο, και δὴ τὴν ποίηση, διήγημα, σενάριο.Ἡ ἀδιάλλειπτη και συνεχής μελέτη τῶν ἀρχαίων Ἑλληνικῶν και τὸ διάβασμα, τὸν βοήθησαν, ὡς προς την βελτιώση τοῦ τρόπου γραφῆς. Ἔχει συμμετάσχει σὲ πλῆθος λογοτεχνικῶν διαγωνισμῶν πανελλήνιων και διεθνῶν ἀποσπώντας πολλά βραβεία, ἐπαίνους και τιμητικὲς διακρίσεις, ὅπως ἐπίσης καὶ συμμετοχές σ’ ανθολογίες και Λογοτεχνικά-Καλλιτεχνικά ἡμερολόγια. Ἡ «Ματαιοπονία», εἶναι ἡ πρώτη του ὁλοκληρωμένη ποιητικὴ συλλογή ποῦ ἔχει ἐκδοθεῖ, ὡς ἀποτέλεσμα, Α΄Βραβείου Πανθεσσαλικοῦ λογοτεχνικοῦ διαγωνισμοῦ τῶν Ἑκδόσεων Ἥρα Ἑκδοτική το 2012, στὸ Βόλο. Ζεῖ και ἐργάζεται στὰ Τρίκαλα, βοηθώντας στην οἰκογενειακή ἐπιχείρηση Ἀρτοποιεῖο. Ἡ «Πάλη για ἥλιο» εἶναι ἡ δεύτερη ποιητική του συλλογή που ἐκδίδεται, ἀπ’ τις  Πρότυπες Ἑκδόσεις Πηγή, Θεσσαλονίκη 2016.