Συνέντευξη στη Ντίμη Θεοδωράκη

Θα μπορούσαμε να έχουμε γνωριστεί στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών ως φοιτητές και οι δύο της Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας. Η τύχη αποφάσισε να βρεθούμε συν-σπουδαστές του τότε νεοσύστατου Θεάτρου Επί Κολωνώ υπό την καθοδήγηση της Ελένης Σκότη.

Γνωρίζω τον Σταμάτη Ευσταθίου πολλά χρόνια και μπορώ να πω με σιγουριά ότι είναι ένας άνθρωπος που διακρίνεται για το ήθος του, τη στοχοπροσήλωσή του, το πάθος του και την αγάπη του για πράγματα δημιουργικά και άξια λόγου. Το νέο του καλλιτεχνικό δημιούργημα έχει έδρα το Μεταξουργείο και στη συνέντευξη που μας παραχώρησε, ερχόμαστε ένα βήμα πιο κοντά στο να γνωρίσουμε τη φιλοσοφία της ομάδας του “Άτροπος”, καθώς και το προσωπικό του όραμα.

Σταμάτη, πότε πρωτο-μπήκε μέσα σου το «μικρόβιο» του θεάτρου;

Το μικρόβιο το έχω μάλλον εκ γενετής… Στο μεγάλο σεισμό που έγινε στην Αθήνα στις αρχές του ’80, όταν η μητέρα μου μας φώναζε σε πανικό ν’ αφήσουμε το σπίτι και να κατέβουμε στο δρόμο ,εγώ θυμάμαι ότι το μόνο που έσωσα κατεβαίνοντας τις σκάλες ήταν το μικρό μου…κουκλοθέατρο!

Τι είναι για σένα το θέατρο; Mπορείς να φανταστείς τη ζωή σου χωρίς θέατρο;

Το θέατρο είναι ένας τόπος συνάντησης. Μιας συνάντησης που όμως γίνεται σ’ ένα διαφορετικό επίπεδο από αυτό της καθημερινότητας. Στην «ήπειρο» του θεάτρου αναβιώνουν δυο αρχετυπικές ανάγκες του ανθρώπου: αυτή της κοινότητας και αυτή της ιερότητας.

Ιδρυτής του “Άτροπος – Διεθνές κέντρο θεάτρου”, ποια μονοπάτια διέσχισες μέχρι να φτάσεις στη δημιουργία του;

Από τα 19 μου ταξιδεύω στον κόσμο. Και τα τελευταία δεκατρία χρόνια ταξίδευα στον κόσμο με όχημα το θέατρο. Τελειώνοντας τη Φιλοσοφική συνειδητοποίησα ότι το σώμα μου λαχταρούσε να δράσει δημιουργικά και μεταμορφωτικά. Ψάχτηκα με κάποιους δασκάλους του θεάτρου, αρχικά στην Ελλάδα, και σταδιακά δημιούργησα το δικό μου σύστημα και τη δική μου φιλοσοφία θεάτρου: το «Θέατρο της Σύνδεσης».

Στα δεκατρία χρόνια που ταξίδευα με όχημα το θέατρο δοκίμασα και εξέλιξα αυτό το σύστημα μέσα από διάφορες κουλτούρες και πλαίσια συνεργασίας και έρευνας. Δίδαξα, έπαιξα, σκηνοθέτησα, έκανα θεατρικές-ανθρωπολογικές αποστολές στη Σιβηρία, στην Ινδία και αλλού. Τα τελευταία δύο χρόνια δημιούργησα το σχολείο για τον ηθοποιό – άνθρωπο «Thea-tr-anthropos» στην Οδησσό και στο Κίεβο.

Ποιους ανθρώπους, που συνάντησες και συνεργάστηκες, θεωρείς ενδεχομένως μέντορές σου και ποιους τόπους, ως σημαντικούς σταθμούς στην μέχρι τώρα πορεία σου;

Ακόμα και οι άνθρωποι που βρέθηκαν στο διάβα μου και θεώρησα ότι δεν εντάσσονται είτε σε ανθρώπινο είτε σε θεατρικό επίπεδο είτε και στα δύο στο μονοπάτι μου και πάλι κάτι μου προσέφεραν via negative – διά της αρνητικής οδού…

Από εκεί και πέρα σε επίπεδο γνωσιακό και τεχνικό ο κατάλογος είναι μεγάλος… Στους δασκάλους μου συμπεριλαμβάνω θεωρητικούς του θεάτρου, δασκάλους που ποτέ δε γνώρισα δια ζώσης, αλλά η αύρα τους με άγγιξε (όπως Γέρζι Γκροτόφσκι, Μο Μπόγκαρτ, Ταντέους Καντόρ), αλλά και απλούς ανθρώπους «μη επαγγελματίες της τέχνης». Όμως δύο είναι οι δάσκαλοι με τους οποίους δούλεψα και που μου άνοιξαν, τολμώ να πω, «λεωφόρους» στην τέχνη, στη ζωή ευρύτερα: ο Σεργκέι Κοβαλέβιτς και ο Αντώνης Κουτρουμπής.

Με έδρα πλέον την Αθήνα, σε νέο χώρο, ξεκινήσατε ήδη πολύ δυναμικά. Μίλησέ μας για τις δράσεις, τις παραστάσεις και τα μαθήματα που λαμβάνουν χώρα εκεί, καθώς και τις μεθόδους πάνω στις οποίες δουλεύετε.

Στο ξεκίνημα μας κινούμαστε φέτος σε 5 άξονες: Τον εκπαιδευτικό, προτείνουμε δηλαδή κύκλους μακράς ή πιο σύντομης διάρκειας, καθώς και σεμινάρια που στόχο έχουν τη διαρκή άσκηση του ηθοποιού, του επαγγελματία αλλά και του απαιτητικού ερασιτέχνη. Διδάσκω εγώ προσωπικά το σύστημα μου, το «Θέατρο της Σύνδεσης» προτείνοντας διαφορετική εστίαση ανάλογα με το εργαστηριακό πλαίσιο. Επίσης τμήμα της εκπαίδευσης αναλαμβάνει η στενή συνεργάτης μου Αλεξία Φωτιάδου, ενώ είχαμε και προσκεκλημένο εισηγητή τον δάσκαλο μου Σεργκέι Κοβαλέβιτς.

Ο δεύτερος άξονας είναι ο παραστασιακός: Ξεκινήσαμε με τη «Δημιουργία», μια παράσταση βασισμένη σε μύθους του κόσμου σχετικά με τη δημιουργία του που ταξίδεψε αρχικά στην Αγία Πετρούπολη, στη Μόσχα, στο Μινσκ, στην Οδησσό, στο Κίεβο και στην Κέρκυρα και που τώρα παρουσιάσαμε σε ελληνική εκδοχή για πρώτη φορά στην Άτροπο-Διεθνές κέντρο θεάτρου. Τώρα δουλεύω πάνω στην παράσταση «ΕΡΩΣ-ΑΓΑΠΗ». Μια δουλειά συνόλου, που αποτελεί καρπό μακρόχρονης έρευνας μου με σημείο αναφοράς κείμενα, όπως το «Συμπόσιο» του Πλάτωνα, και τα Βιβλικά «Άσμα Ασμάτων» και “Προς Κορινθίους επιστολή” του Αποστόλου Παύλου.

Ο τρίτος άξονας είναι το Διεθνές φεστιβάλ ερευνητικού θεάτρου που θα γίνει στις 15-16-17 Μαΐου 2020, που θα συμπεριλάβει και εργαστηριακό και παραστασιακό κομμάτι.

Ο τέταρτος άξονας οι θεματικές συμμετοχικές βραδιές ανταλλαγής, που γίνονται μια Κυριακή το μήνα. Ήδη πραγματοποιήθηκαν τον Δεκέμβριο του 2019 οι βραδιές ανταλλαγής ταξιδιωτικών εμπειριών και τραγουδιών γύρω από το τραπέζι, τον Ιανουάριο του 2020. Τον Φεβρουάριο προγραμματίσαμε βραδιά ανταλλαγής «μασκαρεμένων τραγουδιών» και για τον Μάρτιο βραδιά ανταλλαγής τελετουργικών εμπειριών.

Και ο τελευταίος άξονας είναι οι δράσεις εκτός Αθηνών. Έχουμε προς το παρόν προγραμματίσει εργαστήρι στη φύση με θέμα: «Θεατροποίηση πολυφωνικού τραγουδιού». Υπό σχεδιασμό είναι άλλη μια δράση…

 

Έχει εμπόδια και δυσκολίες το νέο εγχείρημα;

Κάθε αρχή και δύσκολη. Θα πρόσθετα κάθε αρχή, μέση και τέλος! Έχεις να αντιμετωπίσεις δυσκολίες που κινούνται παράλληλα, σε διαχειριστικό, οργανωτικό, δημιουργικό, σχεδιαστικό επίπεδο.

Αλλά προσωπικά, αντί για προβλήματα προτιμώ να μιλάω για καινούριες καταστάσεις που σου προσφέρονται άνωθεν σαν δώρο εξέλιξης και όξυνσης της ευαισθησίας σου.

Τι το διαφορετικό μπορεί να δει κάποιος, όταν σας επισκεφτεί;

Μια εστία θεάτρου που δίνει χώρο στη γνώση και στην εμπειρία, στο άτομο, αλλά και στην κοινότητα μέσα από τη φιλοσοφία του Θεάτρου της Σύνδεσης. Χτίζουμε ένα χώρο που φιλοδοξεί ν’ αναδεικνύει τις ρίζες του τόπου μας και ταυτόχρονα να απλώνει κλαδιά στον κόσμο.

Εσύ προσωπικά τι προσδοκάς να λάβεις μέσα από την ενασχόλησή σου με αυτό;

Προσδοκώ να δώσω. Να δώσω όλη αυτή την εμπειρία που μάζεψα μέσα από την περιπλάνηση μου στον κόσμο, καθώς και το όραμα μου για ένα θέατρο που υπερβαίνει τη διασκέδαση, τη διανόηση και την εκκεντρικότητα και αναζητά το συντονισμό με τη συλλογική μνήμη, τα αρχέτυπα, το ιερό αλλά και το εδώ και τώρα του ηθοποιού-ανθρώπου.

Προσδοκώ επίσης να δημιουργήσω συνθήκες συνάντησης, που ξεπερνούν τον στενό πυρήνα της θεατρικής δράσης και κινούνται στις παρυφές του.

Τελικά τι είναι αυτό που μετράει στη ζωή;

Προς το παρόν αυτό που μπορώ να πω είναι η δυνατότητα να δημιουργείς, να δημιουργείς κατ’ εικόνα και κατ’ ομοίωση του μεγάλου Δημιουργού…


 

Η παράσταση «ΕΡΩΣ ΑΓΑΠΗ» λαμβάνει χώρα στις 6 Μαρτίου, στο  Atropos International theater center – Άτροπος Διεθνές κέντρο θεάτρου στο Μεταξουργείο, έως τις 4 Απριλίου.

 

https://www.facebook.com/events/922362148221524/?active_tab=about

«ΕΡΩΣ ΑΓΑΠΗ»
Παράσταση – δρώμενο

ΘΕΑΤΡΟ ΑΤΡΟΠΟΣ – ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΕΝΤΡΟ ΘΕΑΤΡΟΥ ΑΤΡΟΠΟΣ

Η αγάπη είναι ο λόγος της ύπαρξης. Ακόμα καλύτερα είναι ο λόγος από τον οποίο υπάρχει ο άνθρωπος. Από αγάπη δημιουργεί, από αγάπη ονειρεύεται, προσεύχεται.. Από αγάπη αποκτά πρόσωπο…
Και ο έρωτας: Πού αρχίζει και πού τελειώνει; Ή μήπως δεν τελειώνει αλλά μεταμορφώνεται; Περιλαμβάνει την αγάπη; Το πάθος; Μήπως ο έρωτας είναι η αναπόφευκτη δοκιμασία στο δρόμο προς την αγάπη; Μήπως δηλαδή ο έρως ξεκινά από το ΕΣΥ για να καταλήξει στο ΕΓΩ ενώ η αγάπη υπάρχει στο ΕΣΥ για να καταλήξει στο ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΜΕΝΟ ΕΣΥ.
Η βαθειά αγάπη αναπόφευκτα οδηγεί σε μεταμόρφωση. Στο διάβα της αναμετράται με εσωτερικούς και εξωτερικούς «δαίμονες»… Ανήκει δηλαδή στη σφαίρα του πικρού σε αντίθεση με τον θάνατο που ανήκει στη σφαίρα του γλυκού. Η αγάπη δεν παραγγέλνεται, δεν περιγράφεται ούτε εξηγείται. Επί της ουσίας ανήκει στο σύμπαν της ποίησης, της προσωπικής εμπειρίας, της ακύρωσης του ιδίου θελήματος.
Όσο ο άνθρωπος δεν αναζητά στη σχέση άλλη μια εμπειρία αλλά την απόκτηση προσώπου, τότε η σχέση γίνεται ο κορμός που «άνωθεν» αντλεί αγάπη, έρωτα, στοργή για να τα κάνει κλαδιά, φύλα, καρπούς και να αναπτυχθεί προς τα έσχατα των εσχάτων…

Η παράσταση «ΕΡΩΣ ΑΓΑΠΗ» αποτελεί την ανάπτυξη θεατρικής δράσης σε μορφή σωματικής, φωνητικής και γεωμετρικής «παρτιτούρας», καρπό της μακρόχρονης έρευνας του Σταμάτη Ευσταθίου πάνω στο θέμα Έρως–αγάπη-στοργή με ομάδες ηθοποιών από διάφορες κουλτούρες του κόσμου. Στη συγκεκριμένη παράσταση 5 γυναίκες ηθοποιοί αναπνέουν, αντανακλούν, λαχταρούν αγάπη. Περνάνε διαδοχικά τόσο σε ατομικό όσο και σε ομαδικό επίπεδο τις φάσεις της αναζήτησης μιας ύπαρξης, της συνάντησης, της δοκιμασίας και της αλλαγής του εαυτού. Τα κείμενα αναφοράς είναι το «Συμπόσιο» του Πλάτωνα και τα Βιβλικά «Άσμα ασμάτων» και η Προς Κορινθίους επιστολή του Αποστόλου Παύλου (Ύμνος της Αγάπης). Επιπλέον οι ίδιες οι ηθοποιοί γράφουν δικά τους κείμενα και χρησιμοποιούν παραδοσιακά ελληνικά και ξένα τραγούδια.

Ηθοποιοί:
Αιμιλιανή Αβραάμ
Μαρία Καστάνη
Αγγελική Μπίνη
Αλεξία Φωτιάδου
Μαριλίζα Χρονέα

Σκηνοθεσία : Σταμάτης Ευσταθίου

** Διάρκεια: 1,30’

** Κάθε Παρασκευή & Σάββατο.

Από τις 6 Μαρτίου έως τις 4 Απριλίου 2020 

Ώρα: 21:00

** Εισιτήρια:
12€ Κανονικό
10€ Φοιτητικό, εκπαιδευτικοί, Αμεα και συνοδοί, άνεργοι (με επίδειξη κάρτας)
6€ Ηθοποιοί, σκηνοθέτες (με επίδειξη κάρτας)

** Τόπος:
ΆΤΡΟΠΟΣ Διεθνές κέντρο θεάτρου
Κωνσταντίνου Παλαιολόγου 26 (Μετρό Μεταξουργείο)
Πληροφορίες-κρατήσεις : Τηλ. 6949087039 / 6980940720

https://atropostheatre.blogspot.com/?fbclid=IwAR2pAW5yur9iiOW5qACTUsB9k3cHMA9CoxwrDHiek8bKNMBaViQfkyK2YMY

****** Με την ευγενική υποστήριξη:

– FermouArt (https://fermouart.gr/?fbclid=IwAR34veeV6M3k96zroI942hB1U6RvTcaGUolHmGOt11WLykdCJjddHhzrt10)


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ – ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ:

http://atropostheatre.blogspot.com/

Facebook: Atropos International theater center – Άτροπος Διεθνές κέντρο θεάτρου + Φίλοι του θεάτρου Άτροπος

Instagram: Atropos_theater_center

[email protected]


https://www.facebook.com/events/2535595366660561/

https://www.facebook.com/events/2232778330364583/