Φωτογραφία: ομάδα Up Storie 

 

 

Πάλι στο παράθυρο, η κουρτίνα κλειστή. Μέρα νύχτα η ίδια ιστορία. Συμπληρώναμε σχεδόν ένα μήνα δεύτερου εγκλεισμού και δεν έλεγε, να τελειώσει. Το σπίτι έλαμπε απολύμανση μέχρι λιποθυμίας. Ύστερα έπιανες την πολυθρόνα, και εγώ τον καναπέ, το βλέμμα μονίμως έξω. Αναζητά μια απόδραση.

“Έλα, πάμε μια βόλτα”, μου ‘λεγες, ατελείωτο περπάτημα, να εκτονώσουμε τις έγκλειστες σκέψεις.

Και ξεκινούσαμε, το μήνυμα έλεγε μετακίνηση έξι, φορούσαμε την μάσκα μας, εσύ μαύρη εγώ λευκή, και είμασταν σαν αντιγνωμίες ασπρόμαυρης σχέσης θαρρείς. Έπαιρνε το σούρουπο, κρύο ηλιοβασίλεμα, στο βάθος έρχεται σκοτάδι.

«Φοβάσαι;»  μου ΄λεγες.

«Τι να φοβάμαι;».

«Εσύ θα μου πεις» και με κοιτούσες μ’ αυτό το βλέμμα που έψαχνε όλες τις απαντήσεις.

«Φοβάμαι την ερημιά που απλώνει, την μοναξιά μας, το φόβο τους μη μας δούνε,  να σ’ αγγίζω, δίχως μια μάσκα να φιμώνει το φίλημα μας».

Σιώπησες, στάθηκες, σταθήκαμε, το μαγαζί μας, τα όνειρα μας. «Βιβλιοπωλείον, “το γνώθι σαυτόν”», έλεγε η επιγραφή, δεν είχαμε κλείσει δυο χρόνια λειτουργίας, και είχαμε ήδη πελατεία που σκόρπισε έτσι ξαφνικά, και έλεγες εκεί δίπλα στο ενοικιαζόμενο, να βάλεις και τραπεζάκια για καφέ, ποτό, τραγούδι, τώρα μόνο χρέη, απλήρωτη λογαριασμοί και ο φόβος του μόνιμου λουκέτου στα όνειρά μας. Έμοιαζε, να το πνίγει το σκοτάδι έτσι δίχως φώτα, που το κοιτούσαμε, με τα βιβλία τις βιτρίνας να σκονίζονται.

«Και πότε γνωρίσαμε τον εαυτό μας; Και πότε μάθαμε, τι θα πει ελεύθερη ζωή;» είπες, και σ’ έπιασα να δακρύζεις.

«Εγώ ξέρεις, τι φοβάμαι;» μου είπες.

«Τι;» αναρωτήθηκα.

«Ούτε την φτώχεια που βλέπω να ‘ρχεται, σκιερή κυρά. Φοβάμαι. Μη πεθάνω, έτσι φοβισμένος, σκλάβος στα δεσμά μιας απόλυτης παγκόσμιας γκρίζας ζωής άψυχης και ανέραστης».

Έβγαλες την μάσκα με θυμό, έκανες να την σκίσεις.

«Μη!», σου είπα, «θα μας δούνε».

Δεν έκανες πίσω, με κοίταξες στα μάτια, ένιωσα την φωτιά μέσα σου. Σε ήξερα, με ήξερα, θα σε ακολουθούσα παντού, έβγαλα την μάσκα, βρήκαμε ένα κάδο τις πετάξαμε. Τρέξαμε σπίτι μας. Είχαμε ξεχάσει την τηλεόραση ανοιχτή, έλεγαν για κρούσματα, φορείς, θανάτους, τρομολαγνεία, εμβόλια, και άλλο εγκλεισμό, και άλλη ερημία, στο βάθος σφράγισμα ανθρώπων. Με μια κίνηση τρομερής αγανάκτησης, άρπαξες την τηλεόραση την πέταξες κάτω, έσπασε με πάταγο. Ένιωσες λυτρωμένος, μου χαμογέλασες, σου χαμογέλασα. Σε ήξερα, με ήξερα, θα σ’ ακολουθούσα παντού, μαζέψαμε κάτι ρούχα, τα απαραίτητα, όσα χρειαζόμασταν για το κρύο, για τον δρόμο. Είμαστε νέοι, πολύ νέοι, για αυτήν την σκλαβιά, κανείς δεν θα μας σταματούσε.

«Πάμε;», μου είπες, και εγώ σου έγνεψα καταφατικά.

Ο δρόμος ατέλειωτη νύχτα, απαγόρευση κυκλοφορίας, πλήρης ερημιά. Κανείς, δεν θα μας σταματούσε. Ούτε ο φόβος μας, για το κυνηγημένο αύριο της στα ψηλά βουνά της ελευθερίας μας. Σε ήξερα, με ήξερα, κανείς δεν μας σταματούσε, ούτε ο θάνατος, είχαμε την ίδια φωτιά, τον ίδιο ήλιο, που έτσι ξαφνικά ανέτειλε μέσα μας και μας λύτρωνε απ’ όλα τους τα δεσμά.     

Οδυσσέας Νασιόπουλος

Τρίκαλα 

 


Βιογραφικό Οδυσσέας Νασιόπουλος:

Ὁ Ὁδυσσέας Νασίοπουλος γεννήθηκε τὸ Σεπτέμβρη τοῦ 1982, σ ‘ἕνα ὁρεινό χωριό τῆς ἐπαρχίας Καλαμπάκας-Τρικάλων, ὀνόματι Κακοπλεύρι. Μαθήτευσε στην Καλαμπάκα, οἱ σπουδές του στὸ Τ.Ε.Ι. Κοζανής Ἡλεκτρολογίας, ἔμελλαν να μείνουν ἀνολοκλήρωτες, λόγῳ δυσμενῶν οἰκονομικῶν συγκηριῶν, και στροφῆς του προς τὸ γράψιμο, και δὴ τὴν ποίηση, διήγημα, σενάριο.Ἡ ἀδιάλλειπτη και συνεχής μελέτη τῶν ἀρχαίων Ἑλληνικῶν και τὸ διάβασμα, τὸν βοήθησαν, ὡς προς την βελτιώση τοῦ τρόπου γραφῆς.

Ἔχει συμμετάσχει σὲ πλῆθος λογοτεχνικῶν διαγωνισμῶν πανελλήνιων και διεθνῶν ἀποσπώντας πολλά βραβεία, ἐπαίνους και τιμητικές διακρίσεις, ὅπως ἐπίσης καὶ συμμετοχές σ’ ανθολογίες και Λογοτεχνικά-Καλλιτεχνικά ἡμερολόγια. Ἡ «Ματαιοπονία», εἶναι ἡ πρώτη του ὁλοκληρωμένη ποιητικὴ συλλογή ποῦ ἔχει ἐκδοθεῖ, ὡς ἀποτέλεσμα, Α΄Βραβείου Πανθεσσαλικοῦ λογοτεχνικοῦ διαγωνισμοῦ τῶν Ἑκδόσεων Ἥρα Ἑκδοτική το 2012, στὸ Βόλο. Ζεῖ και ἐργάζεται στὰ Τρίκαλα, βοηθώντας στην οἰκογενειακή ἐπιχείρηση Ἀρτοποιεῖο. Ἡ «Πάλη για ἥλιο» εἶναι ἡ δεύτερη ποιητική του συλλογή που ἐκδίδεται, ἀπ’ τις  Πρότυπες Ἑκδόσεις Πηγή, Θεσσαλονίκη 2016.