Αν ήσουν μια σκέψη, τι θα ήσουν;

Και αν ξέρεις, πώς κάθε σκέψη πλάθει τις στιγμές και δίνει ενέργεια στις μορφές, διαπερνά τους τοίχους, σπάει τα όρια της ύλης.

Πάει ψηλά, μακριά, μέχρι να βρούνε τον δικό τους ουρανό. 

Σε σχημάτισα από φως, δεν ξέρω από σκιές, αν και μεγάλωσα μες τις σκιές, τις βλέπω να έρπουν στις γωνιές.

Και συ δεν ανήκεις σ’ αυτές.

Ξέρω, θέλεις, ν’ αλλάξεις τον κόσμο πριν σ’ αλλάξει αυτός.

Ξέρω, έχεις απελεύθερη ψυχή και δεν θέλεις, να μπαίνεις σε δεσμά, φως με φως πάντα μονοιάζει.

Και τώρα στα έσχατα των ημερών που το ξεχώρισμα αρχίζει πες μου, θα έρθεις μαζί μου;

Στο έχω, πει δεν ανήκω εδώ, μικρός ταξίδευα νοερά στ’ αστέρια, άπλωνα τα χέρια έκανα να μαζέψω, και τ’ άφηνα ξανά στον έναστρο ουρανό.

Είχα σημαδέψει μάλιστα ένα, το είπα σπίτι μου κάπου στα νοτιοανατολικά ήταν και ήταν το λαμπρότερο απ’ όλα, από τότε ψάχνω ουρανό ανοιχτό να το βλέπω. Θα έρθεις μαζί μου, λοιπόν εκεί ψηλά.

Βλέπω ένα ανεξερεύνητο κόσμο στα μάτια σου, θα πάρω τον δρόμο που οδηγεί στην καρδιά σου, και ας είναι απροσπέλαστος, θα βρω τον τρόπο, και τότε όλα θα γίνουν δυνατά για μας, εκεί ψηλά.

Στο είπα, στο αίμα μου ρέουν όλες οι μνήμες του ανθρώπου, το σώμα είναι το όχημα που ταξιδεύει η ψυχή μας.

Και είναι θαρρείς σαν να ξέρω, όλα όσα έγιναν πριν στα βαθιά, τα πολυαιώνια, όλων των πατρογονικών γενεών, ηρώων και θεών που δεν ξέρουν, να μιλούν τίποτε άλλο παρά μόνο Ελληνικά.

Λοιπόν, θα έρθεις μαζί μου, θα τους απαρνηθείς μαζί μου, φως με φως πάντα ταιριάζει.

Πες μου τώρα, πριν ανοίξουν τα χάσμα της γης, πριν η οργή της θάλασσα πνίξει τον κόσμο στις στάχτες του.

Λοιπόν, θα έρθεις;  

Μαζί θα τους νικήσουμε πιο εύκολα το σκοτάδι τους, θα σπάσουμε πιο δυνατά τα δεσμά του γκρίζου κόσμου τους.

Και ύστερα, ελεύθεροι θα υψωθούμε εκεί ψηλά, στο σπίτι μας, που ανήκουμε. Λοιπόν θα έρθεις μαζί μου;

Έγραψε, και υπέγραψε «Ο ήλιος σου», το έβαλε στο φάκελο, με την ένδειξη «προς εκείνη», και το άφησε, να ταξιδέψει στον έναστρο ουρανό.  

Οδυσσέας Νασιόπουλος

Τρίκαλα

Βιογραφικό Οδυσσέας Νασιόπουλος:

Ὁ Ὁδυσσέας Νασίοπουλος γεννήθηκε τὸ Σεπτέμβρη τοῦ 1982, σ ‘ἕνα ὁρεινό χωριό τῆς ἐπαρχίας Καλαμπάκας-Τρικάλων, ὀνόματι Κακοπλεύρι. Μαθήτευσε στην Καλαμπάκα, οἱ σπουδές του στὸ Τ.Ε.Ι. Κοζανής Ἡλεκτρολογίας, ἔμελλαν να μείνουν ἀνολοκλήρωτες, λόγῳ δυσμενῶν οἰκονομικῶν συγκηριῶν, και στροφῆς του προς τὸ γράψιμο, και δὴ τὴν ποίηση, διήγημα, σενάριο.Ἡ ἀδιάλλειπτη και συνεχής μελέτη τῶν ἀρχαίων Ἑλληνικῶν και τὸ διάβασμα, τὸν βοήθησαν, ὡς προς την βελτιώση τοῦ τρόπου γραφῆς.

Ἔχει συμμετάσχει σὲ πλῆθος λογοτεχνικῶν διαγωνισμῶν πανελλήνιων και διεθνῶν ἀποσπώντας πολλά βραβεία, ἐπαίνους και τιμητικές διακρίσεις, ὅπως ἐπίσης καὶ συμμετοχές σ’ ανθολογίες και Λογοτεχνικά-Καλλιτεχνικά ἡμερολόγια. Ἡ «Ματαιοπονία», εἶναι ἡ πρώτη του ὁλοκληρωμένη ποιητικὴ συλλογή ποῦ ἔχει ἐκδοθεῖ, ὡς ἀποτέλεσμα, Α΄Βραβείου Πανθεσσαλικοῦ λογοτεχνικοῦ διαγωνισμοῦ τῶν Ἑκδόσεων Ἥρα Ἑκδοτική το 2012, στὸ Βόλο. Ζεῖ και ἐργάζεται στὰ Τρίκαλα, βοηθώντας στην οἰκογενειακή ἐπιχείρηση Ἀρτοποιεῖο. Ἡ «Πάλη για ἥλιο» εἶναι ἡ δεύτερη ποιητική του συλλογή που ἐκδίδεται, ἀπ’ τις  Πρότυπες Ἑκδόσεις Πηγή, Θεσσαλονίκη 2016.