Κατηγορία: Fermouart

ΣΚΕΨΕΙΣ: «Ιστορίες απ’ το Αλδεβαράν, κεφάλαιο πρώτο»

Κείμενο και Σκίτσο: Γιώργος Μικάλεφ   Ιστορίες απ’ το Αλδεβαράν, κεφάλαιο πρώτο Αλδεβαράν 213 μ.χ. Ένα κουνέλι στεκόταν και με κοίταζε ανάμεσα απ’ τα δόντια του στην κορυφή του λόφου. Πρέπει να είχε πιει πολύ γιατί τα αυτιά του ούρλιαζαν χυδαίες βλασφημίες και εσύ τσαντίστηκες και το κλώτσησες. Το κεφάλι αποχαιρέτησε τον κορμό του ζώου και χτύπησε τη χελώνα που γεμάτη παράπονο διηγήθηκε στον Αίσωπο το μύθο της απύθμενης αρκούδας. Μα ο Αίσωπος εκείνη την ώρα πήγαινε για φυσικοθεραπεία. Ο μύθος ξεχάστηκε και δεν γράφτηκε ποτέ. Η ανηφόρα με είχε κουράσει μα ο πατέρας σου μπροστά προχώραγε μες στις...

Διαβάστε Περισσότερα

ΣΚΕΨΕΙΣ: «Ακόμα μια…Η τελευταία άγραφη σελίδα ενός ταλαιπωρημένου ημερολογίου…»

«Ακόμα μια… Η τελευταία άγραφη σελίδα ενός ταλαιπωρημένου ημερολογίου… Η σελίδα που πυροδοτεί προβληματισμούς ή τροφοδοτεί τους ήδη υπάρχοντες… Η λευκή-άγραφη σελίδα, ο καθρέφτης σου, Εκεί, θα δεις να παρελαύνουν οι πιο μύχιοι φόβοι σου , να τρεμοπαίζουν οι αμφιβολίες σου, να φλέγονται οι επιθυμίες σου και τα όνειρα σου   -κόκκινα μπαλόνια- σαν τρελά να βγαίνουν έξω απ΄τα περιθώρια, να αρνούνται να στριμωχτούν δίπλα σε όλα τα υπόλοιπα… Η τελευταία άγραφη σελίδα, θα στέκεις να την κοιτάς με τις ώρες και θα διστάζεις να γράψεις οτιδήποτε… Η σελίδα που θα παραμείνει λευκή, αλλά εσύ θα έχεις πάρει τις...

Διαβάστε Περισσότερα

ΣΚΕΨΕΙΣ: «Βιντεοκασέτες στο δρόμο με τις λεύκες»

Κείμενο και Σκίτσο: Γιώργος Μικάλεφ   «Βραδάκι Καλοκαιριού. Έπεφτε το σκοτάδι. Πέρασα το μοναστήρι και το ναό της Αρτέμιδος. Στα δεξιά ο βάλτος, μετά τα άλογα και το νεκροταφείο της Γαρίτσας. Δρόμος σύντομος και αρκετά ήσυχος. Τα χρόνια του Γυμνασίου. Ευχόμουν αυτός ο Αύγουστος να μην τελείωνε ποτέ. Ευχόμουν… Ο σχιζοφρενής δολοφόνος με το πριόνι να τελείωνε εκείνη την ώρα τη βάρδια του και να επέστρεφε στο φτωχόσπιτο του. Χαιρετηθήκαμε και συνέχισα το δρόμο μου. Πήδηξα τις μπάρες και βγήκα στο δρόμο του αεροδρομίου. Σε τρία λεπτά ήμουν στον παράδεισο. Έτσι φάνταζε το video club της γειτονιάς στα μάτια...

Διαβάστε Περισσότερα

ΣΚΕΨΕΙΣ: «Ψωμί, μαζούτ και τα λοιπά»

Κείμενο και Σκίτσο: Γιώργος  Μικάλεφ   «Τελικά είναι όλα ζήτημα παιδείας» μουρμουρίζει ο γάτος από το καλάθι που πια δεν τον χωράει. Στριφνός όλο και περισσότερο καθώς περνούν τα χρόνια… μα θα ‘χει κι αυτός τα δίκια του. Έπινα τον καφέ μου χαζεύοντάς τον να ξεχειλίζει απ’ το καλάθι και σκεφτόμουν το στίχο του Νιόνιου… σε αυτόν τον τόπο όσοι αγαπούνε τρώνε βρώμικο ψωμί…αλλά να ταΐζεις τα παιδιά σου αρσενικό… αυτό παραπάει! Ο γάτος, δίχως να ανοίξει τα μάτια του, ψέλλισε μια βλαστήμια. Τον συμπαθούσε κάποτε το Νιόνο. Αυτό το καλάθι κάποτε φιλοξενούσε φρούτα. Ανοίγω την τηλεόραση. Πρωινάδικο και...

Διαβάστε Περισσότερα

ΣΚΕΨΕΙΣ: «Η Χρυσή Άμμος και Η Αιωνιότητα των Στιγμών…»

«Χρυσή Άμμος… μια χούφτα πολύτιμες στιγμές που ξεγλιστρούν ανάμεσα απ΄τα δάχτυλα σου και ο άνεμος τις σκορπά στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα…   Χρυσή Άμμος… μια χούφτα πολύτιμες στιγμές που πασχίζεις να σώσεις… το θρόισμα των φύλλων και το άγριο ξέσπασμα των κυμάτων…           ΧΡΥΣΗ ΑΜΜΟΣ …                       ΚΑΙ ΛΕΥΚΑ ΠΟΥΛΙΑ                      μια μελωδία μακρινή, που δαμάζει τις φλόγες…   Χρυσή Άμμος… μια χούφτα στιγμές κι ένα σιωπηλό όνειρο…   Χρυσή Άμμος… – μια κλεψύδρα –...

Διαβάστε Περισσότερα